Właściwości farmakokinetyczne
Alphagan 2 mg/ml
Produkt leczniczy Alphagan zawierający brymonidynę winian (2 mg/ml, odpowiadające 1,3 mg brymonidyny) wykazuje po miejscowym podaniu do oka minimalną absorpcję ogólnoustrojową, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) około 0,06 ng/ml oraz polem pod krzywą stężenia (AUC 0-12h) wynoszącym 0,23 ng·godz/ml po pierwszej dawce i 0,31 ng·godz/ml po wielokrotnym podaniu (2 razy na dobę przez 10 dni). Okres półtrwania brymonidyny we krwi wynosi około 3 godziny, a lek wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (~29%). Istotnym zjawiskiem jest odwracalne wiązanie brymonidyny z melaniną w pigmentowanych strukturach oka, co prowadzi do kumulacji leku w tych tkankach (3-17-krotnie wyższe stężenia po 2 tygodniach stosowania). Nie zaobserwowano jednak klinicznie istotnych działań niepożądanych na struktury oka podczas długotrwałego stosowania.
- Właściwości farmakokinetyczne brymonidyny winianu
- Charakterystyka ogólna wchłaniania
- Okres półtrwania
- Wiązanie z białkami osocza
- Wiązanie z melaniną i dystrybucja w tkankach oka
- Metabolizm i wydalanie
- Wpływ stężenia na parametry farmakokinetyczne
- Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku
- Kluczowe cechy farmakokinetyczne brymonidyny winianu
Właściwości farmakokinetyczne brymonidyny winianu
Produkt leczniczy Alphagan zawierający brymonidynę winian w stężeniu 2 mg/ml (odpowiadającym 1,3 mg brymonidyny) w postaci kropli do oczu, roztworu, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi po podaniu miejscowym do oka. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące farmakokinetyki tego leku.1
Charakterystyka ogólna wchłaniania
Po miejscowym podaniu 0,2% roztworu brymonidyny winianu dwa razy na dobę przez okres 10 dni, stężenie substancji czynnej w osoczu osiąga bardzo niskie wartości. Średnie maksymalne stężenie (Cmax) wynosi zaledwie 0,06 ng/ml, co świadczy o minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej. Wielokrotne podawanie leku (2 razy na dobę przez 10 dni) prowadzi do niewielkiej kumulacji substancji czynnej we krwi. Pole pod krzywą stężenia w osoczu w czasie 12 godzin (AUC 0-12 h) wynosi 0,31 ng·godz/ml po wielokrotnym podaniu, w porównaniu do 0,23 ng·godz/ml obserwowanego po podaniu pierwszej dawki.2
Okres półtrwania
U człowieka po miejscowym podaniu ocznym brymonidyny winianu, średni okres półtrwania we krwi krążącej wynosi w przybliżeniu 3 godziny.3
Wiązanie z białkami osocza
Brymonidyna po miejscowym podaniu wykazuje umiarkowane powinowactwo do białek osocza, wiążąc się z nimi w około 29%.4
Wiązanie z melaniną i dystrybucja w tkankach oka
Brymonidyna charakteryzuje się zdolnością do odwracalnego wiązania z melaniną tkanek oka, co wykazano zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo. Po dwutygodniowym okresie miejscowego podawania leku w postaci kropli do oczu, stężenie brymonidyny w pigmentowanych strukturach oka (tęczówka, ciało rzęskowe, naczyniówka i siatkówka) jest znacząco wyższe (3 do 17 razy) w porównaniu do stężenia osiąganego po podaniu pojedynczej dawki. Zjawisko to nie występuje w przypadku braku melaniny w tkankach oka.5
Kliniczne znaczenie wiązania brymonidyny z melaniną u ludzi nie zostało jednoznacznie określone. Warto jednak podkreślić, że w trakcie długoterminowych badań klinicznych nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych dotyczących struktur oka podczas badań biomikroskopowych u pacjentów stosujących Alphagan przez ponad rok. Ponadto, roczne badania bezpieczeństwa prowadzone na małpach, którym podawano winian brymonidyny w dawkach czterokrotnie wyższych niż zalecane u ludzi, nie wykazały znaczącego działania toksycznego na struktury oka.6
Metabolizm i wydalanie
Po podaniu doustnym (dane te pomagają zrozumieć losy leku w organizmie po wchłonięciu ogólnoustrojowym) brymonidyna jest dobrze wchłaniana i szybko eliminowana z organizmu. Większość podanej dawki (około 75%) jest wydalana w postaci metabolitów w moczu w ciągu pięciu dni. Niezmienionej postaci leku nie wykryto w moczu, co świadczy o intensywnym metabolizmie brymonidyny.7
Szlaki metaboliczne brymonidyny zostały zbadane in vitro na modelach zwierzęcych oraz na hodowlach komórkowych ludzkiej wątroby. Wyniki tych badań wskazują, że metabolizm brymonidyny jest w znacznym stopniu zależny od aktywności oksydazy aldehydowej oraz cytochromu P450. Zatem eliminacja leku z organizmu wydaje się być ściśle związana z metabolizmem wątrobowym.8
Wpływ stężenia na parametry farmakokinetyczne
Interesującym aspektem farmakokinetyki brymonidyny jest brak znaczących różnic w wartościach parametrów Cmax i AUC w osoczu po miejscowym podaniu roztworu o różnych stężeniach (0,08%, 0,2% lub 0,5%). Oznacza to, że zmiana stężenia leku w zakresie tych wartości nie wpływa istotnie na wielkość wchłaniania ogólnoustrojowego.9
Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku
Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u pacjentów w podeszłym wieku (65 lat lub więcej) w porównaniu z młodszymi pacjentami wykazały brak różnic w wartościach parametrów Cmax, AUC oraz okresie półtrwania po podaniu pojedynczej dawki leku. Obserwacje te wskazują, że ogólnoustrojowe wchłanianie i wydalanie brymonidyny nie zależą od wieku pacjenta.10
Dane z trzymiesięcznego badania klinicznego z udziałem pacjentów w podeszłym wieku potwierdzają, że ogólnoustrojowe narażenie na brymonidynę jest bardzo małe, co jest spójne z obserwacjami dokonanymi w populacji ogólnej.11
Kluczowe cechy farmakokinetyczne brymonidyny winianu
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość/Charakterystyka |
|---|---|
| Średnie Cmax po podaniu 0,2% roztworu | 0,06 ng/ml |
| AUC (0-12h) po pierwszej dawce | 0,23 ng·godz/ml |
| AUC (0-12h) po wielokrotnym podaniu | 0,31 ng·godz/ml |
| Średni okres półtrwania we krwi | około 3 godziny |
| Wiązanie z białkami osocza | około 29% |
| Wiązanie z melaniną | tak, odwracalne |
| Kumulacja w pigmentowanych tkankach oka po 2 tygodniach stosowania | 3-17 razy wyższe stężenie niż po pojedynczej dawce |
| Główne szlaki metaboliczne | oksydaza aldehydowa, cytochrom P450 |
| Główna droga eliminacji | metabolity w moczu (75% dawki w ciągu 5 dni) |
| Wpływ wieku na farmakokinetykę | brak istotnego wpływu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania