Właściwości farmakokinetyczne
Sennozyd B
Sennozyd B, będący β-O-glikozydem z grupy glikozydów hydroksyantracenowych, jest prolekiem obecnym w liściach i owocach senesu, wykorzystywanym w preparatach takich jak Liść Senesu czy Xenna Extra Comfort. Nie ulega wchłanianiu ani rozkładowi w górnym odcinku przewodu pokarmowego; dopiero w jelicie grubym pod wpływem bakterii jelitowych przekształcany jest do aktywnego antronu reiny, który wykazuje działanie przeczyszczające. Wchłanianie antronu reiny jest ograniczone (<10%), a metabolity, głównie w formie glukuronidów i siarczanów, osiągają maksymalne stężenie we krwi na poziomie 100 ng/ml po podaniu 20 mg sennozydów przez 7 dni. Nie obserwuje się kumulacji reiny przy długotrwałym stosowaniu.
Właściwości farmakokinetyczne sennozydu B
Sennozyd B to związek należący do grupy glikozydów hydroksyantracenowych, występujący w liściach i owocach senesu. Stanowi on główny składnik aktywny takich preparatów jak Liść Senesu, Red Senes Tea, Senefol, Senes Fix, Xenna oraz Xenna Extra Comfort. Profil farmakokinetyczny sennozydu B charakteryzuje się specyficznym mechanizmem wchłaniania, metabolizmu i wydalania, co warunkuje jego działanie przeczyszczające.1 2
Wchłanianie
Sennozydy, będące β-O-glikozydami, nie ulegają wchłanianiu w górnej części przewodu pokarmowego ani rozkładowi przez ludzkie enzymy trawienne. Związki te docierają do jelita grubego w formie niezmienionej, gdzie dopiero pod wpływem bakteryjnej flory jelitowej przekształcane są w aktywne metabolity – przede wszystkim antron reiny (reinoantron).3 4
Aglikony, powstałe w wyniku rozkładu sennozydów, są wchłaniane w górnej części jelita. Badania prowadzone na zwierzętach z wykorzystaniem radio-znaczonych antronów reiny podawanych bezpośrednio do kątnicy wykazały, że wchłanianie tych związków jest ograniczone i wynosi mniej niż 10%.<sup data-drug="Xenna Extra Comfort" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Doświadczenia na zwierzętach wykazały, że przy podaniu bezpośrednio do jelita ślepego absorpcja antronu reiny wynosiła 5 6
Metabolizm
Po przekształceniu sennozydów do antronu reiny w jelicie grubym, związek ten w kontakcie z tlenem ulega utlenieniu do reiny i sennidyn. Te metabolity można następnie wykryć we krwi, głównie w formie skoniugowanej jako glukuronidy i siarczany.7 8
Należy podkreślić, że sennozyd B jest w istocie prolekiem, który wymaga aktywacji metabolicznej przez bakterie jelitowe do wywołania efektu terapeutycznego. Dopiero powstały w wyniku tej transformacji antron reiny jest właściwym metabolitem o działaniu przeczyszczającym.9
Eliminacja
Wydalanie metabolitów sennozydu B przebiega kilkoma drogami, z dominującym udziałem wydalania z kałem. Po doustnym podawaniu sennozydów, około 3-6% metabolitów jest wydalanych z moczem, a pewna część także z żółcią.10 11
Przeważająca część sennozydów (około 90%) jest wydalana wraz z kałem w postaci polimerów (polichinonów). Dodatkowo w kale znajduje się 2-6% sennozydów w postaci niezmienionej, a także sennidyny, antron reiny oraz reina.12 13
Badania farmakokinetyczne u ludzi
W badaniach farmakokinetycznych przeprowadzonych u ludzi, którym przez 7 dni podawano doustnie sproszkowane strąki senesu zawierające 20 mg sennozydów, maksymalne stężenie reiny we krwi wynosiło 100 ng/ml. Istotnym aspektem tych badań było wykluczenie kumulacji reiny w organizmie przy codziennym stosowaniu preparatów zawierających sennozydy.14 15
Przenikanie przez bariery biologiczne
Metabolity aktywne sennozydu B, w szczególności reina, przenikają w małych ilościach do mleka matki. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania preparatów zawierających sennozyd B u kobiet karmiących piersią.16 17
Badania na zwierzętach wykazały również, że reina w niewielkim stopniu przenika przez barierę łożyskową. Ta właściwość ma znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania preparatów zawierających sennozyd B u kobiet w ciąży.18 19
Podsumowanie właściwości farmakokinetycznych
| Parametr farmakokinetyczny | Charakterystyka |
|---|---|
| Wchłanianie | – Sennozydy nie są wchłaniane w jelicie cienkim – Aglikony wchłaniane w górnej części jelita – Absorpcja antronu reiny <10% (badania na zwierzętach) |
| Metabolizm | – Konwersja sennozydów do antronu reiny przez bakterie jelitowe – Utlenianie antronu reiny do reiny i sennidyn – Występowanie w krwi głównie jako glukuronidy i siarczany |
| Dystrybucja | – Maksymalne stężenie reiny we krwi 100 ng/ml – Ograniczone przenikanie przez barierę łożyskową – Niewielkie ilości w mleku matki |
| Eliminacja | – 3-6% metabolitów wydalane z moczem – Niewielka ilość wydalana z żółcią – Około 90% wydalane z kałem jako polimery (polichinony) – 2-6% wydalane w postaci niezmienionej, jako sennidyny, antron reiny i reina |
| Kumulacja | – Brak kumulacji reiny przy stosowaniu długoterminowym |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania