Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Analiza interakcji bilastyny (substancji czynnej Clatra Allergy) opiera się na badaniach klinicznych przeprowadzonych wyłącznie u osób dorosłych. Prezentowane poniżej informacje dotyczą wpływu różnych substancji i produktów na farmakokinetykę i działanie bilastyny w dawce 20 mg.¹

Interakcje z pokarmem i sokami owocowymi

Przyjmowanie bilastyny wraz z pokarmem prowadzi do znaczącego zmniejszenia biodostępności leku po podaniu doustnym o około 30%.²

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z sokiem grejpfrutowym. Jednoczesne spożycie bilastyny w dawce 20 mg wraz z sokiem grejpfrutowym skutkuje redukcją biodostępności leku o 30%. Podobny efekt może występować przy równoczesnym podawaniu innych soków owocowych, przy czym stopień redukcji biodostępności może być zróżnicowany w zależności od producenta soku i użytych owoców. Mechanizm tej interakcji polega na hamowaniu polipeptydu OATP1A2 – transportera wychwytu, dla którego bilastyna stanowi substrat.³

Interakcje z lekami wpływającymi na transportery

Produkty lecznicze będące substratami lub inhibitorami transportera OATP1A2, takie jak rytonawir i ryfampicyna, mogą powodować zmniejszenie stężenia bilastyny w osoczu krwi.⁴

Jednoczesne stosowanie bilastyny w dawce 20 mg raz na dobę z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub erytromycyną (500 mg trzy razy na dobę) skutkuje dwukrotnym zwiększeniem ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC) oraz dwu-trzykrotnym zwiększeniem maksymalnego stężenia bilastyny we krwi (Cmax). Mechanizm tej interakcji opiera się na wpływie na jelitowy transport za pośrednictwem glikoproteiny P (P-gp), której bilastyna jest substratem. Co istotne, bilastyna nie podlega metabolizmowi, co wyjaśnia ten typ interakcji. Pomimo obserwowanych zmian farmakokinetycznych, nie odnotowano wpływu na profil bezpieczeństwa bilastyny w skojarzeniu z ketokonazolem lub erytromycyną.⁵

Również inne leki będące substratami lub inhibitorami P-gp, jak cyklosporyna, mogą podwyższać stężenie bilastyny w osoczu.⁶

W przypadku diltiazemu podawanego jednocześnie z bilastyną (20 mg bilastyny raz na dobę i 60 mg diltiazemu raz na dobę) obserwuje się wzrost maksymalnego stężenia bilastyny we krwi (Cmax) o 50%. Podobnie jak w przypadku wcześniej opisanych interakcji, mechanizm tego zjawiska wiąże się z wpływem na transportery jelitowe. Ta interakcja również nie wydaje się mieć znaczącego wpływu na profil bezpieczeństwa bilastyny.⁷

Interakcje z alkoholem

Badania kliniczne wykazały, że sprawność psychomotoryczna po jednoczesnym spożyciu alkoholu i bilastyny w dawce 20 mg raz na dobę była porównywalna do obserwowanej po przyjęciu alkoholu z placebo. Oznacza to, że bilastyna nie nasila działania depresyjnego alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.⁸

W przeciwieństwie do innych leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, bilastyna nie potęguje działania alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Nie obserwuje się istotnego klinicznie zwiększenia senności, zawrotów głowy czy zaburzeń koordynacji ruchowej po jednoczesnym przyjęciu bilastyny i alkoholu. Niemniej jednak, zgodnie z zasadami ostrożności, nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych po spożyciu alkoholu, nawet w przypadku jednoczesnego stosowania bilastyny.

Interakcje z lekami wpływającymi na OUN

W badaniach oceniających jednoczesne stosowanie bilastyny (20 mg raz na dobę) z lorazepamem (3 mg raz na dobę) przez okres 8 dni nie stwierdzono nasilenia depresyjnego wpływu lorazepamu na ośrodkowy układ nerwowy.⁹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Należy podkreślić, że badania interakcji bilastyny przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych. Brak jest doświadczenia klinicznego dotyczącego interakcji bilastyny z innymi produktami leczniczymi, pokarmem i sokami owocowymi u dzieci. W związku z tym, przepisując bilastynę pacjentom pediatrycznym, należy brać pod uwagę wyniki uzyskane w badaniach interakcji u dorosłych. Brak również danych klinicznych u dzieci pozwalających określić, czy zmiany AUC lub Cmax wynikające z interakcji mogą wpływać na profil bezpieczeństwa bilastyny w tej grupie wiekowej.¹⁰

Tabela interakcji bilastyny

Mechanizmy interakcji bilastyny

Jak wynika z przedstawionych badań, bilastyna wchodzi w interakcje farmakokinetyczne poprzez dwa główne mechanizmy:

1. Transport za pośrednictwem polipeptydu OATP1A2 – bilastyna jest substratem dla tego transportera wychwytu, a jego hamowanie (np. przez sok grejpfrutowy, rytonawir, ryfampicynę) prowadzi do zmniejszenia stężenia leku w osoczu.
2. Transport za pośrednictwem glikoproteiny P (P-gp) – bilastyna podlega transportowi przez P-gp w jelitach, a inhibitory tego transportera (ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna) zwiększają biodostępność bilastyny, podwyższając jej stężenie w osoczu.

Istotne jest, że bilastyna nie jest metabolizowana w ustroju, co ogranicza ryzyko interakcji na poziomie enzymów metabolizujących leki. Brak także danych wskazujących na istotne interakcje farmakodynamiczne bilastyny z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (lorazepam) czy z alkoholem, co stanowi przewagę nad lekami przeciwhistaminowymi pierwszej generacji.¹¹