Właściwości farmakokinetyczne
Bimican 0,3 mg/ml
Bimatoprost, substancja czynna preparatu Bimican (0,3 mg/ml), po okulistycznym podaniu wykazuje szybkie wchłanianie z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 0,08 ng/ml w ciągu 10 minut, a następnie szybki spadek stężenia we krwi poniżej progu wykrywalności (0,025 ng/ml) w 1,5 godziny. Stan stacjonarny farmakokinetyczny osiągany jest już w pierwszym tygodniu stosowania, z wartością AUC0-24h około 0,09 ng·h/ml. Objętość dystrybucji wynosi 0,67 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (88%). Okres półtrwania po podaniu dożylnym to około 45 minut, a całkowity klirens krwi wynosi 1,5 l/h/kg. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (67% dawki) oraz w mniejszym stopniu przez kał (25%).
Właściwości farmakokinetyczne bimatoprostu
Bimatoprost, substancja czynna preparatu Bimican (0,3 mg/ml), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu w postaci kropli do oczu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów, jakim podlega bimatoprost w organizmie człowieka, obejmującą wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.1
Wchłanianie bimatoprostu
Bimatoprost charakteryzuje się dobrą przenikalnością in vitro przez rogówkę i twardówkę oka ludzkiego. Po aplikacji okulistycznej u dorosłych pacjentów, ogólnoustrojowa ekspozycja na działanie tej substancji pozostaje bardzo niska, bez zjawiska akumulacji w czasie.2
W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że po aplikacji jednej kropli bimatoprostu w stężeniu 0,3 mg/ml do obu oczu raz na dobę przez dwa tygodnie, stężenia leku we krwi osiągały wartość maksymalną (Cmax) już w ciągu 10 minut od podania. Następnie stężenie szybko się obniżało, spadając poniżej progu wykrywalności (0,025 ng/ml) w czasie 1,5 godziny od momentu aplikacji.3
Istotnym parametrem farmakokinetycznym jest osiągnięcie stanu stacjonarnego, który dla bimatoprostu następuje relatywnie szybko. Średnie wartości Cmax i AUC0-24h mierzone w 7. i 14. dniu stosowania leku były zbliżone i wynosiły odpowiednio około 0,08 ng/ml i 0,09 ng·h/ml. Oznacza to, że stan stacjonarny stężenia bimatoprostu był osiągany już w pierwszym tygodniu regularnego stosowania kropli do oczu.4
Dystrybucja bimatoprostu
Po przedostaniu się do krążenia ogólnego, bimatoprost wykazuje umiarkowany stopień dystrybucji w tkankach organizmu. Objętość dystrybucji leku w stanie równowagi u ludzi wynosi 0,67 l/kg.5
Analizując rozmieszczenie bimatoprostu we krwi ludzkiej, stwierdzono, że substancja ta występuje głównie w osoczu. Zdolność wiązania się bimatoprostu z białkami osocza jest stosunkowo wysoka i wynosi około 88%.6
Metabolizm bimatoprostu
Po aplikacji okulistycznej i przedostaniu się do krążenia ogólnego, bimatoprost stanowi główny związek krążący we krwi. Następnie podlega on złożonym procesom biotransformacji, które obejmują:7
- Oksydację – utlenianie cząsteczki bimatoprostu
- N-deetylację – odłączenie grupy etylowej od atomu azotu
- Glukuronidację – połączenie z kwasem glukuronowym
W wyniku tych procesów powstają różnorodne metabolity bimatoprostu.8
Eliminacja bimatoprostu
Główną drogą eliminacji bimatoprostu jest wydalanie nerkowe poprzez przesączanie kłębuszkowe. W badaniach z zastosowaniem dożylnego podania leku zdrowym ochotnikom wykazano, że około 67% dawki było wydalane z moczem, natomiast 25% dawki było eliminowane z kałem.9
Parametry kinetyczne eliminacji bimatoprostu określone po podaniu dożylnym wskazują, że okres półtrwania wynosi około 45 minut, natomiast całkowity klirens krwi osiąga wartość 1,5 l/h/kg masy ciała.10
Charakterystyka farmakokinetyczna u pacjentów w podeszłym wieku
Właściwości farmakokinetyczne bimatoprostu wykazują pewne odmienności u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) w porównaniu z młodszymi dorosłymi. Po podawaniu bimatoprostu w stężeniu 0,3 mg/ml dwa razy dziennie średnia wartość AUC0-24h u osób starszych wynosiła 0,0634 ng·h/ml, co było znacząco wyższe niż u młodszych dorosłych, gdzie osiągała wartość 0,0218 ng·h/ml.11
Należy jednak podkreślić, że różnica ta nie ma istotnego znaczenia klinicznego, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa pozostaje bardzo niska zarówno u pacjentów starszych, jak i młodszych po podaniu okulistycznym. Co ważne, nie zaobserwowano zjawiska akumulacji bimatoprostu we krwi w trakcie regularnego stosowania, a profil bezpieczeństwa był porównywalny w obu grupach wiekowych.12
Informacje podstawowe o preparacie Bimican
Preparat Bimican w stężeniu 0,3 mg/ml jest dostępny w postaci kropli do oczu, w formie roztworu. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,3 mg substancji czynnej – bimatoprostu, co przekłada się na 9 mikrogramów bimatoprostu w jednej kropli roztworu.13
Poza substancją czynną, preparat zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: chlorek benzalkoniowy w ilości 0,05 mg/ml oraz fosforany w ilości 0,96 mg/ml.14
Pod względem właściwości fizykochemicznych, Bimican jest przezroczystym, bezbarwnym i sterylnym roztworem, praktycznie pozbawionym stałych cząstek. Charakteryzuje się pH w zakresie 6,5-7,5 oraz osmolalnością wynoszącą 280-340 mOsmol/kg.15
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) | 10 minut | Po podaniu do obu oczu |
| Stężenie maksymalne (Cmax) | około 0,08 ng/ml | W stanie stacjonarnym |
| AUC0-24h | około 0,09 ng·h/ml | W stanie stacjonarnym |
| Czas do spadku poniżej progu wykrywalności | 1,5 godziny | Próg wykrywalności: 0,025 ng/ml |
| Objętość dystrybucji | 0,67 l/kg | W stanie równowagi |
| Wiązanie z białkami osocza | około 88% | – |
| Okres półtrwania (t1/2) | około 45 minut | Po podaniu dożylnym |
| Całkowity klirens krwi | 1,5 l/h/kg mc. | – |
| Wydalanie z moczem | około 67% dawki | Po podaniu dożylnym |
| Wydalanie z kałem | około 25% dawki | Po podaniu dożylnym |
| AUC0-24h u osób starszych (≥65 lat) | 0,0634 ng·h/ml | Przy dawkowaniu 2 razy dziennie |
| AUC0-24h u młodych dorosłych | 0,0218 ng·h/ml | Przy dawkowaniu 2 razy dziennie |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania