Właściwości farmakokinetyczne
Sukralfat

Sukralfat, substancja czynna preparatu Ulgastran (1 g/5 ml zawiesina doustna), wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową (2-5%), co warunkuje jego działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, głównie w żołądku i dwunastnicy. W środowisku kwaśnym żołądka dochodzi do częściowej dysocjacji sukralfatu (~10%) do wodorotlenku glinu (Al(OH)₃) i ośmiosiarczanu sacharozy, co jest kluczowe dla mechanizmu terapeutycznego. Jony glinu tworzą nierozpuszczalne kompleksy z fosforanami i innymi anionami, a ich wchłanianie do krążenia ogólnego jest minimalne (0,1-10%), co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Średnie stężenie jonów glinu w osoczu u pacjentów poddanych długotrwałej terapii wynosi 8,41 mg/l i nie różni się istotnie od placebo. Największe stężenia jonów glinu obserwuje się w miejscu działania – żołądku i dwunastnicy, przy prawidłowej funkcji nerek.

Właściwości farmakokinetyczne sukralfatu

Sukralfat, substancja czynna zawarta w preparacie Ulgastran (1 g/5 ml zawiesina doustna), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne w obrębie przewodu pokarmowego.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym sukralfat charakteryzuje się minimalnym stopniem absorpcji ogólnoustrojowej. Jedynie 2-5% substancji czynnej ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, co stanowi podstawę jego działania miejscowego.2 Ta niska biodostępność ogólnoustrojowa jest korzystna z punktu widzenia profilu bezpieczeństwa leku i pozwala na osiągnięcie wysokich stężeń aktywnej substancji w miejscu docelowego działania, czyli w żołądku i dwunastnicy.3

Dysocjacja i dystrybucja

W środowisku kwaśnym żołądka sukralfat podlega częściowej dysocjacji (około 10%) do wodorotlenku glinu (Al(OH)₃) i ośmiosiarczanu sacharozy.4 Jest to kluczowy etap w mechanizmie działania tej substancji. Uwolnione jony glinu wchodzą w reakcje z fosforanami oraz innymi anionami obecnymi w świetle przewodu pokarmowego, tworząc nierozpuszczalne kompleksy o ograniczonej biodostępności.5

Wchłanianie jonów glinu do krążenia ogólnego jest minimalne i wynosi od 0,1 do 10%.6 Badania u pacjentów poddanych długotrwałej terapii sukralfatem wykazały średnie stężenie jonów glinu w osoczu na poziomie 8,41 mg/l, które nie różniło się w sposób statystycznie istotny od wartości obserwowanych w grupie przyjmującej placebo.7

Głównym miejscem dystrybucji sukralfatu jest światło przewodu pokarmowego, szczególnie przy zachowanej prawidłowej funkcji nerek.8 Największe stężenia jonów glinu obserwuje się w żołądku i dwunastnicy, co odpowiada głównemu miejscu działania terapeutycznego tego związku.9

Interakcje z pokarmem

Na etapie wchłaniania sukralfat może wchodzić w interakcje z przyjmowanym pokarmem.10 Substancja ta ma zdolność wiązania się z białkami pokarmowymi, co może wpływać na jej biodostępność.11 Z tego powodu, aby zapewnić optymalną skuteczność terapeutyczną, zaleca się przyjmowanie sukralfatu (preparatu Ulgastran) na 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.12

Metabolizm i wydalanie

W środowisku kwaśnym żołądka sukralfat uwalnia jony glinu, które wchodzą w interakcje z ujemnie naładowanymi grupami białek błony śluzowej.13 Fragment cząsteczki sukralfatu – siarczan sacharozy, powstający pod wpływem kwasu solnego, nie podlega procesom metabolicznym w organizmie.14 Jest on wydalany w postaci niezmienionej wraz z kałem w ciągu 48 godzin od przyjęcia leku. Eliminacji tą drogą podlega ponad 90% przyjętej dawki sukralfatu.15

Wydalanie sukralfatu odbywa się głównie drogą przewodu pokarmowego.16 Jedynie niewielki odsetek, wynoszący od 0,5 do 2,2% przyjętej dawki, jest eliminowany przez nerki z moczem.17 Ta cecha farmakokinetyczna dodatkowo potwierdza miejscowy charakter działania sukralfatu w obrębie przewodu pokarmowego i minimalny udział krążenia ogólnoustrojowego w procesach dystrybucji i eliminacji tej substancji.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl