paracetamol
Paracetamol (acetaminofen) to szeroko stosowany lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy z grupy nieopioidowych leków przeciwbólowych. W przeciwieństwie do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), paracetamol wykazuje słabe działanie przeciwzapalne, co ogranicza jego zastosowanie w schorzeniach z komponentą zapalną, ale jednocześnie wiąże się z mniejszym ryzykiem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
Mechanizm działania paracetamolu nie został w pełni wyjaśniony, ale uważa się, że głównie polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym oraz działaniu na receptory kannabinoidowe i układy serotoninergiczne. Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie, gdzie w przypadku przedawkowania może powodować ciężkie uszkodzenie hepatocytów poprzez toksyczny metabolit N-acetylo-p-benzochinoiminę (NAPQI).
W praktyce klinicznej paracetamol stosuje się w leczeniu bólu o łagodnym i umiarkowanym nasileniu, gorączki różnego pochodzenia oraz jako składnik leków złożonych. Lek jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, syrop, czopki i postać dożylna. Maksymalna dobowa dawka dla dorosłych nie powinna przekraczać 4g, a dla pacjentów z chorobami wątroby, niedożywionych lub nadużywających alkoholu dawka ta powinna być zredukowana.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol Kabi 10 mg/ml
Paracetamol Kabi w postaci roztworu do infuzji 10 mg/ml jest podawany wyłącznie dożylnie, a dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała pacjenta, wieku oraz czynników ryzyka toksycznego uszkodzenia wątroby. Dla pacjentów ≤10 kg dawka wynosi 7,5 mg/kg mc. (0,75 ml/kg mc.), maksymalna dawka dobowa 30 mg/kg mc.; dla masy ciała >10 do ≤33 kg – 15 mg/kg mc. (1,5 ml/kg mc.), maksymalnie 60 mg/kg mc. lub 2 g; dla >33 do ≤50 kg – 15 mg/kg mc., maksymalnie 60 mg/kg mc. lub 3 g; dla >50 kg z czynnikami ryzyka – 1 g (100 ml), maksymalnie 3 g; bez czynników ryzyka – 1 g (100 ml), maksymalnie 4 g. Minimalne odstępy między dawkami zależą od klirensu kreatyniny: >50 ml/min co najmniej 4 godziny, 10-50 ml/min co najmniej 6 godzin, <10 ml/min co najmniej 8 godzin. Maksymalnie 4 dawki na dobę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, przewlekłą chorobą alkoholową, niedożywieniem, odwodnieniem, zespołem Meulengrachta-Gilberta oraz masą ciała <50 kg, gdzie dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 g.
chlorek sodu, choroba alkoholowa, czynność nerek, dawka dobowa, dawkowanie leku, glutation wątrobowy, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, paracetamol, podanie dożylne, przedawkowanie leku, przewlekła choroba wątroby, przewlekłe niedożywienie, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, toksyczne uszkodzenie wątroby, zespół Gilberta - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Theraflu Total Grip 500 mg + 6,1 mg + 100 mg
Theraflu Total Grip, zawierający paracetamol (500 mg), chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg, odpowiadający 5 mg zasady fenylefryny) oraz gwajafenezynę (100 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz w określonych stanach klinicznych. Ze względu na działanie sympatykomimetyczne fenylefryny, lek nie powinien być stosowany u chorych z chorobami serca (w tym chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu i niewydolnością serca), nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz guzem chromochłonnym nadnerczy. Ponadto, fenylefryna może indukować mydriazę i wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania.
antagonizm farmakologiczny, beta-bloker, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dekongestant, fenylefryna, guz chromochłonny nadnerczy, gwajafenezyna, hipertyreoza, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek psychostymulujący, lek sympatykomimetyczny, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niewydolność serca, ostry napad jaskry, paracetamol, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprom Sprint 200 mg
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może negatywnie wpływać na płodność oraz przebieg ciąży, zwiększając ryzyko poronienia i wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, gdzie ryzyko wzrasta z <1% do około 1,5% w zależności od dawki i czasu leczenia. W modelach zwierzęcych wykazano zwiększoną częstość strat ciąż przed- i poimplantacyjnych oraz wad rozwojowych. Stosowanie ibuprofenu od 20. tygodnia ciąży może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, które ustępują po odstawieniu leku. Lekarz powinien zalecić unikanie ibuprofenu w I i II trymestrze, a jeśli jest konieczny, stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, z monitorowaniem płodu pod kątem powikłań po 20. tygodniu. W III trymestrze ibuprofen jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz hamowania czynności skurczowej macicy, co może komplikować poród.
ból i gorączka, dysfagia, działanie antyagregacyjne, hamowanie czynności skurczowej macicy, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, organogeneza, paracetamol, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój zarodka i płodu, wada układu krążenia, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zwężenie przewodu tętniczego