zapalenie błona śluzowa nosa i gardło
Wskazanie

Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (rhinopharyngitis) to bardzo częsta infekcja górnych dróg oddechowych, obejmująca jednocześnie nos i gardło. Najczęściej ma podłoże wirusowe (rinowirusy, adenowirusy, wirusy grypy i paragrypy), rzadziej bakteryjne. Typowe objawy obejmują katar, uczucie zatkanego nosa, ból gardła, kaszel, chrypkę, nieznacznie podwyższoną temperaturę ciała oraz ogólne osłabienie.

W leczeniu stosuje się głównie preparaty łagodzące objawy, ponieważ większość przypadków ma etiologię wirusową i ustępuje samoistnie w ciągu 7-10 dni. Polskie preparaty dostępne na rynku to m.in. leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe (Apap, Paracetamol, Ibuprom), leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa (Otrivin, Nasivin, Xylorin), leki mukolityczne (ACC, Mucosolvan, Flegamina), środki do płukania gardła (Tantum Verde, Cholinex) oraz preparaty złożone jak Theraflu, Gripex, Coldrex.

Główne trudności w leczeniu zapalenia błony śluzowej nosa i gardła to nadużywanie antybiotyków przy infekcjach wirusowych, gdzie są one nieskuteczne i mogą prowadzić do rozwoju antybiotykooporności. Problemem jest również stosowanie leków obkurczających naczynia krwionośne błony śluzowej nosa przez okres dłuższy niż 5-7 dni, co może prowadzić do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa. Pacjenci często bagatelizują objawy i nie stosują odpowiedniego nawodnienia oraz odpoczynku, co wydłuża czas trwania infekcji.

W przypadkach przewlekłych lub nawracających zapaleń błony śluzowej nosa i gardła konieczna jest diagnostyka w kierunku alergicznego nieżytu nosa, refluksu żołądkowo-przełykowego lub zaburzeń odporności. Warto również zwrócić uwagę na czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenie powietrza, palenie tytoniu czy suche powietrze w pomieszczeniach, które mogą nasilać objawy i przedłużać proces zdrowienia.