Właściwości farmakokinetyczne
Fervex ExtraTabs 500 mg + 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku

Właściwości farmakokinetyczne leku Fervex ExtraTabs (500 mg paracetamolu + 4 mg chlorofenaminy maleinianu) obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z podziałem na poszczególne substancje aktywne.¹

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie paracetamolu

Paracetamol charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w stosunkowo krótkim czasie – po 30-60 minutach od przyjęcia leku.²

Dystrybucja paracetamolu

Po wchłonięciu paracetamol szybko przenika do wszystkich tkanek organizmu. Stężenia leku we krwi, ślinie i osoczu są porównywalne. Istotną cechą farmakokinetyczną paracetamolu jest jego niewielkie wiązanie z białkami osocza, co wpływa na jego dystrybucję i dostępność biologiczną.³

Metabolizm paracetamolu

Paracetamol podlega metabolizmowi głównie w wątrobie. Wyróżnia się dwa główne szlaki metaboliczne tego związku:

• Sprzęganie z kwasem glukuronowym – główny szlak metaboliczny paracetamolu
• Sprzęganie z kwasem siarkowym – drugi istotny szlak, który ulega szybkiemu wysyceniu przy dawkach przekraczających zalecane

Oprócz głównych szlaków metabolicznych, mniejsze znaczenie ma szlak katalizowany przez cytochrom P450. W tym procesie powstaje toksyczny pośredni metabolit – N-acetylo-benzochinoimina. W warunkach normalnych metabolit ten ulega szybkiej detoksykacji przez zredukowany glutation i zostaje wydalony z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym. Jednakże w przypadku zatrucia paracetamolem ilość tego toksycznego metabolitu znacząco wzrasta, co może prowadzić do uszkodzenia wątroby.⁴

Eliminacja paracetamolu

Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki. Aż 90% przyjętej dawki ulega wydaleniu z moczem w ciągu 24 godzin. Wydalanie następuje w postaci:

• Sprzężonych glukuronianów (60-80% dawki)
• Siarczanów (20-30% dawki)
• Paracetamolu w postaci niezmienionej (mniej niż 5% dawki)

Okres półtrwania paracetamolu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin.⁵

Zmienność patofizjologiczna paracetamolu

Farmakokinetyka paracetamolu może ulegać zmianie w określonych stanach patofizjologicznych:

• Zaburzenia czynności nerek – w przypadku ciężkiej niewydolności nerek wydalanie paracetamolu i jego metabolitów przebiega wolniej
• Pacjenci w podeszłym wieku – zdolność do sprzęgania paracetamolu nie ulega zmianie u osób starszych

Powyższe zmiany patofizjologiczne mogą wpływać na dawkowanie leku.⁶

Farmakokinetyka chlorofenaminy maleinianu

Biodostępność chlorofenaminy

Biodostępność chlorofenaminy maleinianu wynosi 25-50%. Istotną cechą tej substancji jest znaczący efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, co wpływa na jej biodostępność po podaniu doustnym.⁷

Dystrybucja chlorofenaminy

Po podaniu doustnym czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia chlorofenaminy maleinianu w osoczu wynosi 2-6 godzin, jednak maksymalne stężenie występuje po 6 godzinach od przyjęcia dawki. Czas działania substancji waha się od 4 do 8 godzin. Chlorofenaminy maleinian w znacznym stopniu (72%) wiąże się z białkami osocza.⁸

Chlorofenaminy maleinian wykazuje zdolność do przenikania przez łożysko. Nie ma pewnych danych dotyczących przenikania tej substancji do mleka matki.⁹

Metabolizm chlorofenaminy

Metabolizm chlorofenaminy maleinianu odbywa się głównie w wątrobie. W procesie demetylacji powstaje nieaktywny metabolit tej substancji.¹⁰

Eliminacja chlorofenaminy

Wydalanie chlorofenaminy maleinianu odbywa się przez nerki. Warto zaznaczyć, że porównywalna część substancji jest wydalana w postaci niezmienionej oraz w postaci zmetabolizowanej. Okres półtrwania chlorofenaminy maleinianu w fazie eliminacji jest znacznie dłuższy niż paracetamolu i wynosi 14-25 godzin.¹¹

Zmienność patofizjologiczna chlorofenaminy

W określonych stanach patofizjologicznych farmakokinetyka chlorofenaminy maleinianu może ulegać istotnym zmianom:

• Niewydolność wątroby – powoduje wydłużenie okresu półtrwania substancji
• Niewydolność nerek – również wydłuża okres półtrwania chlorofenaminy maleinianu

Należy uwzględnić te zmiany przy doborze dawki leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek.¹²

Porównanie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych