Wskazania terapeutyczne do stosowania arypiprazolu

Arypiprazol (Aripiprazole Aurovitas) w postaci tabletek o mocy 15 mg i 30 mg jest lekiem przeciwpsychotycznym II generacji o unikatowym mechanizmie działania, stosowanym w kilku ściśle określonych wskazaniach klinicznych. Lek ten należy zalecać pacjentom wyłącznie w przypadku zdiagnozowanych jednostek chorobowych opisanych poniżej, przestrzegając przy tym zalecanego dawkowania i schematu terapeutycznego.¹

Schizofrenia

Pierwszym głównym wskazaniem do stosowania arypiprazolu jest leczenie schizofrenii. Lek można przepisywać w dwóch grupach wiekowych:

• u pacjentów dorosłych
• u młodzieży w wieku 15 lat i starszej

Arypiprazol wykazuje skuteczność zarówno w leczeniu objawów pozytywnych (omamy, urojenia), jak i negatywnych schizofrenii (spłycenie afektu, wycofanie społeczne, alogia). Decyzja o przepisaniu leku powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta i analizie ewentualnych przeciwwskazań.²

Zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I u dorosłych

Drugim głównym wskazaniem do stosowania arypiprazolu jest zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I u pacjentów dorosłych. W ramach tego wskazania lek można zalecać w dwóch sytuacjach klinicznych:

• W leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
• W profilaktyce nawrotów epizodów maniakalnych u pacjentów, u których występują głównie epizody maniakalne i którzy odpowiadają pozytywnie na leczenie arypiprazolem

Warto podkreślić, że w przypadku profilaktyki nawrotów, terapia powinna być kontynuowana wyłącznie u tych pacjentów, którzy pozytywnie odpowiedzieli na wcześniejsze leczenie arypiprazolem w fazie ostrej.³

Zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I u młodzieży

Trzecim wskazaniem jest leczenie epizodów maniakalnych w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I u młodzieży. Należy tutaj uwzględnić następujące warunki stosowania leku:

• Pacjenci w wieku 13 lat i starsi
• Epizody maniakalne o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
• Ograniczony czas terapii – maksymalnie do 12 tygodni

Podczas stosowania arypiprazolu w tej grupie wiekowej należy ściśle monitorować stan kliniczny pacjenta, występowanie ewentualnych działań niepożądanych oraz regularnie oceniać zasadność kontynuacji leczenia, zwłaszcza wobec ograniczonego czasu terapii.⁴

Warunki stosowania arypiprazolu

Podczas przepisywania arypiprazolu pacjentom, należy rozważyć zarówno jego farmakologiczne właściwości, jak i specyficzne warunki zastosowania w zależności od wskazania i stanu klinicznego pacjenta.

Postać farmaceutyczna i skład preparatu

Aripiprazole Aurovitas dostępny jest w postaci tabletek w dwóch dawkach:

• Tabletki 15 mg – żółte, okrągłe, płaskie i gładkie po obu stronach, o wymiarach 9,0 mm ± 0,1 mm
• Tabletki 30 mg – różowe, okrągłe, płaskie i gładkie po obu stronach, o wymiarach 10,0 mm ± 0,1 mm

Każda tabletka 15 mg zawiera 15 mg substancji czynnej (arypiprazolu) oraz substancje pomocnicze: 142,58 mg laktozy jednowodnej, 1,50 mg aspartamu, 0,0054 mg alkoholu benzylowego oraz glikol propylenowy. Natomiast tabletka 30 mg zawiera 30 mg arypiprazolu oraz 285,15 mg laktozy jednowodnej, 3,00 mg aspartamu, 0,0108 mg alkoholu benzylowego oraz glikol propylenowy.⁵

Dobór dawki w zależności od stanu klinicznego

Wybierając odpowiednią dawkę arypiprazolu dla pacjenta, należy kierować się:

• Typem zaburzenia (schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa)
• Wiekiem pacjenta (dorośli vs młodzież)
• Nasileniem objawów chorobowych
• Tolerancją farmakologiczną pacjenta
• Współwystępującymi chorobami i stosowanymi równocześnie lekami

W przypadku schizofrenii u młodzieży w wieku od 15 lat zaleca się rozpoczęcie leczenia od niższej dawki, z możliwością stopniowego zwiększania do dawki terapeutycznej. Podobnie w przypadku leczenia epizodów maniakalnych u młodzieży zaleca się ostrożne dawkowanie z uwzględnieniem ograniczonego, 12-tygodniowego okresu terapii.⁶

Szczególne grupy pacjentów

Podczas przepisywania arypiprazolu należy zwrócić szczególną uwagę na obecność substancji pomocniczych, które mogą mieć znaczenie kliniczne dla niektórych grup pacjentów:

• Pacjenci z nietolerancją laktozy – tabletki zawierają znaczne ilości laktozy jednowodnej (142,58 mg w tabletce 15 mg, 285,15 mg w tabletce 30 mg)
• Pacjenci z fenyloketonurią – obecność aspartamu (1,50 mg w tabletce 15 mg, 3,00 mg w tabletce 30 mg)
• Pacjenci z nadwrażliwością na alkohol benzylowy (0,0054 mg w tabletce 15 mg, 0,0108 mg w tabletce 30 mg)

U tych grup pacjentów należy rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko związane z zastosowaniem leku, a w razie konieczności rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne.⁷