Wskazania do stosowania leku Ceclor MR

Cefaklor w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Ceclor MR) jest antybiotykiem cefalosporynowym, wskazanym do stosowania w określonych zakażeniach bakteryjnych, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na jego działanie. Preparat dostępny jest w trzech mocach: 375 mg, 500 mg oraz 750 mg.¹

Zakażenia układu oddechowego

Ceclor MR jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń układu oddechowego:

• Ostre zapalenie oskrzeli oraz zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołane przez:
  • Streptococcus pneumoniae (należy pamiętać, że szczepy o obniżonej wrażliwości na penicylinę wykazują oporność na cefaklor)
  • Haemophilus influenzae, w tym szczepy produkujące enzymy β-laktamazy
  • Haemophilus parainfluenzae
  • Moraxella catarrhalis, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy
  • Staphylococcus aureus (z wyłączeniem szczepów opornych na metycylinę, które są oporne na cefaklor)

²

• Zapalenie gardła i zapalenie migdałków – skuteczny w leczeniu infekcji wywołanych przez Streptococcus pyogenes (paciorkowce grupy A)

³

• Zapalenie płuc spowodowane przez:
  • Streptococcus pneumoniae (z wyjątkiem szczepów o obniżonej wrażliwości na penicylinę)
  • Haemophilus influenzae, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy
  • Moraxella catarrhalis, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy

⁴

• Zapalenie zatok wywołane przez:
  • Streptococcus pneumoniae (wyłącznie szczepy wrażliwe na penicylinę)
  • Haemophilus influenzae, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy
  • Moraxella catarrhalis, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy

⁵

Zakażenia układu moczowego

Ceclor MR wskazany jest w leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnego odcinka układu moczowego, takich jak:

• Zapalenie pęcherza moczowego
• Bezobjawowa bakteriuria

Zakażenia te mogą być wywołane przez następujące drobnoustroje:

• Escherichia coli
• Klebsiella pneumoniae
• Proteus mirabilis
• Staphylococcus saprophyticus

⁶

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

Ceclor MR może być stosowany w leczeniu zakażeń skóry i przydatków skórnych wywołanych przez:

• Streptococcus pyogenes (paciorkowce grupy A)
• Staphylococcus aureus, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy (z wyłączeniem szczepów opornych na metycylinę)
• Staphylococcus epidermidis, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy (z wyłączeniem szczepów opornych na metycylinę)

⁷

Zalecenia przed rozpoczęciem leczenia

Przed włączeniem terapii Ceclorem MR należy uwzględnić następujące aspekty:

• Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się przeprowadzenie odpowiednich badań mikrobiologicznych w celu identyfikacji czynnika etiologicznego i określenia jego wrażliwości na cefaklor
• Leczenie można rozpocząć empirycznie przed uzyskaniem wyników badań mikrobiologicznych, jednak po ich otrzymaniu należy w razie potrzeby zweryfikować i dostosować schemat terapeutyczny
• Mimo skuteczności cefakloru w eradykacji paciorkowców z nosogardzieli, należy pamiętać, że brak jest danych dotyczących jego skuteczności w zapobieganiu późnym powikłaniom zakażeń paciorkowcowych, takim jak choroba reumatyczna czy zapalenie wsierdzia
• Przy przepisywaniu leku należy brać pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych

⁸

Spektrum działania i wrażliwość drobnoustrojów