sztywność karku
Wskazanie

Sztywność karku (łac. nuchal rigidity) to objaw kliniczny charakteryzujący się ograniczeniem ruchomości szyi, zwłaszcza podczas próby zginania głowy do klatki piersiowej. Jest to klasyczny objaw podrażnienia opon mózgowo-rdzeniowych, występujący najczęściej w przebiegu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienia podpajęczynówkowego lub innych stanów zapalnych ośrodkowego układu nerwowego.

Sztywność karku może być objawem alarmowym, wymagającym natychmiastowej diagnostyki i interwencji medycznej. W przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych towarzyszy jej często gorączka, silny ból głowy, światłowstręt oraz objawy neurologiczne. W badaniu fizykalnym lekarz może stwierdzić dodatnie objawy oponowe: objaw Brudzińskiego i objaw Kerniga.

W leczeniu sztywności karku kluczowe jest ustalenie przyczyny podstawowej. W przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się antybiotyki (np. Ceftriakson, Meronem, Tazocin), w infekcjach wirusowych – leki przeciwwirusowe (np. Acyklowir). Dla złagodzenia objawów podaje się leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, takie jak Paracetamol czy Metamizol. W przypadku komponenty zapalnej pomocne mogą być kortykosteroidy (Dexaven, Dexamethasone WZF).

Największą trudnością w postępowaniu ze sztywnością karku jest szybkie ustalenie przyczyny, ponieważ opóźnienie diagnozy i leczenia w przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonu. Dodatkowym wyzwaniem jest różnicowanie przyczyn zapalnych od mechanicznych (np. zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego), które wymagają odmiennego postępowania. Trudność stanowi również właściwa diagnostyka obrazowa – konieczność wykonania punkcji lędźwiowej przy jednoczesnym ryzyku wklinowania w przypadku wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl