Wskazania do stosowania
Ceclor MR 500 mg

Cefaklor w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Ceclor MR) jest cefalosporynowym antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ten lek. Preparat dostępny jest w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych (ostre i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie płuc, zapalenie zatok), niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowa bakteriuria) oraz zakażenia skóry i przydatków skórnych. Przed terapią zalecane jest wykonanie badań mikrobiologicznych w celu identyfikacji patogenu i oceny jego wrażliwości na cefaklor, a leczenie empiryczne powinno być zweryfikowane po uzyskaniu wyników. Szczepy oporne na metycylinę oraz o obniżonej wrażliwości na penicylinę wykazują oporność na cefaklor, co należy uwzględnić w planowaniu terapii.

Wskazania do stosowania preparatu Ceclor MR

Cefaklor w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Ceclor MR) jest antybiotykiem cefalosporynowym stosowanym w leczeniu określonych zakażeń bakteryjnych. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 375 mg, 500 mg oraz 750 mg.1

Zakres wskazań terapeutycznych

Cefaklor jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ten antybiotyk. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać odpowiednie badania mikrobiologiczne w celu identyfikacji czynnika chorobotwórczego oraz określenia jego wrażliwości na cefaklor. Leczenie można rozpocząć empirycznie, przed uzyskaniem wyników badań, jednak po ich otrzymaniu należy zweryfikować i w razie potrzeby zmodyfikować terapię.2

Infekcje układu oddechowego

Ceclor MR może być stosowany w następujących zakażeniach dróg oddechowych:

  • Ostre zapalenie oskrzeli i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – wywołane przez patogeny takie jak: Streptococcus pneumoniae (z wyjątkiem szczepów o obniżonej wrażliwości na penicylinę, które są oporne), Haemophilus influenzae (w tym szczepy produkujące β-laktamazy), Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis (w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy) oraz Staphylococcus aureus (z wyjątkiem szczepów opornych na metycylinę).3
  • Zapalenie gardła i zapalenie migdałków – wywołane przez Streptococcus pyogenes (paciorkowce grupy A). Należy jednak podkreślić, że mimo skuteczności cefakloru w eradykacji paciorkowców z nosogardzieli, brak jest danych potwierdzających jego skuteczność w zapobieganiu późniejszym powikłaniom, takim jak choroba reumatyczna czy zapalenie wsierdzia.4
  • Zapalenie płuc – wywołane przez Streptococcus pneumoniae (z wyłączeniem szczepów o obniżonej wrażliwości na penicylinę), Haemophilus influenzae (w tym szczepy wytwarzające β-laktamazę) oraz Moraxella catarrhalis (w tym szczepy wytwarzające β-laktamazę).5
  • Zapalenie zatok – wywołane przez Streptococcus pneumoniae (tylko szczepy wrażliwe na penicylinę), Haemophilus influenzae (w tym szczepy wytwarzające β-laktamazę) oraz Moraxella catarrhalis (w tym szczepy wytwarzające β-laktamazę).6

Infekcje układu moczowego

Ceclor MR jest wskazany w leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnego odcinka układu moczowego, w tym:

  • Zapalenie pęcherza moczowego – wywołane przez Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis oraz Staphylococcus saprophyticus.
  • Bezobjawowa bakteriuria – spowodowana przez te same patogeny co wymienione powyżej.7

Infekcje skóry i tkanek miękkich

Preparat może być stosowany w przypadku zakażeń skóry i przydatków skórnych wywołanych przez:

  • Streptococcus pyogenes (paciorkowce grupy A)
  • Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy, z wyłączeniem szczepów opornych na metycylinę)
  • Staphylococcus epidermidis (w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy, z wyłączeniem szczepów opornych na metycylinę)8

Uwagi dotyczące stosowania

Przy stosowaniu preparatu Ceclor MR należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące racjonalnego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Jest to szczególnie istotne w kontekście narastającego problemu antybiotykooporności.9

Należy pamiętać, że szczepy bakterii o obniżonej wrażliwości na penicylinę oraz szczepy oporne na metycylinę wykazują oporność również na cefaklor, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.10

Rodzaj zakażenia Patogeny wrażliwe Uwagi
Zapalenie oskrzeli (ostre i zaostrzenie przewlekłego) S. pneumoniae, H. influenzae, H. parainfluenzae, M. catarrhalis, S. aureus Szczepy S. pneumoniae o obniżonej wrażliwości na penicylinę oraz szczepy S. aureus oporne na metycylinę są oporne na cefaklor
Zapalenie gardła i migdałków S. pyogenes (paciorkowce grupy A) Brak danych o skuteczności w zapobieganiu powikłaniom poreumatycznym
Zapalenie płuc S. pneumoniae, H. influenzae, M. catarrhalis Szczepy S. pneumoniae o obniżonej wrażliwości na penicylinę są oporne
Zapalenie zatok S. pneumoniae, H. influenzae, M. catarrhalis Tylko szczepy S. pneumoniae wrażliwe na penicylinę
Niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych E. coli, K. pneumoniae, P. mirabilis, S. saprophyticus Dotyczy zapalenia pęcherza i bezobjawowej bakteriurii
Zapalenie skóry i przydatków skórnych S. pyogenes, S. aureus, S. epidermidis Skuteczny wobec szczepów wytwarzających β-laktamazy; szczepy oporne na metycylinę są oporne na cefaklor
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl