Właściwości farmakokinetyczne
IBUM dla dzieci 125 mg

Preparat IBUM w postaci czopków doodbytniczych zawierających 125 mg ibuprofenu charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie w osoczu już po 0,75 godziny od podania. Ibuprofen wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99%), co ma istotne znaczenie dla jego biodostępności oraz potencjalnych interakcji lekowych. Ponadto, lek osiąga stałe stężenie w mazi stawowej w przedziale 2-8 godzin, co jest kluczowe w terapii stanów zapalnych układu kostno-stawowego u dzieci.

Właściwości farmakokinetyczne leku IBUM dla dzieci

Preparat IBUM dla dzieci w postaci czopków zawierających 125 mg ibuprofenu charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów farmakokinetycznych tego leku.1

Wchłanianie ibuprofenu

Ibuprofen zawarty w czopkach IBUM dla dzieci po podaniu doodbytniczym charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem. Jest to istotna właściwość dla preparatu przeznaczonego dla populacji pediatrycznej, gdzie szybkość działania może mieć kluczowe znaczenie kliniczne. Maksymalne stężenie w osoczu substancja czynna osiąga już po 0,75 godziny od aplikacji dawki 125 mg, co świadczy o wysokiej biodostępności leku przy podaniu tą drogą.2

Dystrybucja ibuprofenu

Po wchłonięciu do krwiobiegu, ibuprofen wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza – aż 99%, co wpływa na jego biodostępność i czas działania terapeutycznego. Ta cecha ma znaczenie w kontekście potencjalnych interakcji z innymi lekami, które również wykazują wysoki stopień wiązania z białkami. Charakterystyczną właściwością dla ibuprofenu zawartego w preparacie IBUM dla dzieci jest również to, że osiąga on stężenie na poziomie stałym w mazi stawowej pomiędzy 2. a 8. godziną od przyjęcia leku. Jest to istotna informacja z perspektywy leczenia stanów zapalnych układu kostno-stawowego.3

Metabolizm ibuprofenu

Ibuprofen podlega intensywnym procesom biotransformacji w organizmie. Aż 90% podanej dawki ulega metabolizmowi do dwóch głównych metabolitów, które są nieaktywne farmakologicznie. W procesie metabolizmu ibuprofen ulega również sprzęganiu z kwasem glukuronowym, co zwiększa jego rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie przez nerki. Proces glukuronidacji jest typowym mechanizmem detoksykacji ksenobiotyków w organizmie ludzkim.4

Eliminacja ibuprofenu

Proces wydalania ibuprofenu z organizmu zachodzi głównie przez nerki. Lek jest eliminowany z organizmu wraz z moczem w ciągu 24 godzin od podania ostatniej dawki, co świadczy o stosunkowo krótkim czasie półtrwania substancji. Szczegółowa analiza wydalania wskazuje, że 90% ibuprofenu jest wydalane w postaci metabolitów nieaktywnych, głównie jako glukuronidy. Jedynie 10% leku jest wydalane w postaci niezmienionej, co potwierdza efektywność procesów metabolicznych zachodzących w wątrobie.5

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Droga podania Doodbytnicza (czopki)
Dawka 125 mg
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego 0,75 godziny
Wiązanie z białkami osocza 99%
Czas osiągnięcia stałego stężenia w mazi stawowej 2-8 godzin
Stopień metabolizmu 90% do nieaktywnych metabolitów
Sposób wydalania Z moczem w ciągu 24 godzin
Forma wydalania 90% jako metabolity nieaktywne (glukuronidy), 10% w formie niezmienionej
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl