Właściwości farmakodynamiczne
Ambroxol Dr.Max 15 mg/5 ml

Właściwości farmakodynamiczne ambroksolu

Ambroksol chlorowodorek należy do grupy farmakoterapeutycznej leków mukolitycznych stosowanych w kaszlu i przeziębieniu, sklasyfikowany pod kodem ATC: R05CB06. Substancja ta stanowi metabolit bromheksyny i charakteryzuje się właściwościami sekretolitycznymi oraz sekretomotorycznymi, które stymulują fizjologiczne mechanizmy oddechowe w drogach oddechowych. Mechanizmy te mają istotne znaczenie w procesach obronnych organizmu i przyczyniają się do zwiększenia produktywności kaszlu.¹

Wpływ na układ oddechowy

Badania przedkliniczne dostarczyły dowodów, że chlorowodorek ambroksolu zwiększa sekrecję śluzu w drogach oddechowych. Dodatkowo substancja ta intensyfikuje wytwarzanie surfaktantu płucnego oraz usprawnia funkcjonowanie rzęsek nabłonka układu oddechowego. Efektem tych procesów jest zwiększona produkcja śluzu oraz poprawa jego transportu, co określane jest jako klirens śluzowo-rzęskowy. Zjawiska te zostały potwierdzone w ramach farmakologicznych badań klinicznych. Wzmożone wydzielanie śluzu oraz usprawnienie klirensu śluzowo-rzęskowego prowadzą do łatwiejszego odkrztuszania oraz łagodzenia kaszlu.²

Skuteczność w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc

Długotrwała terapia z zastosowaniem chlorowodorku ambroksolu w dawce 75 mg, prowadzona przez okres 6 miesięcy u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), wykazała znaczącą redukcję zaostrzeń schorzenia. Efekt terapeutyczny stawał się widoczny już po upływie 2 miesięcy leczenia. U pacjentów poddanych terapii chlorowodorkiem ambroksolu zaobserwowano:

• rzadsze występowanie objawów chorobowych
• zmniejszenie liczby dni, w których konieczne było stosowanie antybiotyków

Terapia chlorowodorkiem ambroksolu prowadziła również do istotnej statystycznie poprawy w zakresie takich objawów jak:

• trudności z odkrztuszaniem wydzieliny
• kaszel
• duszność
• wyniki badania osłuchowego

Poprawa ta była wyraźna w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.³

Działanie znieczulające

W badaniach z wykorzystaniem modelu oka królika zaobserwowano, że chlorowodorek ambroksolu wykazuje miejscowe działanie znieczulające. Mechanizm tego działania może być wyjaśniony poprzez blokowanie kanałów sodowych. Badania in vitro dostarczyły dowodów, że chlorowodorek ambroksolu blokuje klonowane kanały sodowe w neuronach. Proces ten charakteryzuje się odwracalnością oraz zależnością od stężenia substancji.⁴

Właściwości przeciwzapalne

Badania in vitro wykazały, że chlorowodorek ambroksolu w istotny sposób redukuje uwalnianie cytokin z komórek jednojądrzastych oraz komórek charakteryzujących się różnokształtnością jąder komórkowych krwi i tkanek. Właściwość ta może mieć znaczenie w kontekście działania przeciwzapalnego tej substancji.⁵

Interakcje z antybiotykami

Stosowanie chlorowodorku ambroksolu prowadzi do zwiększenia stężenia niektórych antybiotyków w wydzielinie oskrzelowo-płucnej oraz plwocinie. Efekt ten udokumentowano dla następujących antybiotyków:

• amoksycylina
• cefuroksym
• erytromycyna

Zjawisko to może mieć potencjalne znaczenie w terapii skojarzonej infekcji dróg oddechowych.⁶