Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Dilzem retard 90 mg

Podczas leczenia diltiazemem u pacjentów z określonymi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego wymagana jest szczególna ostrożność oraz odpowiedni nadzór medyczny. Dotyczy to zwłaszcza osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią (gdzie istnieje ryzyko zaostrzenia) lub blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia stwierdzonym w zapisie EKG, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu oraz, w rzadkich przypadkach, możliwość wystąpienia bloku całkowitego. U tych pacjentów niezbędna jest ścisła obserwacja kliniczna.¹

Ryzyko niewydolności nerek

W literaturze medycznej odnotowano przypadki ostrej niewydolności nerek wtórnej do zmniejszonej perfuzji nerek u pacjentów z istniejącymi chorobami serca. Szczególnie narażeni są pacjenci z osłabioną czynnością lewej komory serca, ciężką bradykardią lub ciężkim niedociśnieniem tętniczym. Z tego względu zaleca się szczegółowe monitorowanie funkcji nerek u pacjentów z czynnikami ryzyka podczas terapii diltiazemem.²

Stosowanie w czasie znieczulenia ogólnego

Przed zastosowaniem znieczulenia ogólnego anestezjolog powinien zostać poinformowany o stosowaniu diltiazemu przez pacjenta. Jest to istotne, ponieważ antagoniści wapnia, do których należy diltiazem, mogą nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu mięśnia sercowego. Ponadto, leki te mogą potęgować działanie rozszerzające naczynia krwionośne środków stosowanych do znieczulenia, co może wpływać na stabilność hemodynamiczną pacjenta podczas zabiegów operacyjnych.³

Szczególne grupy pacjentów

U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby może wystąpić zwiększone stężenie diltiazemu w osoczu. U tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność, monitorując przeciwwskazania oraz rozważając podjęcie dodatkowych środków ostrożności. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, szczególnie kontrolowanie częstości akcji serca na początku leczenia.⁴

Wpływ na stan psychiczny

Istnieją doniesienia, że stosowanie leków z grupy antagonistów wapnia, w tym diltiazemu, może wiązać się ze zmianami nastroju, w tym z depresją. Dlatego też zaleca się obserwację pacjentów pod kątem wystąpienia objawów depresyjnych podczas terapii diltiazemem.⁵

Wpływ na przewód pokarmowy

Podobnie jak inne antagoniści wapnia, diltiazem hamuje motorykę przewodu pokarmowego. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko niedrożności jelit. Należy również zwrócić uwagę, że resztki tabletek o przedłużonym uwalnianiu mogą pojawić się w kale pacjenta, jednak fakt ten nie ma znaczenia klinicznego i nie wpływa na skuteczność terapii.⁶

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Podczas stosowania leku Dilzem retard 90 mg należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, które mogą mieć znaczenie dla określonych grup pacjentów:

• Laktoza: Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 243,4 mg laktozy jednowodnej. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.⁷
• Sód: Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, dzięki czemu uznawany jest za „wolny od sodu”, co ma znaczenie dla pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.⁸

Zalecenia dotyczące monitorowania w trakcie leczenia

Biorąc pod uwagę wszystkie wymienione ostrzeżenia i środki ostrożności, podczas leczenia diltiazemem zaleca się:

1. Regularne monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, ze szczególnym uwzględnieniem częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii oraz przy każdej modyfikacji dawkowania.
2. Okresową ocenę funkcji nerek u pacjentów z czynnikami ryzyka, zwłaszcza z współistniejącymi chorobami serca.
3. Obserwację pod kątem objawów depresji i innych zaburzeń nastroju.
4. U pacjentów z ryzykiem zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego – monitorowanie objawów sugerujących niedrożność jelit.

W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych wymagających znieczulenia ogólnego, lekarz anestezjolog powinien zostać poinformowany o stosowaniu diltiazemu, co umożliwi odpowiednie dostosowanie protokołu znieczulenia.⁹