Właściwości farmakodynamiczne leku Desmopressin Aristo

Lek Desmopressin Aristo zawiera substancję czynną desmopresynę, będącą strukturalnym analogiem naturalnego hormonu antydiuretycznego – wazopresyny. Należy on do grupy farmakoterapeutycznej: wazopresyna i jej analogi, sklasyfikowanej kodem ATC: H01BA02. ¹

Struktura chemiczna i różnice względem wazopresyny

Desmopresyna różni się od naturalnej wazopresyny w budowie chemicznej dwoma istotnymi modyfikacjami: grupa aminowa w cysteinie została usunięta, a L-arginina została zastąpiona przez D-argininę. Te zmiany strukturalne mają kluczowe znaczenie dla profilu farmakodynamicznego leku, ponieważ prowadzą do znaczącego wydłużenia działania przeciwdiuretycznego przy jednoczesnej eliminacji działania naczynioskurczowego w dawkach stosowanych klinicznie. ²

Mechanizm działania

W porównaniu z naturalnym hormonem, desmopresyna charakteryzuje się zwiększoną i przedłużoną aktywnością antydiuretyczną, przy bardzo ograniczonej aktywności jako wazopresora. Substancja ta działa jako selektywny agonista receptorów wazopresynowych V2, które są zlokalizowane głównie na komórkach kanalika zbiorczego nerki. ³

Czas działania antydiuretycznego

Podanie doustne desmopresyny w dawce 0,1 do 0,2 mg w postaci tabletek (co odpowiada 60 mikrogramom i 120 mikrogramom liofilizatu doustnego) wywołuje działanie antydiuretyczne utrzymujące się przez około 8 godzin. Należy jednak podkreślić, że występują znaczne różnice międzyosobnicze w odpowiedzi na lek. ⁴

Wyniki badań klinicznych w leczeniu nokturii

Badania kliniczne dotyczące zastosowania desmopresyny w postaci tabletek w leczeniu nokturii wykazały następujące istotne efekty terapeutyczne: ⁵

Zmniejszenie liczby mikcji nocnych

U 39% pacjentów otrzymujących desmopresynę osiągnięto zmniejszenie średniej liczby opróżnień pęcherza w nocy o co najmniej 50%, podczas gdy w grupie placebo taki efekt zaobserwowano tylko u 5% pacjentów. Różnica ta jest statystycznie istotna (p<0,0001). ⁶

Średnia liczba opróżnień pęcherza w nocy zmniejszyła się o 44% w grupie leczonej desmopresyną w porównaniu do 15% redukcji w grupie placebo (p<0,0001). ⁷

Wydłużenie nieprzerwanego okresu snu

Stosowanie desmopresyny doprowadziło do znaczącego wydłużenia czasu pierwszego nieprzerwanego okresu snu. Mediana tego czasu zwiększyła się o 64% w przypadku desmopresyny w porównaniu do 20% w przypadku placebo (p<0,0001). ⁸

Wyrażając te wyniki w jednostkach czasu, średni czas trwania pierwszego nieprzerwanego okresu snu wydłużył się o 2 godziny u pacjentów przyjmujących desmopresynę, podczas gdy w grupie placebo zaobserwowano wydłużenie tylko o 31 minut (p<0,0001). ⁹

Tolerancja leczenia i działania niepożądane

W badaniach klinicznych 8% z 448 pacjentów przyjmujących desmopresynę przerwało leczenie w fazie dostosowania dawki z powodu działań niepożądanych. W okresie podwójnie ślepej próby odsetek pacjentów przerywających leczenie był niższy i wynosił 2% z 295 uczestników badania (0,63% w grupie desmopresyny i 1,45% w grupie placebo). ¹⁰