Leki w grupie
„mieszanka aminokwasów”

Mieszanka aminokwasów to preparat farmaceutyczny zawierający różne aminokwasy, które stanowią podstawowe elementy budulcowe białek w organizmie. Stosowana jest głównie w leczeniu żywieniowym pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmu drogą doustną lub mają zwiększone zapotrzebowanie na aminokwasy.

Mieszanki aminokwasów dzielimy na: standardowe (zbilansowane, zawierające wszystkie aminokwasy egzogenne i nieegzogenne w proporcjach odpowiadających zapotrzebowaniu organizmu), specjalistyczne (o zmodyfikowanym składzie dostosowanym do konkretnych jednostek chorobowych) oraz wzbogacone (z dodatkowymi składnikami jak elektrolity, witaminy czy pierwiastki śladowe).

Najczęściej stosowane mieszanki aminokwasów to: Aminoven, Aminoplasmal, Vamin, Aminosteril, Nephrotect (specjalistyczna mieszanka dla pacjentów z niewydolnością nerek), Aminoven Infant (dla niemowląt i dzieci) oraz Hepaliv/Hepasteril (dla pacjentów z niewydolnością wątroby). Są one dostępne głównie w postaci roztworów do infuzji dożylnych.

Główną zaletą stosowania mieszanek aminokwasów jest możliwość precyzyjnego dostarczenia organizmowi niezbędnych składników odżywczych, gdy żywienie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające. Preparaty te umożliwiają utrzymanie równowagi azotowej organizmu, zapobiegają katabolizmowi białek ustrojowych, wspomagają proces gojenia ran i regeneracji tkanek oraz poprawiają funkcjonowanie układu odpornościowego.

Stosowanie mieszanek aminokwasów wiąże się również z pewnymi zagrożeniami. Najpoważniejsze z nich to: możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, zaburzenia elektrolitowe, przeciążenie układu krążenia przy zbyt szybkiej infuzji, ryzyko zakażeń związanych z dostępem dożylnym oraz zaburzenia metaboliczne (szczególnie przy długotrwałym stosowaniu). U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby istnieje ryzyko kumulacji niektórych aminokwasów, dlatego w tych przypadkach stosuje się specjalnie dostosowane mieszanki.

W zależności od konkretnych potrzeb klinicznych, mieszanki aminokwasów mogą być łączone z innymi składnikami żywienia pozajelitowego, takimi jak glukoza, emulsje tłuszczowe, elektrolity i pierwiastki śladowe, tworząc tzw. mieszaniny all-in-one, zapewniające kompletne żywienie pozajelitowe.