Właściwości farmakokinetyczne
Rymantadyna

Właściwości farmakokinetyczne rymantadyny

Chlorowodorek rymantadyny, stanowiący substancję czynną produktu leczniczego Rimantin, charakteryzuje się dobrze zbadanym profilem farmakokinetycznym. Należy jednak podkreślić, że zależność między stężeniem rymantadyny w osoczu a jej działaniem przeciwwirusowym nie została jednoznacznie określona, zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i kolejnych dawek w różnych grupach wiekowych pacjentów.¹

Wchłanianie i dystrybucja

Rymantadyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym i wysoką biodostępnością. Po zastosowaniu pojedynczej dawki 100 mg, maksymalne stężenie w osoczu u zdrowych osób dorosłych (w wieku 20-44 lat) osiąga wartość 74 ng/ml (zakres: 45-138 ng/ml) i występuje po 5-7 godzinach od podania.²

W organizmie około 40% rymantadyny wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami, co wpływa na jej dystrybucję w tkankach.³

Metabolizm

Rymantadyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Mniej niż 25% przyjętej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. W osoczu zidentyfikowano trzy metabolity hydroksylowane. Te metabolity wraz z dodatkowymi metabolitami sprzężonymi stanowią 74 ± 10% pojedynczej dawki 200 mg rymantadyny wydalanej z moczem w ciągu 72 godzin.⁴

Eliminacja

Okres półtrwania rymantadyny w fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki wynosi średnio 25 godzin u osób dorosłych, natomiast w grupie wiekowej 71-79 lat wydłuża się do średnio 32 godzin.⁵

W badaniach z udziałem zdrowych ochotników (w wieku 18-70 lat), którym podawano rymantadynę w dawce 100 mg dwa razy na dobę przez 10 dni, pole powierzchni pod krzywą stężenia względem czasu (AUC) było o około 30% większe niż po podaniu pojedynczej dawki. Stężenie stacjonarne w osoczu mieściło się w przedziale 118-468 ng/ml. W tej grupie badanych nie stwierdzono zależnych od wieku różnic w parametrach farmakokinetycznych.⁶

Różnice farmakokinetyczne w zależności od wieku

Pacjenci w podeszłym wieku

Porównując trzy grupy starszych zdrowych pacjentów (w wieku 50-60, 61-70, 71-79 lat) zaobserwowano, że wartości AUC, stężenia maksymalne i okres półtrwania w stanie stacjonarnym u pacjentów w wieku 71-79 lat były o 20-30% większe niż u pacjentów z dwóch pozostałych grup wiekowych.⁷

U starszych pacjentów (w wieku 68-102 lat) stężenia rymantadyny w osoczu w stanie stacjonarnym były 2-4-krotnie większe niż u zdrowych osób młodych i w średnim wieku.⁸

Dzieci

Farmakokinetyka rymantadyny u dzieci jest zbliżona do farmakokinetyki obserwowanej u dorosłych. W badaniach przeprowadzonych u 10 dzieci w wieku 4-8 lat, którym podawano pojedynczą dawkę leku (6,6 mg/kg mc.), stężenie rymantadyny w osoczu wynosiło od 446 do 988 ng/ml po 5-6 godzinach oraz od 170 do 424 ng/ml po 24 godzinach. Średni okres półtrwania w tej grupie wynosił 24,8 godzin. Warto zauważyć, że w niektórych przypadkach substancję czynną wykrywano w osoczu nawet po 72 godzinach od podania.⁹

Uzyskane parametry farmakokinetyczne stanowią podstawę do zalecania podawania Rimantinu zarówno dzieciom, jak i osobom dorosłym w schemacie dawkowania raz na dobę.¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby (przewlekła marskość wątroby) farmakokinetyka rymantadyny po podaniu doustnym pojedynczej dawki 200 mg nie ulega znaczącym zmianom w porównaniu z farmakokinetyką u osób zdrowych. W takiej sytuacji nie jest konieczne dostosowanie dawki leku.¹¹

Natomiast badania obejmujące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wykazały istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych:¹²

• wartość AUC jest około trzykrotnie większa
• okres półtrwania około dwukrotnie dłuższy
• teoretyczny klirens o około 50% mniejszy

¹³