znieczulenie okolicy tchawicy
Wskazanie

Znieczulenie okolicy tchawicy (krtani, gardła) to procedura medyczna stosowana w celu blokowania czucia bólu i odruchu kaszlowego podczas wykonywania zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych w obrębie dróg oddechowych. Najczęściej wykonuje się je przed intubacją, bronchoskopią, laryngoskopią czy innymi zabiegami wymagającymi dostępu do krtani i tchawicy.

Do znieczulenia okolicy tchawicy stosuje się najczęściej leki miejscowo znieczulające w postaci aerozoli, żeli lub roztworu do nebulizacji. W Polsce najczęściej wykorzystywane preparaty to: Xylocaine (lidokaina) w aerozolu 10%, Lidocaine-Egis (żel 2%), Lignocainum hydrochloricum WZF (roztwór 2%), czy Lidokaina B.Braun (roztwór 1% lub 2%). Stosuje się również benzydaminę (Tantum Verde) jako środek wspomagający o działaniu przeciwzapalnym.

Znieczulenie przeprowadza się rozpylając lek na tylną ścianę gardła, powierzchnię języka, nagłośnię i fałdy głosowe, lub stosując nebulizację z roztworem lidokainy. Efekt znieczulający pojawia się po 2-5 minutach i utrzymuje około 30-60 minut, co pozwala na sprawne przeprowadzenie zabiegu.

Największe trudności podczas znieczulenia okolicy tchawicy obejmują ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych na środki znieczulające, możliwość przedawkowania lidokainy (zwłaszcza przy wykonywaniu znieczulenia nasiękowego w kilku miejscach jednocześnie), a także trudności w uzyskaniu pełnego znieczulenia u pacjentów z silnym odruchem wymiotnym. Dodatkowym wyzwaniem jest właściwe znieczulenie u pacjentów niewspółpracujących lub w stanie ciężkim. Należy również pamiętać o ryzyku zachłyśnięcia po zabiegu z uwagi na zniesione odruchy obronne dróg oddechowych, dlatego po procedurze pacjent nie powinien przyjmować pokarmów przez około 2 godziny.