Dawkowanie i sposób podawania
Amikacin B.Braun 10 mg/ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Amikacin B. Braun

Stosowanie produktu leczniczego Amikacin B. Braun wymaga precyzyjnego dawkowania opartego na masie ciała pacjenta oraz indywidualnych uwarunkowaniach klinicznych. Lek dostępny jest w trzech stężeniach: 2,5 mg/ml, 5 mg/ml oraz 10 mg/ml, co umożliwia dobór odpowiedniej mocy w zależności od potrzeb terapeutycznych.¹

Monitorowanie stężenia leku

Przed rozpoczęciem terapii amikacyną konieczna jest ocena czynności nerek poprzez pomiar stężenia kreatyniny w surowicy lub obliczenie klirensu endogennej kreatyniny. Podczas leczenia należy regularnie monitorować czynność nerek.²

Zaleca się monitorowanie stężenia amikacyny w surowicy w celu zapewnienia optymalnej terapii. Stężenie maksymalne (mierzone 30-90 minut po wstrzyknięciu) nie powinno przekraczać 35 μg/ml, a stężenie minimalne (bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki) nie powinno być wyższe niż 10 μg/ml. W przypadku stosowania leku w jednej dawce dobowej, stężenie maksymalne może przekraczać 35 μg/ml u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.³

Czas trwania leczenia

Standardowy czas terapii amikacyną powinien wynosić od 7 do 10 dni, w zależności od ciężkości zakażenia. W przypadku ciężkich i powikłanych infekcji, gdy leczenie przekracza 10 dni, należy ponownie ocenić zasadność stosowania amikacyny oraz wprowadzić systematyczną kontrolę stężenia leku w surowicy, monitorowanie czynności nerek oraz ocenę słuchu i narządu równowagi.⁴

U pacjentów z zakażeniami wywołanymi przez wrażliwe bakterie zazwyczaj obserwuje się odpowiedź na leczenie w ciągu 24-48 godzin. Jeżeli w ciągu 3-5 dni nie występuje wyraźna poprawa kliniczna, należy rozważyć przerwanie leczenia i ponowne określenie antybiotykowrażliwości patogenu. Brak odpowiedzi na leczenie może wynikać z oporności drobnoustroju lub obecności ogniska septycznego wymagającego interwencji chirurgicznej.⁵

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥50 ml/min)

Dorośli, młodzież i dzieci powyżej 12 lat (o masie ciała powyżej 33 kg) powinni otrzymywać dawkę 15 mg/kg masy ciała na dobę. Dawkę tę można podawać jednorazowo lub podzielić na dwie równe dawki po 7,5 mg/kg mc. podawane co 12 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g.⁶

U pacjentów z zapaleniem wsierdzia oraz u gorączkujących pacjentów z neutropenią zaleca się dawkowanie dwa razy na dobę z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących skuteczności dawkowania raz na dobę w tych wskazaniach.⁷

Niemowlęta, małe dzieci i dzieci (w wieku od 4 tygodni do 12 lat) powinny otrzymywać dawkę od 15 do 20 mg/kg mc./dobę. Można ją podawać w postaci pojedynczej dawki dobowej 15-20 mg/kg mc. lub co 12 godzin w dawce 7,5 mg/kg mc. Podobnie jak u dorosłych, w leczeniu zapalenia wsierdzia oraz gorączkujących pacjentów z neutropenią zaleca się dawkowanie dwa razy na dobę.⁸

Noworodki powinny otrzymać dawkę nasycającą 10 mg/kg mc., a następnie 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin.⁹

Wcześniaki powinni otrzymywać dawkę 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin.¹⁰

Maksymalna dawka dobowa

Niezależnie od drogi podania, całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 15-20 mg/kg mc.¹¹

Dawkowanie amikacyny raz na dobę nie jest zalecane u następujących grup pacjentów:¹²

• pacjenci z osłabioną odpornością
• pacjenci z niewydolnością nerek
• pacjenci z mukowiscydozą
• pacjenci z wodobrzuszem
• pacjenci z rozległymi oparzeniami (ponad 20% powierzchni skóry)
• pacjenci w podeszłym wieku
• kobiety w ciąży

Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min)

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) nie zaleca się podawania amikacyny raz na dobę ze względu na przedłużony czas narażenia na wysokie stężenia minimalne leku.<sup data-drug="Amikacin B.Braun" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 13

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek otrzymujących dwie lub trzy dawki na dobę, konieczne jest kontrolowanie stężenia amikacyny w surowicy. Aby zapobiec kumulacji leku, dawkowanie można dostosować na dwa sposoby:¹⁴

1. Podawanie zwykłych dawek i wydłużanie odstępów między nimi
2. Podawanie zmniejszonych dawek w zwykłych odstępach czasowych

