Dawkowanie i sposób podawania
Atofab 10 mg
Leczenie atomoksetyną (Atofab) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wieku, masy ciała oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. U dzieci i młodzieży ≤70 kg dawka początkowa wynosi około 0,5 mg/kg mc./dobę, z dawką podtrzymującą 1,2 mg/kg mc./dobę i maksymalną 1,8 mg/kg mc./dobę. Dla pacjentów >70 kg dawka początkowa to 40 mg/dobę, dawka podtrzymująca 80 mg/dobę, a maksymalna 100 mg/dobę. U dorosłych dawka początkowa wynosi 40 mg/dobę, dawka podtrzymująca 80-100 mg/dobę, a maksymalna 100 mg/dobę. W przypadku niewydolności wątroby dawki należy odpowiednio zmniejszyć: do 50% standardowej dawki u pacjentów z niewydolnością umiarkowaną (Child-Pugh B) oraz do 25% u pacjentów z ciężką niewydolnością (Child-Pugh C). U pacjentów z wolno metabolizującym CYP2D6 zaleca się mniejszą dawkę początkową i wolniejsze zwiększanie dawki. Lek podaje się doustnie, najlepiej rano w pojedynczej dawce, z możliwością podziału na dwie dawki w przypadku nietolerancji lub braku skuteczności.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Atofab
- Podstawowy schemat dawkowania
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała do 70 kg
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała większej niż 70 kg
- Dawkowanie u osób dorosłych
- Zasady bezpiecznego stosowania produktu
- Monitorowanie podczas leczenia
- Zasady przerwania leczenia
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dawkowanie i sposób podawania leku Atofab
Dawkowanie leku Atofab powinno być dostosowane do wieku pacjenta, masy ciała oraz indywidualnej odpowiedzi klinicznej. Leczenie należy prowadzić zgodnie z określonymi zasadami, uwzględniając odpowiednie modyfikacje dawek w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. 1
Podstawowy schemat dawkowania
Atofab standardowo podaje się rano w pojedynczej dawce dobowej. W przypadku pacjentów, u których podczas stosowania produktu w pojedynczej dawce dobowej występuje brak tolerancji (np. nudności, senność) lub nie osiągnięto satysfakcjonującej skuteczności leczenia, zaleca się podawanie leku w dwóch równych dawkach dobowych – rano oraz późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem. 2
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie należy zróżnicować w zależności od masy ciała pacjenta, stosując następujące schematy:
Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała do 70 kg
Leczenie należy rozpocząć od całkowitej dawki dobowej wynoszącej około 0,5 mg/kg masy ciała. Dawkę początkową utrzymuje się przez co najmniej 7 dni przed jej zwiększeniem, odpowiednio do uzyskanej odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi około 1,2 mg/kg masy ciała na dobę (dostosowana do masy ciała pacjenta oraz dostępnej mocy atomoksetyny). Nie wykazano dodatkowych korzyści terapeutycznych przy stosowaniu dawek większych niż 1,2 mg/kg mc. na dobę. 3
Warto zaznaczyć, że nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania pojedynczych dawek większych niż 1,8 mg/kg mc. na dobę ani całkowitych dawek dobowych większych niż 1,8 mg/kg mc. W uzasadnionych przypadkach może być wskazane kontynuowanie leczenia również w wieku dorosłym. 4
Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała większej niż 70 kg
U pacjentów pediatrycznych o masie ciała powyżej 70 kg, leczenie rozpoczyna się od całkowitej dawki dobowej 40 mg. Dawkę początkową należy utrzymać przez minimum 7 dni przed jej zwiększeniem, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 80 mg. Nie wykazano dodatkowych korzyści przy stosowaniu dawek większych niż 80 mg. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg. 5
Nie przeprowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania pojedynczych dawek dobowych większych niż 120 mg oraz całkowitych dawek dobowych większych niż 150 mg. 6
Dawkowanie u osób dorosłych
U pacjentów dorosłych leczenie atomoksetyną należy rozpocząć od całkowitej dawki dobowej wynoszącej 40 mg. Dawkę początkową należy utrzymać przez minimum 7 dni przed jej zwiększeniem, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. Zalecana dobowa dawka podtrzymująca wynosi od 80 mg do 100 mg. Maksymalna zalecana całkowita dawka dobowa wynosi 100 mg. 7
Podobnie jak w przypadku pacjentów pediatrycznych, nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania pojedynczych dawek większych niż 120 mg ani całkowitych dawek dobowych większych niż 150 mg. 8
| Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Okres utrzymania dawki początkowej | Dawka podtrzymująca | Dawka maksymalna |
|---|---|---|---|---|
| Dzieci i młodzież ≤70 kg | 0,5 mg/kg mc./dobę | minimum 7 dni | 1,2 mg/kg mc./dobę | 1,8 mg/kg mc./dobę |
| Dzieci i młodzież >70 kg | 40 mg/dobę | minimum 7 dni | 80 mg/dobę | 100 mg/dobę |
| Dorośli | 40 mg/dobę | minimum 7 dni | 80-100 mg/dobę | 100 mg/dobę |
| Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh B) | 50% standardowej dawki początkowej | minimum 7 dni | 50% standardowej dawki podtrzymującej | 50% standardowej dawki maksymalnej |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) | 25% standardowej dawki początkowej | minimum 7 dni | 25% standardowej dawki podtrzymującej | 25% standardowej dawki maksymalnej |
| Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6 | Rozważyć mniejszą dawkę początkową | minimum 7 dni | Wolniejsze zwiększanie dawki | Dostosowana indywidualnie |
Zasady bezpiecznego stosowania produktu
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Atofab konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekarskiego z pacjentem oraz podstawowej oceny wydolności układu sercowo-naczyniowego, w tym pomiaru ciśnienia tętniczego krwi i częstości akcji serca. 9
Monitorowanie podczas leczenia
W trakcie leczenia konieczne jest regularne kontrolowanie wydolności układu krążenia poprzez pomiar oraz zapis ciśnienia tętniczego krwi i częstości akcji serca. Kontrolę należy przeprowadzać po każdej zmianie dawki, a następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy. 10
W przypadku monitorowania leczenia u dzieci i młodzieży zaleca się stosowanie siatki centylowej, natomiast u dorosłych należy postępować zgodnie z obowiązującymi wytycznymi dotyczącymi nadciśnienia. 11
Zasady przerwania leczenia
W badaniach klinicznych nie odnotowano wyraźnych objawów odstawienia atomoksetyny. Jednakże w przypadku wystąpienia znaczących działań niepożądanych możliwe jest natychmiastowe przerwanie stosowania leku. W pozostałych przypadkach zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez odpowiedni okres. 12
Należy pamiętać, że leczenie produktem Atofab nie musi być nieograniczone w czasie. Po roku terapii zaleca się przeprowadzenie ponownej oceny konieczności kontynuowania leczenia, szczególnie w przypadkach, gdy uzyskano u pacjenta trwałą i zadowalającą odpowiedź terapeutyczną. 13
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania atomoksetyny u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku w tej grupie wiekowej. 14
Pacjenci z niewydolnością wątroby
U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (stopień B według klasyfikacji Child-Pugh) zarówno dawkę początkową, jak i docelową należy zmniejszyć do 50% standardowo stosowanej dawki. 15
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugh) dawkę początkową oraz dawki docelowe należy zmniejszyć do 25% standardowo stosowanej dawki. 16
Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek ekspozycja ogólnoustrojowa na atomoksetynę była większa niż u osób zdrowych (wzrost o około 65%), jednak różnica ta nie występowała po przeliczeniu dawki na mg/kg masy ciała pacjenta. Dlatego produkt leczniczy Atofab może być stosowany u pacjentów z ADHD oraz schyłkową niewydolnością nerek lub niewydolnością nerek niższego stopnia, zgodnie z ogólnie zalecanym schematem dawkowania. 17
Należy jednak pamiętać, że atomoksetyna może nasilać nadciśnienie tętnicze u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. 18
Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6
Około 7% osób rasy kaukaskiej ma genotyp warunkujący słabą aktywność enzymu CYP2D6. U tych pacjentów ekspozycja na atomoksetynę jest kilkakrotnie większa niż u osób, u których enzym wykazuje prawidłową aktywność, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej i wolniejsze zwiększanie dawki leku. 19
Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Bezpieczeństwo i skuteczność atomoksetyny u dzieci w wieku poniżej 6 lat nie zostały określone. Z tego powodu nie należy stosować produktu leczniczego Atofab w tej grupie wiekowej. 20
Sposób podawania
Atofab należy podawać doustnie. Lek można przyjmować zarówno z pokarmem, jak i niezależnie od posiłków. Należy zwrócić szczególną uwagę, że kapsułek nie wolno otwierać, a ich zawartości nie należy wysypywać ani przyjmować w inny sposób niż w całości. 21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania