Przedawkowanie
Diohespan Max 1000 mg

Diohespan Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy i charakteryzuje się relatywnie niskim profilem toksyczności w przypadku przedawkowania. Kliniczne objawy zatrucia koncentrują się głównie na układzie pokarmowym i obejmują niespecyficzny dyskomfort żołądkowo-jelitowy, nudności oraz wymioty o umiarkowanym nasileniu. Mechanizmy tych objawów wiążą się z podrażnieniem błony śluzowej żołądka, receptorów przewodu pokarmowego oraz stymulacją ośrodka wymiotnego w pniu mózgu. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na występowanie poważnych, trwałych następstw zdrowotnych ani przypadków śmiertelnych związanych z przedawkowaniem diosminy.

Przedawkowanie produktu leczniczego Diohespan Max

Diohespan Max, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy w postaci tabletek, charakteryzuje się relatywnie niskim profilem toksyczności w przypadku przedawkowania. Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wskazują na występowanie poważnych przypadków zatrucia substancją czynną preparatu. 1

Objawy przedawkowania

Główne manifestacje kliniczne przedawkowania diosminy koncentrują się wokół układu pokarmowego. Reakcje te mają charakter odwracalny, ale mogą powodować dyskomfort pacjenta. 2

Objaw przedawkowania Charakterystyka kliniczna Nasilenie Mechanizm
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Niespecyficzny dyskomfort w obrębie przewodu pokarmowego, uczucie pełności, bóle brzucha Umiarkowane Prawdopodobnie związane z podrażnieniem błony śluzowej żołądka przy wysokich dawkach leku
Nudności Uczucie dyskomfortu połączone z odruchem wymiotnym bez wydalania treści żołądkowej Łagodne do umiarkowanego Podrażnienie receptorów żołądkowo-jelitowych oraz ośrodka wymiotnego
Wymioty Gwałtowne wydalanie treści żołądkowej przez jamę ustną Umiarkowane Stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku zdiagnozowania przedawkowania Diohespanu Max, leczenie powinno być ukierunkowane na standardowe procedury detoksykacyjne, bez konieczności stosowania specyficznego antidotum. 3

Zalecany algorytm postępowania medycznego obejmuje następujące interwencje:

  1. Indukcja wymiotów – w przypadku spożycia leku w krótkim czasie przed interwencją medyczną (do 1-2 godzin), gdy pacjent jest przytomny i ma zachowany odruch gardłowy. 4
  2. Płukanie żołądka – procedura zalecana szczególnie, gdy od momentu przedawkowania upłynął krótki czas; wykonywana z zachowaniem standardowych środków ostrożności, zabezpieczeniem dróg oddechowych w przypadku zaburzeń świadomości. 5
  3. Podanie węgla aktywowanego – w celu adsorpcji niewchłoniętej jeszcze frakcji leku z przewodu pokarmowego i zapobiegania dalszemu wchłanianiu. Standardowa dawka węgla powinna być dostosowana do szacunkowej ilości przedawkowanego leku. 6
  4. Monitorowanie i zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych – kontrola parametrów hemodynamicznych, oddechowych oraz stanu świadomości pacjenta. 7
  5. Leczenie objawowe – ukierunkowane na łagodzenie manifestacji klinicznych przedawkowania, takich jak nudności, wymioty czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. 8

Bezpieczeństwo terapeutyczne diosminy

Warto podkreślić, że diosmina cechuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa terapeutycznego, co potwierdza brak udokumentowanych przypadków poważnych zatruć tą substancją czynną. 9 W dokumentacji medycznej nie opisano przypadków przedawkowania skutkujących trwałymi następstwami zdrowotnymi ani przypadków śmiertelnych.

Postępowanie w przypadku przedawkowania Diohespanu Max opiera się na standardowych procedurach detoksykacyjnych, bez konieczności wdrażania specjalistycznych protokołów leczenia czy specyficznych antidotów. 10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl