Właściwości farmakokinetyczne
Ibuprofen B. Braun 600 mg/100 ml

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Ibuprofen podawany w postaci roztworu do infuzji wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które wynikają z drogi jego podania i wpływają na dystrybucję, metabolizm oraz eliminację leku z organizmu. Poniższy opis szczegółowo charakteryzuje procesy farmakokinetyczne zachodzące po podaniu dożylnym ibuprofenu w dawce 600 mg/100 ml.¹

Wchłanianie

Ze względu na dożylną drogę podania, w przypadku preparatu Ibuprofen B. Braun proces wchłaniania nie zachodzi, a biodostępność leku jest całkowita. Po dożylnym podaniu ibuprofenu obserwuje się charakterystyczną kinetykę dla obu enancjomerów. Stężenie maksymalne (Cmax) zarówno dla enancjomeru S (farmakologicznie czynnego) jak i enancjomeru R osiągane jest po około 40 minutach przy zastosowaniu infuzji trwającej 30 minut.²

Dystrybucja

Objętość dystrybucji ibuprofenu szacowana jest na poziomie od 0,11 do 0,21 l/kg. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, głównie z albuminami. Ta właściwość ma istotne znaczenie dla jego farmakokinetyki i potencjalnych interakcji z innymi lekami.³

Metabolizm

Ibuprofen podlega procesowi metabolizmu głównie w wątrobie, gdzie przekształcany jest do dwóch nieczynnych farmakologicznie metabolitów. Zarówno te metabolity, jak i niezmetabolizowany ibuprofen są następnie wydalane przez nerki – w postaci niezmienionej lub w formie sprzężonej.⁴

Należy zauważyć, że w przypadku podania doustnego ibuprofen częściowo wchłania się w żołądku, a następnie całkowicie w jelicie cienkim. Po dotarciu do wątroby następuje jego metabolizm poprzez procesy hydroksylacji i karboksylacji, w wyniku czego powstają farmakologicznie nieczynne metabolity. Te produkty przemiany podlegają całkowitej eliminacji, przy czym główną drogą wydalania jest droga nerkowa (około 90%), a w mniejszym stopniu lek wydalany jest również z żółcią.⁵

Eliminacja

Proces eliminacji ibuprofenu przez nerki przebiega szybko i jest całkowity. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin. Ta stosunkowo krótka wartość parametru T_1/2 ma znaczenie przy ustalaniu częstotliwości dawkowania leku.⁶

Liniowość lub nieliniowość farmakokinetyki

Ibuprofen wykazuje właściwości farmakokinetyki liniowej po podaniu jednorazowym w zakresie dawek od 200 mg do 800 mg. Oznacza to, że występuje proporcjonalna zależność między dawką a polem powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC).⁷

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Obserwuje się wyraźną korelację między stężeniem ibuprofenu w osoczu, jego właściwościami farmakodynamicznymi a ogólnym profilem bezpieczeństwa leku. Farmakokinetyka ibuprofenu, zarówno po podaniu dożylnym jak i doustnym, charakteryzuje się stereoselektywnością. Warto podkreślić, że mechanizm działania oraz właściwości farmakologiczne ibuprofenu nie różnią się między sobą w zależności od drogi podania (dożylnej czy doustnej).⁸

Farmakokinetyka ibuprofenu w stanach patologicznych

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce ibuprofenu w porównaniu z osobami zdrowymi. Obejmują one:

• Zwiększone stężenie niezwiązanego (S)-ibuprofenu
• Wyższe wartości AUC dla (S)-ibuprofenu
• Zwiększony stosunek enancjomeryczny AUC (S/R)

W przypadku pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializoterapii frakcja wolna ibuprofenu jest znacząco podwyższona i wynosi średnio 3%, podczas gdy u zdrowych ochotników stanowi około 1%. Ciężkie upośledzenie czynności nerek może prowadzić do kumulacji metabolitów ibuprofenu w organizmie, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało w pełni wyjaśnione. Należy jednak podkreślić, że możliwe jest usunięcie metabolitów ibuprofenu za pomocą hemodializy.⁹

Zaburzenia czynności wątroby

W przypadku pacjentów z marskością wątroby przebiegającą z umiarkowanym zaburzeniem czynności tego narządu (wynik 6-10 punktów w skali Childa-Pugha), u których stosowano ibuprofen w postaci racematu, zaobserwowano istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych:

• Średnio 2-krotne wydłużenie okresu półtrwania
• Znacznie niższy współczynnik enancjomeryczny AUC (S/R) w porównaniu z grupą kontrolną złożoną ze zdrowych ochotników

Te zmiany sugerują upośledzenie procesu inwersji metabolicznej (R)-ibuprofenu do farmakologicznie czynnego enancjomeru S, co może mieć istotne konsekwencje kliniczne.¹⁰

Informacje o produkcie leczniczym

Produkt Ibuprofen B. Braun, 600 mg/100 mL jest dostępny w postaci roztworu do infuzji. Każdy ml roztworu zawiera 6 mg ibuprofenu, co oznacza, że butelka o pojemności 100 mL zawiera łącznie 600 mg substancji czynnej.¹¹

Wśród substancji pomocniczych o znanym działaniu należy wymienić chlorek sodu, którego zawartość wynosi 9,15 mg/ml (3,60 mg sodu/ml). W przeliczeniu na całą objętość opakowania 100 ml, preparat zawiera 915 mg chlorku sodu (360 mg sodu).¹²

Pod względem właściwości fizykochemicznych, preparat stanowi przezroczysty, bezbarwny do bladożółtego roztwór do infuzji, który nie zawiera cząstek stałych. Charakteryzuje się pH w zakresie 6,8-7,8 oraz osmolarnością 310-360 mOsm/l.¹³