Obie metody opierają się na klirensie kreatyniny lub stężeniu kreatyniny w surowicy pacjenta i należy je stosować wraz z dokładną obserwacją kliniczną i regularnym monitorowaniem parametrów laboratoryjnych.¹⁵

Wydłużenie odstępów pomiędzy zwykle stosowanymi dawkami

Jeśli klirens kreatyniny jest nieznany, a stan pacjenta stabilny, odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami (w godzinach) przy zwykłej dawce jednorazowej (7,5 mg/kg mc.) oblicza się mnożąc stężenie kreatyniny w surowicy przez 9. Na przykład, przy stężeniu kreatyniny 2 mg/100 ml, jednorazową dawkę 7,5 mg/kg mc. należy podawać co 18 godzin (2 × 9 = 18).¹⁶

Zmniejszenie dawki i zwykłe odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami

Jeśli nie można oznaczyć stężenia amikacyny w surowicy, a stan pacjenta jest stabilny, stężenie kreatyniny i klirens kreatyniny mogą służyć jako wskaźniki do określenia dawkowania.¹⁷

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i znanym klirensem kreatyniny dawka nasycająca amikacyny wynosi 7,5 mg/kg masy ciała. Dawkę podtrzymującą podawaną co 12 godzin należy zmniejszyć proporcjonalnie do redukcji klirensu kreatyniny według wzoru:¹⁸

zmniejszona dawka amikacyny [mg] = (klirens kreatyninyaktualny [ml/min] / klirens kreatyninyprawidłowy [ml/min]) × wyliczona dawka nasycająca amikacyny [mg]

Powyższe schematy dawkowania należy traktować jako zalecenia, a nie sztywne wytyczne, szczególnie w sytuacjach, gdy nie ma możliwości oznaczenia stężenia amikacyny w surowicy.¹⁹

Alternatywną, przybliżoną metodą określania zmniejszonego dawkowania podczas podawania co 12 godzin (u pacjentów ze znanym stężeniem kreatyniny w surowicy w stanie równowagi) jest podzielenie zwykłej zalecanej dawki przez stężenie kreatyniny w surowicy danego pacjenta.²⁰

Pacjenci poddawani hemodializie lub dializie otrzewnowej

Hemodializa skutecznie eliminuje amikacynę z krwi, usuwając ponad 90% dawki w ciągu 4 godzin. U pacjentów z bezmoczem zaleca się podanie zwykłej dawki początkowej 7,5 mg/kg mc., a następnie dawek 2,5-3,75 mg/kg mc. po zakończeniu hemodializy. Niezbędne jest regularne monitorowanie stężenia leku w surowicy.²¹

Dializa otrzewnowa jest znacznie mniej skuteczna w usuwaniu amikacyny – w ciągu 12 godzin można usunąć jedynie 30% podanej dawki.²²

Dawkowanie raz na dobę

W sytuacjach klinicznych, gdzie występuje zwiększona objętość dystrybucji, dawka nasycająca powinna wynosić między 20 a 30 mg/kg mc. i należy ją dostosować według maksymalnego stężenia leku w osoczu (Cmax).²³

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczne zastosowanie mniejszych dawek podtrzymujących niż u młodszych pacjentów, aby osiągnąć terapeutyczne stężenia w osoczu.²⁴

Pacjenci otyli

Ze względu na ograniczoną rozpuszczalność amikacyny w tkance tłuszczowej, u pacjentów otyłych dawkę w mg/kg mc. wylicza się na podstawie zmodyfikowanej masy ciała. Zaleca się obliczanie dawki na podstawie beztłuszczowej masy ciała według wzoru:²⁵

P1 = PI + (PA – PI) × 0,4

gdzie:

PI = idealna masa ciała

PA = aktualna masa ciała

Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać 1,5 g.²⁶

Pacjenci z wodobrzuszem

U pacjentów z wodobrzuszem należy podawać większe dawki w celu uzyskania odpowiednich stężeń terapeutycznych w surowicy. Jest to spowodowane relatywnie większą dystrybucją leku w płynie zewnątrzkomórkowym.²⁷

Sposób podawania

Amikacin B. Braun podaje się wyłącznie dożylnie. U dorosłych pacjentów zalecany czas podawania infuzji wynosi 30 minut, ale można go wydłużyć do 60 minut.²⁸

U dzieci lek powinien być podawany w infuzji trwającej od 30 do 60 minut. W przypadku niemowląt czas infuzji należy wydłużyć do 1-2 godzin.²⁹

Roztwór do infuzji Amikacin B. Braun jest gotowy do użycia i nie wymaga rozcieńczania przed podaniem. Produkt przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia.³⁰