protokół z agonistą GnRH

Protokół z agonistą GnRH to metoda stosowana w kontrolowanej stymulacji jajników w ramach technik wspomaganego rozrodu, głównie w procedurze in vitro (IVF). Polega na podawaniu agonisty hormonu uwalniającego gonadotropinę, który początkowo stymuluje wydzielanie FSH i LH, a następnie prowadzi do ich supresji, hamując spontaniczną owulację.

W protokole długim agonista GnRH podawany jest w środkowej fazie lutealnej poprzedniego cyklu (ok. 21 dnia), prowadząc do tzw. „flare-up” – początkowego wzrostu gonadotropin, a następnie desensytyzacji przysadki. Po osiągnięciu pełnej supresji (potwierdzonej badaniem USG i oznaczeniem stężenia estradiolu), wdrażana jest stymulacja gonadotropinami.

Istnieją również protokoły krótkie i ultrakrótkie z agonistą GnRH, różniące się momentem rozpoczęcia podawania leku. Główną zaletą protokołów z agonistą GnRH jest zmniejszenie ryzyka przedwczesnego piku LH i spontanicznej owulacji, co pozwala na lepszą kontrolę cyklu i synchronizację wzrostu pęcherzyków jajnikowych.

Protokoły z agonistą GnRH są szczególnie wskazane u pacjentek z endometriozą, zespołem policystycznych jajników (PCOS) oraz w przypadkach wcześniejszych niepowodzeń leczenia. Do najczęściej stosowanych agonistów GnRH należą: tryptorelina, buserelina, leuprorelina i goserelina.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl