Właściwości farmakokinetyczne
Ambroxol Aflofarm 30 mg

Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna produktu Ambroxol Aflofarm w dawce 30 mg, charakteryzuje się biodostępnością około 60% po podaniu doustnym, z istotnym metabolizmem pierwszego przejścia obejmującym około 1/3 dawki. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest po 2,5 godzinach od podania na czczo. Ambroksol wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%) oraz szybkie rozprzestrzenianie się w tkankach, ze szczególnym nagromadzeniem w płucach, co jest kluczowe dla jego działania w schorzeniach układu oddechowego.

Właściwości farmakokinetyczne ambroksolu

Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Ambroxol Aflofarm w dawce 30 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego związku z podziałem na poszczególne procesy.1

Wchłanianie

Ambroksol chlorowodorek po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim procesem wchłaniania. Biodostępność tej substancji po podaniu doustnym wynosi około 60%, co oznacza że taki odsetek podanej dawki dociera do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej. Istotnym aspektem jest, że około jedna trzecia przyjętej dawki ulega metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie leku we krwi (Cmax) osiągane jest po upływie 2,5 godziny od momentu przyjęcia leku na czczo.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu, ambroksol ulega szybkiej dystrybucji w tkankach organizmu. Szczególnie istotny z punktu widzenia działania terapeutycznego jest fakt, że największe stężenie substancji czynnej obserwuje się w tkance płucnej, co bezpośrednio koreluje z jego zastosowaniem klinicznym w schorzeniach układu oddechowego. Wiązanie z białkami osocza jest wysokie i wynosi około 90%, co może wpływać na interakcje z innymi lekami o wysokim powinowactwie do białek osocza.3

Metabolizm

Głównym narządem odpowiedzialnym za biotransformację ambroksolu jest wątroba. Proces metabolizowania substancji czynnej rozpoczyna się już na etapie pierwszego przejścia, gdzie około 1/3 podanej dawki ulega przemianom jeszcze przed dostaniem się do krążenia ogólnego. Biotransformacja wątrobowa jest zatem kluczowym elementem procesu metabolizmu ambroksolu.4

Eliminacja

Po podaniu doustnym, znacząca większość dawki ambroksolu, bo około 90%, jest wydalana z organizmu przez nerki. Z tej ilości tylko niewielka część, około 5-6%, jest wydalana w formie niezmienionej, co świadczy o intensywnym metabolizmie tej substancji w organizmie. Okres półtrwania ambroksolu w organizmie wynosi 9 godzin, co determinuje częstotliwość dawkowania produktu leczniczego.5

Parametry farmakokinetyczne ambroksolu

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Biodostępność po podaniu doustnym 60%
Metabolizm pierwszego przejścia Około 1/3 dawki
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (na czczo) 2,5 godziny
Wiązanie z białkami osocza Około 90%
Główne miejsce dystrybucji Płuca
Główne miejsce metabolizmu Wątroba
Okres półtrwania 9 godzin
Droga eliminacji Głównie przez nerki (90% dawki)
Wydalanie w postaci niezmienionej 5-6% dawki
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl