Właściwości farmakokinetyczne
Bimican 0,3 mg/ml

Bimatoprost, substancja czynna preparatu Bimican (0,3 mg/ml), po okulistycznym podaniu wykazuje szybkie wchłanianie z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 0,08 ng/ml w ciągu 10 minut, a następnie szybki spadek stężenia we krwi poniżej progu wykrywalności (0,025 ng/ml) w 1,5 godziny. Stan stacjonarny farmakokinetyczny osiągany jest już w pierwszym tygodniu stosowania, z wartością AUC0-24h około 0,09 ng·h/ml. Objętość dystrybucji wynosi 0,67 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (88%). Okres półtrwania po podaniu dożylnym to około 45 minut, a całkowity klirens krwi wynosi 1,5 l/h/kg. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (67% dawki) oraz w mniejszym stopniu przez kał (25%).

Właściwości farmakokinetyczne bimatoprostu

Bimatoprost, substancja czynna preparatu Bimican (0,3 mg/ml), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu w postaci kropli do oczu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów, jakim podlega bimatoprost w organizmie człowieka, obejmującą wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.1

Wchłanianie bimatoprostu

Bimatoprost charakteryzuje się dobrą przenikalnością in vitro przez rogówkę i twardówkę oka ludzkiego. Po aplikacji okulistycznej u dorosłych pacjentów, ogólnoustrojowa ekspozycja na działanie tej substancji pozostaje bardzo niska, bez zjawiska akumulacji w czasie.2

W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że po aplikacji jednej kropli bimatoprostu w stężeniu 0,3 mg/ml do obu oczu raz na dobę przez dwa tygodnie, stężenia leku we krwi osiągały wartość maksymalną (Cmax) już w ciągu 10 minut od podania. Następnie stężenie szybko się obniżało, spadając poniżej progu wykrywalności (0,025 ng/ml) w czasie 1,5 godziny od momentu aplikacji.3

Istotnym parametrem farmakokinetycznym jest osiągnięcie stanu stacjonarnego, który dla bimatoprostu następuje relatywnie szybko. Średnie wartości Cmax i AUC0-24h mierzone w 7. i 14. dniu stosowania leku były zbliżone i wynosiły odpowiednio około 0,08 ng/ml i 0,09 ng·h/ml. Oznacza to, że stan stacjonarny stężenia bimatoprostu był osiągany już w pierwszym tygodniu regularnego stosowania kropli do oczu.4

Dystrybucja bimatoprostu

Po przedostaniu się do krążenia ogólnego, bimatoprost wykazuje umiarkowany stopień dystrybucji w tkankach organizmu. Objętość dystrybucji leku w stanie równowagi u ludzi wynosi 0,67 l/kg.5

Analizując rozmieszczenie bimatoprostu we krwi ludzkiej, stwierdzono, że substancja ta występuje głównie w osoczu. Zdolność wiązania się bimatoprostu z białkami osocza jest stosunkowo wysoka i wynosi około 88%.6

Metabolizm bimatoprostu

Po aplikacji okulistycznej i przedostaniu się do krążenia ogólnego, bimatoprost stanowi główny związek krążący we krwi. Następnie podlega on złożonym procesom biotransformacji, które obejmują:7

W wyniku tych procesów powstają różnorodne metabolity bimatoprostu.8

Eliminacja bimatoprostu

Główną drogą eliminacji bimatoprostu jest wydalanie nerkowe poprzez przesączanie kłębuszkowe. W badaniach z zastosowaniem dożylnego podania leku zdrowym ochotnikom wykazano, że około 67% dawki było wydalane z moczem, natomiast 25% dawki było eliminowane z kałem.9

Parametry kinetyczne eliminacji bimatoprostu określone po podaniu dożylnym wskazują, że okres półtrwania wynosi około 45 minut, natomiast całkowity klirens krwi osiąga wartość 1,5 l/h/kg masy ciała.10

Charakterystyka farmakokinetyczna u pacjentów w podeszłym wieku

Właściwości farmakokinetyczne bimatoprostu wykazują pewne odmienności u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) w porównaniu z młodszymi dorosłymi. Po podawaniu bimatoprostu w stężeniu 0,3 mg/ml dwa razy dziennie średnia wartość AUC0-24h u osób starszych wynosiła 0,0634 ng·h/ml, co było znacząco wyższe niż u młodszych dorosłych, gdzie osiągała wartość 0,0218 ng·h/ml.11

Należy jednak podkreślić, że różnica ta nie ma istotnego znaczenia klinicznego, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa pozostaje bardzo niska zarówno u pacjentów starszych, jak i młodszych po podaniu okulistycznym. Co ważne, nie zaobserwowano zjawiska akumulacji bimatoprostu we krwi w trakcie regularnego stosowania, a profil bezpieczeństwa był porównywalny w obu grupach wiekowych.12

Informacje podstawowe o preparacie Bimican

Preparat Bimican w stężeniu 0,3 mg/ml jest dostępny w postaci kropli do oczu, w formie roztworu. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,3 mg substancji czynnej – bimatoprostu, co przekłada się na 9 mikrogramów bimatoprostu w jednej kropli roztworu.13

Poza substancją czynną, preparat zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: chlorek benzalkoniowy w ilości 0,05 mg/ml oraz fosforany w ilości 0,96 mg/ml.14

Pod względem właściwości fizykochemicznych, Bimican jest przezroczystym, bezbarwnym i sterylnym roztworem, praktycznie pozbawionym stałych cząstek. Charakteryzuje się pH w zakresie 6,5-7,5 oraz osmolalnością wynoszącą 280-340 mOsmol/kg.15

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) 10 minut Po podaniu do obu oczu
Stężenie maksymalne (Cmax) około 0,08 ng/ml W stanie stacjonarnym
AUC0-24h około 0,09 ng·h/ml W stanie stacjonarnym
Czas do spadku poniżej progu wykrywalności 1,5 godziny Próg wykrywalności: 0,025 ng/ml
Objętość dystrybucji 0,67 l/kg W stanie równowagi
Wiązanie z białkami osocza około 88%
Okres półtrwania (t1/2) około 45 minut Po podaniu dożylnym
Całkowity klirens krwi 1,5 l/h/kg mc.
Wydalanie z moczem około 67% dawki Po podaniu dożylnym
Wydalanie z kałem około 25% dawki Po podaniu dożylnym
AUC0-24h u osób starszych (≥65 lat) 0,0634 ng·h/ml Przy dawkowaniu 2 razy dziennie
AUC0-24h u młodych dorosłych 0,0218 ng·h/ml Przy dawkowaniu 2 razy dziennie
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl