Przeciwwskazania stosowania
Rajgras wyniosły

Przeciwwskazania stosowania rajgrasu wyniosłego

Rajgras wyniosły (Arrhenatherum elatius) stanowi jeden ze składników mieszanek alergenowych używanych w immunoterapii swoistej alergii na pyłki traw. Występuje w produktach leczniczych w postaci zawiesiny do wstrzykiwań oraz roztworu do stosowania podjęzykowego. Znajomość przeciwwskazań do stosowania preparatów zawierających wyciągi alergenowe z rajgrasu wyniosłego jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjentów poddawanych immunoterapii. ^{1 2 3}

Choroby układu immunologicznego

Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem preparatów zawierających rajgras wyniosły jest przeciwwskazana u pacjentów z określonymi schorzeniami układu immunologicznego, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia:

• Ciężkie choroby immunologiczne lub niedobory immunologiczne – w przypadku których podanie alergenu mogłoby spowodować nieprzewidywalną odpowiedź układu immunologicznego
• Klinicznie jawne ciężkie niedobory immunologiczne – ze względu na ryzyko nasilenia istniejącego deficytu odporności

^{4 5 6}

Szczególną uwagę należy zwrócić na stanowisko różnych producentów w kwestii chorób autoimmunologicznych. W przypadku preparatu Catalet T, producent wskazuje, że choroby autoimmunologiczne jak cukrzyca typu I czy stwardnienie rozsiane nie stanowią przeciwwskazania, gdyż immunoterapia może wywierać korzystne działanie poprzez wytworzenie stanu tolerancji immunologicznej. Natomiast w przypadku preparatów Perosall T13 i Pollinex+Rye, choroby autoimmunologiczne są wymieniane jako przeciwwskazanie. ^{7 8 9}

Choroby nowotworowe

Wszystkie preparaty zawierające rajgras wyniosły są jednoznacznie przeciwwskazane u pacjentów z chorobami nowotworowymi. Występowanie jakiegokolwiek procesu nowotworowego, zarówno czynnego jak i w okresie remisji, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do rozpoczynania immunoterapii alergenowej z wykorzystaniem rajgrasu wyniosłego. ^{10 11 12}

Choroby układu oddechowego

Szczególnie istotne przeciwwskazania dotyczą pacjentów z chorobami układu oddechowego, w tym z ciężką astmą oskrzelową. Preparaty zawierające rajgras wyniosły nie powinny być stosowane u pacjentów z:

• Ciężką astmą oskrzelową oporną na leczenie farmakologiczne
• Nieodwracalną obturacją oskrzeli z FEV1 poniżej 70% wartości należnej pomimo odpowiedniego leczenia farmakologicznego
• Niestabilną astmą z pomiarami w spirometrii – FEV1 poniżej 70% wartości należnej
• Wtórnymi zmianami narządu, w którym zachodzi reakcja alergiczna (rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe itp.)

^{13 14 15}

Dodatkowo, Perosall T13 wymienia czynną gruźlicę jako przeciwwskazanie do stosowania immunoterapii zawierającej rajgras wyniosły. ¹⁶

Stany zapalne i choroby infekcyjne

Immunoterapia z wykorzystaniem rajgrasu wyniosłego jest przeciwwskazana w następujących stanach zapalnych i chorobach infekcyjnych:

• Ostre i przewlekłe stany zapalne
• Chroniczne lub ostre zakażenie
• Ostre choroby infekcyjne przebiegające z gorączką (odczulanie można wznowić po 5-7 dniach po ustąpieniu infekcji)
• Zaostrzenie przewlekłych zakażeń (odczulanie można wznowić po 5-7 dniach od ustąpienia zaostrzenia)

^{17 18 19}

Choroby układu krążenia

Stosowanie preparatów zawierających rajgras wyniosły jest przeciwwskazane u pacjentów z określonymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego:

• Ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego, które zwiększają ryzyko działań niepożądanych w razie konieczności zastosowania adrenaliny
• Niestabilne choroby układu krążenia, wymagające okresowego stosowania beta-adrenolityków lub inhibitorów ACE

^{20 21}

Stosowanie leków beta-adrenolitycznych

Jednym z kluczowych przeciwwskazań do stosowania immunoterapii alergenowej zawierającej rajgras wyniosły jest przyjmowanie leków beta-adrenolitycznych, co dotyczy wszystkich preparatów:

• Stosowanie beta-blokerów (nawet miejscowo) – Catalet T
• Stałe leczenie beta-adrenolitykami (np. choroba wieńcowa, wysokie nadciśnienie tętnicze) – Perosall T13
• Przyjmowanie leków beta-adrenolitycznych – Pollinex+Rye

^{22 23 24}

Dodatkowo jako przeciwwskazanie wymieniane jest przeciwwskazanie do przyjmowania epinefryny (adrenaliny), co wynika z faktu, że w przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej po podaniu alergenu nie będzie możliwości zastosowania podstawowego leku ratującego życie. ²⁵

Niewydolność narządowa

Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem preparatów zawierających rajgras wyniosły jest przeciwwskazana w przypadku niewydolności narządów wewnętrznych:

• Niewydolność wątroby
• Niewydolność śledziony
• Niewydolność nerek
• Niewydolność tarczycy

^{26 27}

W przypadku preparatu Pollinex+Rye, dodatkowo wskazano jako przeciwwskazanie zaburzenia przemiany tyrozyny, szczególnie w przypadku tyrozynemii i alkaptonurii, co wynika z obecności L-tyrozyny jako składnika pomocniczego w tym preparacie. ²⁸

Inne przeciwwskazania

Do pozostałych przeciwwskazań stosowania preparatów zawierających rajgras wyniosły należą:

• Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w składzie preparatu
• Słaba współpraca chorego lub brak współpracy ze strony pacjenta
• Ciężkie choroby psychiczne
• Ciężkie atopowe zapalenie skóry w zaostrzeniu

^{29 30 31}

Przeciwwskazania wiekowe

Preparaty zawierające rajgras wyniosły mają ograniczenia wiekowe odnośnie ich stosowania:

• Dzieci do 5. roku życia – w przypadku preparatów Catalet T i Perosall T13, z wyjątkiem określonych wskazań
• Dzieci w wieku poniżej 6 lat – w przypadku preparatu Pollinex+Rye

^{32 33 34}

Sytuacje kliniczne wymagające wstrzymania immunoterapii

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań, istnieją również sytuacje kliniczne, w których należy czasowo wstrzymać immunoterapię alergenową zawierającą rajgras wyniosły:

• Ostre choroby infekcyjne przebiegające z gorączką – odczulanie można wznowić po 5-7 dniach po ustąpieniu infekcji
• Zaostrzenie przewlekłych zakażeń – odczulanie można wznowić po 5-7 dniach od ustąpienia zaostrzenia

³⁵

Decyzja o wstrzymaniu lub całkowitym odstawieniu immunoterapii alergenowej zawierającej rajgras wyniosły powinna być zawsze podejmowana indywidualnie, biorąc pod uwagę całokształt stanu klinicznego pacjenta oraz ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z podaniem alergenu.