niedrożność przewodów nosowych
Wskazanie
Niedrożność przewodów nosowych to częsty problem, który objawia się utrudnionym przepływem powietrza przez nos. Może być spowodowana wieloma czynnikami, takimi jak obrzęk błony śluzowej nosa w przebiegu infekcji wirusowych (przeziębienie), alergicznego nieżytu nosa, zapalenia zatok, czy też przez mechaniczne przeszkody jak skrzywienie przegrody nosowej, polipy nosa lub przerost małżowin nosowych.
W leczeniu niedrożności przewodów nosowych stosuje się różne preparaty w zależności od przyczyny. W przypadku obrzęku alergicznego skuteczne są leki przeciwhistaminowe (Claritine, Zyrtec, Allegra) oraz glikokortykosteroidy donosowe (Nasacort, Flixonase, Nasonex, Avamys, Nasometin). Przy obrzęku zapalnym pomocne są krótkotrwale stosowane leki obkurczające naczynia krwionośne w formie kropli lub aerozoli do nosa (Otrivin, Nasivin, Xylometazolin, Rinazin). W leczeniu infekcji bakteryjnych konieczne może być zastosowanie antybiotyków (Augmentin, Zinnat, Duomox).
W przewlekłej niedrożności nosowej pomocne są także preparaty na bazie wody morskiej (Marimer, Aqua Maris, Sterimar), które nawilżają błonę śluzową i ułatwiają oczyszczanie nosa. W przypadku niedrożności spowodowanej polipami lub znacznym skrzywieniem przegrody nosowej często konieczne jest leczenie chirurgiczne.
Największą trudnością w leczeniu niedrożności przewodów nosowych jest ustalenie jej dokładnej przyczyny, co może wymagać specjalistycznej diagnostyki laryngologicznej. Problemem jest także nadużywanie przez pacjentów leków obkurczających naczynia krwionośne, które przy długotrwałym stosowaniu (powyżej 5-7 dni) prowadzą do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa i paradoksalnie nasilają objawy niedrożności. Dodatkowo u pacjentów z alergicznym nieżytem nosa wyzwaniem jest zapewnienie systematyczności w stosowaniu leków, szczególnie glikokortykosteroidów donosowych, których działanie rozwija się stopniowo przez kilka dni.