Właściwości farmakokinetyczne
Dexketoprofen Sopharma 50mg/ 2ml

Właściwości farmakokinetyczne deksketoprofenu

Deksketoprofen Sopharma zawiera 50 mg deksketoprofenu (w postaci deksketoprofenu z trometamolem) w każdej ampułce o pojemności 2 ml, co odpowiada 25 mg deksketoprofenu na ml roztworu do wstrzykiwań/infuzji. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tej substancji aktywnej z uwzględnieniem kluczowych parametrów farmakokinetycznych.¹

Wchłanianie

Po podaniu domięśniowym trometamolu deksketoprofenu, substancja czynna jest szybko wchłaniana do krwiobiegu. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 20 minutach (z obserwowanym zakresem od 10 do 45 minut). Warto podkreślić liniową zależność farmakokinetyczną – w przypadku pojedynczych dawek wahających się od 25 do 50 mg, pole powierzchni pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC) jest proporcjonalne do zastosowanej dawki. Ta proporcjonalność dotyczy zarówno podania domięśniowego, jak i dożylnego.²

Dystrybucja

Deksketoprofen charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (99%), co jest typowe dla wielu niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Konsekwencją tego jest relatywnie niska objętość dystrybucji, która wynosi średnio poniżej 0,25 l/kg. Analizując kinetykę dystrybucji leku należy zauważyć, że okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 0,35 godziny, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji waha się od 1 do 2,7 godzin. Istotnym z klinicznego punktu widzenia jest fakt, że w badaniach farmakokinetycznych z zastosowaniem dawek wielokrotnych nie zaobserwowano różnic w wartościach Cmax i AUC po ostatnim podaniu domięśniowym lub dożylnym w porównaniu do wartości uzyskanych po podaniu pojedynczej dawki. Obserwacja ta wskazuje na brak kumulacji leku w organizmie przy wielokrotnym podawaniu.³

Metabolizm

Jedną z istotnych cech farmakokinetycznych deksketoprofenu jest utrzymanie czystości enancjomerycznej w organizmie. Po podaniu trometamolu deksketoprofenu w moczu obecny jest jedynie enancjomer S-(+), co jednoznacznie wskazuje, że u ludzi nie dochodzi do przekształcania się deksketoprofenu do enancjomeru R-(-). Jest to kluczowa właściwość związana z zachowaniem aktywności farmakologicznej związku, ponieważ za działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe odpowiada głównie enancjomer S-(+).⁴

Eliminacja

Głównym mechanizmem eliminacji deksketoprofenu jest sprzęganie z kwasem glukuronowym (reakcja II fazy metabolizmu), po którym następuje wydalanie nerkowe powstałych metabolitów. Proces glukuronidacji jest istotny dla inaktywacji substancji czynnej i zwiększenia jej hydrofilności, co ułatwia wydalanie przez nerki.⁵

Właściwości farmakokinetyczne u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U zdrowych osób w podeszłym wieku (65 lat i starszych) obserwuje się istotne zmiany właściwości farmakokinetycznych deksketoprofenu w porównaniu do młodych ochotników. Po jednorazowym i wielokrotnym podaniu doustnym ekspozycja jest znacząco większa (do 55%) u osób starszych. Jednakże nie wykazano statystycznie istotnych różnic w stężeniu maksymalnym (Cmax) ani czasie do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) między tymi grupami wiekowymi. Zaobserwowano natomiast wydłużenie średniego okresu półtrwania w fazie eliminacji po podaniu dawek pojedynczych i wielokrotnych (do 48%) oraz zmniejszenie pozornego całkowitego klirensu. Te zmiany parametrów farmakokinetycznych mogą prowadzić do zwiększonej ekspozycji na lek u osób w podeszłym wieku, co może mieć implikacje kliniczne dotyczące dawkowania.⁶

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych