Wskazania do stosowania
Aprepitant Viatris 80 mg/125 mg
Aprepitant Viatris w dawkach 125 mg i 80 mg, dostępny w formie kapsułek twardych, jest wskazany do profilaktyki nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią przeciwnowotworową o wysokim i umiarkowanym ryzyku emetogennym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Lek zawiera aprepitant oraz sacharozę (125 mg lub 80 mg w zależności od dawki kapsułki) i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwwymiotnymi, takimi jak antagoniści receptora 5-HT3 i kortykosteroidy, co jest kluczowe dla optymalizacji efektu przeciwwymiotnego podczas chemioterapii.
Wskazania do stosowania Aprepitant Viatris
Aprepitant Viatris (125 mg/80 mg, kapsułki twarde) jest wskazany do zapobiegania nudnościom i wymiotom związanym z przeciwnowotworową chemioterapią o wysokim i umiarkowanym ryzyku wymiotów. Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych oraz młodzieży w wieku powyżej 12 lat. 1
Stosowanie w terapii skojarzonej
Należy podkreślić, że Aprepitant Viatris jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwwymiotnymi. Jest to kluczowy element terapii, który zapewnia optymalne działanie przeciwwymiotne podczas stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. 2
Postać farmaceutyczna i dawkowanie
Lek jest dostępny w postaci kapsułek twardych w dwóch dawkach:
- Kapsułki 125 mg – o rozmiarze 1, z nieprzezroczystym różowym wieczkiem i nieprzezroczystym białym korpusem, oznaczone czarnym nadrukiem „125 mg” 3
- Kapsułki 80 mg – o rozmiarze 2, z nieprzezroczystym białym wieczkiem i nieprzezroczystym białym korpusem, oznaczone czarnym nadrukiem „80 mg” 4
Skład produktu
Każda kapsułka zawiera odpowiednio 125 mg lub 80 mg substancji czynnej – aprepitantu. Należy zwrócić uwagę, że produkt zawiera również substancję pomocniczą o znanym działaniu – sacharozę w ilości odpowiadającej dawce leku (125 mg sacharozy w kapsułce 125 mg oraz 80 mg sacharozy w kapsułce 80 mg). 5
Warunki stosowania leku
Aprepitant Viatris należy stosować w przypadku wdrożenia protokołów chemioterapii przeciwnowotworowej, które charakteryzują się wysokim lub umiarkowanym potencjałem emetogennym (wywoływania wymiotów). Lek jest szczególnie istotny w profilaktyce nudności i wymiotów, które mogą znacząco wpływać na komfort pacjenta podczas leczenia onkologicznego oraz na jego zdolność do kontynuowania terapii przeciwnowotworowej. 6
Lekarz powinien zalecić pacjentowi stosowanie tego leku jako części kompleksowego schematu leczenia przeciwwymiotnego, który zazwyczaj obejmuje także inne leki przeciwwymiotne, takie jak antagoniści receptora 5-HT3 czy kortykosteroidy. 7
Populacja docelowa
Lek jest wskazany do stosowania u:
- Osób dorosłych poddawanych chemioterapii przeciwnowotworowej o wysokim lub umiarkowanym potencjale emetogennym 8
- Młodzieży w wieku powyżej 12 lat poddawanej takim samym schematom chemioterapii 9
Lek nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia, co należy uwzględnić przy planowaniu leczenia przeciwwymiotnego u najmłodszych pacjentów onkologicznych. 10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania