Dawkowanie i sposób podawania leku Menopur

Terapia lekiem Menopur powinna zostać rozpoczęta pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń płodności. Jest to kluczowy wymóg ze względu na specjalistyczny charakter leczenia oraz konieczność precyzyjnego monitorowania odpowiedzi organizmu na podawaną gonadotropinę.¹

Ogólne zasady dawkowania

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że reakcja jajników na egzogenne gonadotropiny cechuje się znacznymi różnicami międzyosobniczymi, co uniemożliwia ustalenie uniwersalnego schematu dawkowania. Dawka musi być dostosowywana indywidualnie na podstawie odpowiedzi jajników pacjentki. Menopur może być stosowany w monoterapii lub w protokołach skojarzonych z agonistami bądź antagonistami hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH). Zalecenia dotyczące dawkowania i czas trwania terapii mogą się różnić w zależności od zastosowanego protokołu leczenia.²

Dawkowanie u kobiet z brakiem owulacji (w tym z PCOD)

Celem terapeutycznym u pacjentek z zaburzeniami owulacji jest uzyskanie rozwoju pojedynczego pęcherzyka Graafa, z którego po podaniu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG) zostanie uwolniona komórka jajowa.³

Leczenie Menopurem należy rozpocząć w ciągu pierwszych 7 dni cyklu miesiączkowego. Zalecana dawka początkowa wynosi od 75 IU do 150 IU na dobę. Tę dawkę utrzymuje się przez minimum 7 dni. Kolejne modyfikacje dawki przeprowadza się w oparciu o indywidualną reakcję pacjentki, ocenianą poprzez monitoring kliniczny (ultrasonografia jajników lub ultrasonografia w połączeniu z oznaczaniem stężeń estradiolu).⁴

Zmiany dawkowania charakteryzują następujące zasady:⁵

• Nie należy modyfikować dawki częściej niż co 7 dni
• Zalecana wartość zwiększenia to 37,5 IU na jedną zmianę
• Jednorazowe zwiększenie dawki nie powinno przekraczać 75 IU
• Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 225 IU
• W przypadku braku odpowiedniej reakcji po 4 tygodniach leczenia, cykl należy przerwać i rozpocząć nowy od wyższej dawki początkowej

Po uzyskaniu optymalnej stymulacji, następnego dnia po ostatnim wstrzyknięciu Menopuru należy podać w pojedynczym wstrzyknięciu od 5 000 IU do 10 000 IU hCG. Pacjentce zaleca się współżycie płciowe w dniu podania hCG oraz dzień później. Alternatywnym rozwiązaniem jest inseminacja domaciczna. W przypadku nadmiernej reakcji na Menopur, leczenie należy przerwać i odstąpić od podania hCG, a pacjentka powinna zastosować mechaniczną metodę antykoncepcji lub powstrzymać się od współżycia do czasu wystąpienia kolejnego krwawienia miesiączkowego.⁶

Dawkowanie u kobiet poddawanych kontrolowanej hiperstymulacji jajników

W przypadku technik wspomaganego rozrodu (ART), gdzie celem jest uzyskanie wielu pęcherzyków, stosowanie Menopuru zależy od wybranego protokołu desensybilizacji przysadki:⁷

• W protokole z agonistą GnRH – leczenie Menopurem należy rozpocząć około 2 tygodnie po rozpoczęciu podawania agonisty
• W protokole z antagonistą GnRH – leczenie Menopurem należy rozpocząć w 2. lub 3. dniu cyklu miesiączkowego

Zalecana dawka początkowa Menopuru wynosi od 150 IU do 225 IU na dobę przez minimum 5 pierwszych dni leczenia. Kolejne dawki dostosowuje się w zależności od indywidualnej reakcji pacjentki, monitorowanej klinicznie (ultrasonografia jajników i/lub oznaczanie stężeń estradiolu). Jednorazowa zmiana dawki nie powinna przekraczać 150 IU, a maksymalna dobowa dawka nie powinna być większa niż 450 IU LH. W większości przypadków nie zaleca się stosowania leku dłużej niż przez 20 dni.⁸

Gdy odpowiednia liczba pęcherzyków jajnikowych osiągnie właściwą wielkość, należy podać w pojedynczym wstrzyknięciu do 10 000 IU hCG w celu wywołania ostatniej fazy dojrzewania pęcherzyków przed pobraniem oocytów. Pacjentka powinna pozostawać pod ścisłą obserwacją przez minimum 2 tygodnie po podaniu hCG. W przypadku nadmiernej reakcji na Menopur, należy przerwać leczenie, odstąpić od podania hCG, a pacjentka powinna zastosować mechaniczną metodę antykoncepcji lub powstrzymać się od współżycia do wystąpienia kolejnego krwawienia miesiączkowego.⁹

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek i wątroby: Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie były włączane do badań klinicznych z użyciem Menopuru, dlatego brak jest zaleceń dawkowania dla tej grupy pacjentek.¹⁰

Dzieci i młodzież: Stosowanie Menopuru u dzieci i młodzieży nie jest wskazane.¹¹

Sposób podawania

Menopur przeznaczony jest do wstrzyknięć podskórnych (sc.), najlepiej w ścianę brzucha. Pierwsze wstrzyknięcie musi być wykonane pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Pacjentów należy dokładnie przeszkolić w zakresie używania wstrzykiwacza Menopur i techniki wykonywania wstrzyknięć. Samodzielne podawanie powinno być praktykowane wyłącznie przez pacjentów, którzy są odpowiednio zmotywowani, przeszkoleni i mają dostęp do konsultacji ze specjalistą.¹²

Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania za pomocą fabrycznie napełnionego wstrzykiwacza znajdują się w „Instrukcji użycia” dołączonej do opakowania.¹³

Szczegółowa tabela dawkowania leku Menopur

Monitorowanie leczenia

Podczas terapii Menopurem niezbędne jest regularne monitorowanie odpowiedzi jajników na stymulację poprzez:¹⁴

• Ultrasonografię jajników – ocena liczby i wielkości rozwijających się pęcherzyków jajnikowych
• Oznaczanie stężeń estradiolu w surowicy krwi – biochemiczny marker aktywności pęcherzyków
• Łączną ocenę parametrów klinicznych i ultrasonograficznych

Monitorowanie powinno być kontynuowane przez co najmniej 2 tygodnie po podaniu hCG, szczególnie w celu wczesnego wykrycia ewentualnego zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS).¹⁵

Postępowanie w przypadku nadmiernej reakcji na lek

W przypadku nadmiernej reakcji na Menopur, objawiającej się znacznym powiększeniem jajników i/lub nadmiernie wysokim stężeniem estradiolu, konieczne jest:¹⁶

1. Natychmiastowe przerwanie podawania Menopuru
2. Odstąpienie od podania hCG
3. Zalecenie pacjentce stosowania mechanicznych metod antykoncepcji lub wstrzymania się od współżycia do wystąpienia kolejnego krwawienia miesiączkowego
4. Ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych pacjentki w celu wczesnego wykrycia objawów zespołu hiperstymulacji jajników