Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l

Roztwór bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l powinien być stosowany z ostrożnością po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów znajdujących się w określonych stanach klinicznych. Właściwe monitorowanie parametrów biochemicznych i fizjologicznych jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii dializą otrzewnową z wykorzystaniem tego roztworu.¹

Szczególne sytuacje kliniczne wymagające ostrożności

• Zaburzenia równowagi elektrolitowej – w przypadku utraty elektrolitów spowodowanej wymiotami i/lub biegunką należy szczególnie uważnie monitorować stan pacjenta i bilans elektrolitowy.²
• Hipokalcemia – u pacjentów z obniżonym stężeniem wapnia w surowicy może być konieczne czasowe lub stałe zastosowanie roztworu dializacyjnego o wyższym stężeniu wapnia. Należy rozważyć tę opcję szczególnie w przypadkach, gdy nie jest możliwe zapewnienie odpowiedniej podaży wapnia drogą jelitową poprzez suplementację wapnia, stosowanie wiążących fosforany preparatów wapniowych i/lub suplementację witaminy D.³
• Nadczynność przytarczyc – pacjenci z hiperparatyroidyzmem mogą wymagać dodatkowej podaży wapnia drogą jelitową poprzez środki wiążące fosforany zawierające wapń i/lub suplementację witaminy D. Takie postępowanie powinno być rozważone jako uzupełnienie leczenia dializą otrzewnową.⁴
• Leczenie glikozydami naparstnicy – u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy konieczne jest systematyczne monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Znaczna hipokaliemia może wymagać zastosowania roztworu do dializy zawierającego potas, w połączeniu z odpowiednimi zaleceniami dietetycznymi zwiększającymi podaż potasu.⁵
• Wielotorbielowate nerki – u pacjentów z dużymi wielotorbielowatymi nerkami należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu roztworu bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l.⁶

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej

Należy pamiętać, że typowa kwasica metaboliczna wynikająca z niewydolności nerek może nie być całkowicie wyrównana przez wodorowęglan zawarty w roztworze bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l, którego stężenie wynosi 34 mmol/l. Utrzymująca się kwasica może prowadzić do niepożądanych skutków, w tym niedożywienia. W takich przypadkach może być konieczne zastosowanie dodatkowych metod wyrównania zaburzeń kwasowo-zasadowych.⁷

Utrata substancji odżywczych

Podczas dializy otrzewnowej dochodzi do utraty białek, aminokwasów oraz witamin rozpuszczalnych w wodzie, co może prowadzić do ich niedoboru. W celu zapobiegania stanom niedoborowym należy zapewnić pacjentowi odpowiednią dietę lub suplementację tych składników. Szczególnie ważne jest monitorowanie stanu odżywienia pacjenta i w razie potrzeby wprowadzenie odpowiednich modyfikacji planu żywieniowego.⁸

Zmiany w przenikaniu przez błonę otrzewnową

W trakcie długotrwałego leczenia dializami otrzewnowymi może dojść do zmian w charakterystyce przenikania przez błonę otrzewnową. Objawia się to pierwotnie utratą zdolności ultrafiltracji, co może prowadzić do zaburzeń w efektywności dializy. W ciężkich przypadkach może być konieczne zaprzestanie dializy otrzewnowej i przejście na leczenie hemodializą. Regularne monitorowanie funkcji błony otrzewnowej jest niezbędne dla wczesnego wykrycia takich zmian.⁹

Monitorowanie parametrów klinicznych i biochemicznych

Podczas stosowania roztworu bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l zaleca się systematyczne monitorowanie następujących parametrów:¹⁰

• Masa ciała – regularne pomiary masy ciała pacjenta umożliwiają wczesne rozpoznanie stanów przewodnienia lub odwodnienia i odpowiednią modyfikację terapii.¹¹
• Parametry biochemiczne – konieczne jest monitorowanie stężenia elektrolitów (sodu, potasu, wapnia, magnezu i fosforanów), równowagi kwasowo-zasadowej oraz stężenia białek we krwi.¹²
• Wskaźniki czynności nerek – regularnie należy oznaczać stężenie kreatyniny i mocznika w surowicy.¹³
• Metabolizm kostny – należy monitorować stężenie parathormonu oraz inne wskaźniki metabolizmu tkanki kostnej w celu wczesnego wykrycia zaburzeń kostnych związanych z przewlekłą chorobą nerek.¹⁴
• Glikemia – regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest szczególnie istotne u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą lub predyspozycją do jej rozwoju.¹⁵
• Resztkowa czynność nerek – konieczne jest monitorowanie resztkowej czynności nerek w celu optymalnego dostosowania parametrów dializy otrzewnowej.¹⁶

Ryzyko otorbiającego stwardnienia otrzewnej

Otorbiające stwardnienie otrzewnej (encapsulating peritoneal sclerosis – EPS) jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem dializy otrzewnowej, które może prowadzić do zgonu. Lekarze powinni być świadomi tego zagrożenia i monitorować pacjentów pod kątem wczesnych objawów EPS, szczególnie u osób poddawanych długotrwałej dializie otrzewnowej.¹⁷

Szczególne środki ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu dializy otrzewnowej z użyciem roztworu bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l należy uwzględnić zwiększone ryzyko występowania przepuklin. Starszy wiek wiąże się z większą częstością występowania przepuklin, co może komplikować przebieg dializy otrzewnowej i zwiększać ryzyko powikłań. Konieczna jest dokładna ocena pacjenta przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne kontrole podczas terapii.¹⁸

Skład roztworu po odtworzeniu