Właściwości farmakokinetyczne
Cefazolin Dali Pharma 2 g
Cefazolina, podawana wyłącznie pozajelitowo, wykazuje szybkie osiąganie maksymalnych stężeń w surowicy krwi, zależnych od dawki: po 500 mg domięśniowo stężenie maksymalne wynosi 20-40 μg/mL, a po 1 g – 37-63 μg/mL. Po dożylnym podaniu 1 g stężenia w surowicy spadają z 188,4 μg/mL po 5 minutach do 16,5 μg/mL po 4 godzinach. Cefazolina wiąże się z białkami osocza w 70-86%, a jej objętość dystrybucji wynosi około 11 l/1,73 m², co wskazuje na ograniczoną dystrybucję do przestrzeni pozakomórkowej. Penetracja do tkanek jest zróżnicowana: stężenia w tkance pęcherzyka żółciowego i żółci u pacjentów bez niedrożności przewodów żółciowych przewyższają stężenia w surowicy, natomiast w przypadku niedrożności są znacznie niższe. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone, z wartościami od niewykrywalnych do 0,4 μg/mL u pacjentów z zapaleniem opon, natomiast w płynie stawowym stężenia są porównywalne do surowiczych.
Właściwości farmakokinetyczne cefazoliny
Charakterystyka farmakokinetyczna cefazoliny obejmuje analizę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji tego antybiotyku cefalosporynowego z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku Cefazolin Dali Pharma bazujący na dostępnych danych klinicznych.1
Wchłanianie
Cefazolina jest lekiem podawanym wyłącznie drogą pozajelitową. Dane farmakokinetyczne wykazują, że po podaniu domięśniowym dawki 500 mg tego antybiotyku, maksymalne stężenie w surowicy krwi wynoszące 20-40 μg/mL osiągane jest po około godzinie od podania. Z kolei zwiększenie dawki do 1 g skutkuje uzyskaniem wyższego stężenia maksymalnego w surowicy krwi, na poziomie 37-63 μg/mL.2
Badania przeprowadzone z udziałem zdrowych ochotników dostarczyły istotnych danych dotyczących profilu farmakokinetycznego cefazoliny przy podaniu dożylnym. W jednym z badań, po zastosowaniu dawki 3,5 mg/kg (około 250 mg) w infuzji dożylnej trwającej 1 godzinę, a następnie podaniu 1,5 mg/kg (około 100 mg) w infuzji dożylnej trwającej 2 godziny, osiągnięto stężenie ustalone w surowicy na poziomie około 28 μg/mL w trzeciej godzinie badania.3
| Czas od podania | Stężenie w surowicy krwi (μg/mL) |
|---|---|
| 5 minut | 188,4 |
| 15 minut | 135,8 |
| 30 minut | 106,8 |
| 1 godzina | 73,7 |
| 2 godziny | 45,6 |
| 4 godziny | 16,5 |
Powyższa tabela przedstawia dynamikę zmian stężenia cefazoliny w surowicy krwi po jednorazowym podaniu dożylnym dawki 1 g. Wyraźnie widoczny jest szybki wzrost stężenia antybiotyku zaraz po podaniu (188,4 μg/mL po 5 minutach) oraz jego stopniowy spadek w czasie kolejnych godzin.4
Dystrybucja
Cefazolina charakteryzuje się znacznym stopniem wiązania z białkami osocza, który wynosi od 70% do 86% podanej dawki. Objętość dystrybucji tego antybiotyku jest stosunkowo niewielka i wynosi około 11 l/1,73 m², co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej.5
Interesujące są dane dotyczące penetracji cefazoliny do tkanki pęcherzyka żółciowego i żółci. U pacjentów bez niedrożności przewodów żółciowych, po 90-120 minutach od podania leku, stężenie antybiotyku w tkance pęcherzyka żółciowego oraz w żółci przewyższa jego stężenie w surowicy. Natomiast w przypadku wystąpienia niedrożności przewodu żółciowego obserwuje się znacznie niższe stężenia antybiotyku w żółci w porównaniu do stężeń w surowicy.6
Penetracja cefazoliny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczona. U pacjentów ze zmienionymi zapalnie oponami mózgowymi, którym podano dawki terapeutyczne leku, odnotowywano zróżnicowane stężenia cefazoliny w płynie mózgowo-rdzeniowym, wahające się od niewykrywalnych do 0,4 μg/mL. Znacznie lepszą penetrację wykazuje antybiotyk w przypadku zmienionych zapalnie błon maziowych, gdzie stężenie osiągane w płynie stawowym jest porównywalne do stężenia w surowicy krwi.7
Metabolizm
Cefazolina nie podlega procesom metabolicznym w organizmie. Jest wydalana w postaci niezmienionej, zachowując pełną aktywność mikrobiologiczną. Ta cecha ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż eliminuje ryzyko powstania aktywnych lub toksycznych metabolitów oraz potencjalnych interakcji związanych z konkurencją o szlaki metaboliczne.8
Eliminacja
Okres półtrwania cefazoliny w surowicy wynosi około 1 godziny i 35 minut, co determinuje częstość podawania leku w schematach terapeutycznych. Eliminacja cefazoliny zachodzi głównie przez nerki, z moczem wydalana jest w postaci mikrobiologicznie czynnej.9
Proces wydalania cefazoliny charakteryzuje się wysoką efektywnością. W ciągu pierwszych sześciu godzin od podania domięśniowego dawki 500 mg wydalane jest około 56-89% leku. W ciągu 24 godzin wydalone zostaje od 80% do prawie 100% podanej dawki.10
Stężenia cefazoliny w moczu po podaniu domięśniowym dawki 500 mg lub 1 g mogą osiągać bardzo wysokie wartości, w zakresie 500-4000 μg/mL, co ma znaczenie w leczeniu zakażeń układu moczowego.11
Głównym mechanizmem usuwania cefazoliny z surowicy krwi jest proces przesączania kłębuszkowego. Klirens nerkowy leku wynosi 65 mL/min/1,73 m². Ta wartość ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których może być konieczna modyfikacja dawkowania.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania