Właściwości farmakokinetyczne
Racekadotryl
Racekadotryl, stosowany w preparatach takich jak Bloctil, Hidrasec czy Tiorfan, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z Tmax około 2 godzin (2,5 godziny u dzieci) i brakiem kumulacji przy wielokrotnym dawkowaniu co 8 godzin. Biodostępność nie jest istotnie modyfikowana przez pokarm, choć maksymalna aktywność leku może być opóźniona o około 1,5 godziny. Objętość dystrybucji w osoczu wynosi średnio 66,4 kg, a aktywny metabolit tiorfan wiąże się w 90% z białkami osocza, głównie albuminami. Maksymalne zahamowanie aktywności enkefalinazy osiągane jest po około 2 godzinach i wynosi 75% przy dawce 100 mg u dorosłych oraz 90% przy dawce 1,5 mg/kg u dzieci, z czasem trwania inhibicji około 8 godzin. Biologiczny okres półtrwania wynosi około 3 godziny, a lek jest metabolizowany do nieaktywnych metabolitów, które stanowią ponad 10% ogólnej ekspozycji.
Właściwości farmakokinetyczne racekadotrylu
Racekadotryl, substancja czynna zawarta w preparatach Bloctil, Hidrasec, Tiorfan, Racedryl oraz Recenum, charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania. Szczegółowa analiza tych procesów pozwala zrozumieć mechanizm działania substancji oraz jej właściwości w organizmie.1
Wchłanianie
Racekadotryl po podaniu doustnym ulega szybkiemu wchłanianiu. Ekspozycja substancji w stanie równowagi jest porównywalna z ekspozycją po podaniu pojedynczej dawki, co wskazuje na brak kumulacji leku w organizmie.2 Przyjmowanie leku wraz z pokarmem nie wpływa istotnie na jego biodostępność, jednakże może opóźnić osiągnięcie maksymalnej aktywności substancji o około 1,5 godziny.3
Dystrybucja
Badania z wykorzystaniem racekadotrylu znakowanego węglem 14C u zdrowych ochotników wykazały specyficzny profil dystrybucji leku. Stężenie substancji w osoczu było znacząco wyższe w porównaniu do innych kompartmentów – 200-krotnie większe niż w komórkach krwi oraz 3-krotnie większe niż w całej krwi.4 Lek wiąże się z krwinkami w nieznacznym stopniu. Dystrybucja węgla radioaktywnego w innych tkankach była umiarkowana, co potwierdza względna objętość dystrybucji w osoczu wynosząca średnio 66,4 kg.5
Szczególnie istotny jest fakt, że aktywny metabolit racekadotrylu – tiorfan [(RS)-N-(1-oksy-2-(merkaptometylo)-3-fenylopropylo)glicyna] – w 90% wiąże się z białkami osocza, głównie albuminami.6
Czas trwania i stopień aktywności
Działanie racekadotrylu charakteryzuje się zależnością od dawki, zarówno pod względem intensywności, jak i czasu trwania efektu. Maksymalne zahamowanie aktywności enkefalinazy w osoczu osiągane jest po około 2 godzinach od podania leku. Stopień inhibicji zależy od zastosowanej dawki:78
- Przy dawce 100 mg (preparaty dla dorosłych) – zahamowanie wynosi około 75%
- Przy dawce 1,5 mg/kg (preparaty pediatryczne) – zahamowanie wynosi około 90%
910
Długość czasu trwania inhibicji enkefalinazy utrzymuje się przez około 8 godzin niezależnie od zastosowanej formulacji leku.11
Metabolizm
Biologiczny okres półtrwania racekadotrylu, mierzony jako zahamowanie aktywności enkefalinazy w osoczu, wynosi około 3 godziny.12 Racekadotryl podlega szybkiej hydrolizie do tiorfanu, który jest aktywnym metabolitem odpowiedzialnym za działanie farmakologiczne. Tiorfan następnie przekształcany jest w szereg nieaktywnych metabolitów, wśród których wyróżnić można:13
- Sulfotlenek S-metylotiorfanu
- S-metylotiorfan
- Kwas 2-metanosulfinylometylopropionowy
- Kwas 2-metylosulfanylometylopropionowy
14
Wymienione metabolity łącznie stanowią ponad 10% ogólnoustrojowej ekspozycji na lek pierwotny. Oprócz głównych metabolitów, w moczu i kale zidentyfikowano również inne, mniej znaczące produkty przemiany racekadotrylu.15
Wielokrotne podawanie racekadotrylu nie prowadzi do jego kumulacji w organizmie.16
Interakcje z układem cytochromu P450
Badania in vitro dostarczyły istotnych informacji na temat potencjalnych interakcji racekadotrylu z enzymami cytochromu P450:17
- Racekadotryl, tiorfan oraz cztery główne nieaktywne metabolity nie hamują w stopniu istotnym klinicznie aktywności głównych izoform CYP: 3A4, 2D6, 2C9, 1A2 i 2C19.
- Wymienione związki nie indukują w stopniu istotnym klinicznie aktywności głównych izoenzymów CYP (rodzina 3A, 2A6, 2B6, 2C9/2C19, rodzina 1A, 2E1) ani enzymów UGT (wiążących w wątrobie lek z kwasem glukuronowym).
18
Racekadotryl nie wpływa na wiązanie z białkami osocza substancji czynnych, które silnie wiążą się z tymi białkami, takich jak: tolbutamid, warfaryna, kwas niflumowy, digoksyna czy fenytoina.19
Farmakokinetyka w wybranych populacjach pacjentów
Przeprowadzono badania właściwości farmakokinetycznych racekadotrylu w specyficznych grupach pacjentów:
Pacjenci z niewydolnością wątroby (marskość wątroby, stopień B klasyfikacji Child-Pugh):20
- Podobne wartości Tmax i T½ jak u osób zdrowych
- Mniejsze Cmax (o 65%)
- Mniejsze AUC (o 29%)
21
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 11-39 ml/min):70 ml/min).”>22
- Mniejsze Cmax (o 49%)
- Większe AUC (o 16%)
- Wydłużony T½
70 ml/min).”>23
Populacja pediatryczna:24
- Wyniki badań farmakokinetycznych są podobne do tych obserwowanych u dorosłych
- Cmax osiągane jest po 2,5 godz. od podania
- Nie zaobserwowano kumulacji leku przy dawkowaniu wielokrotnym co 8 godzin przez 7 dni
25
Wydalanie
Racekadotryl jest wydalany z organizmu głównie w postaci aktywnych i nieaktywnych metabolitów. Proces wydalania odbywa się przede wszystkim przez nerki, które odpowiadają za eliminację 81,4% substancji. Znacznie mniejsza ilość leku (około 8%) usuwana jest z kałem.26 Wydalanie przez płuca jest marginalne i stanowi mniej niż 1% podanej dawki.27
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Wchłanianie po podaniu doustnym | Szybkie | Biodostępność nie jest modyfikowana przez pokarm |
| Opóźnienie maksimum aktywności po podaniu z pokarmem | Około 1,5 godziny | – |
| Objętość dystrybucji w osoczu | 66,4 kg | – |
| Wiązanie tiorfanu z białkami osocza | 90% | Głównie z albuminami |
| Czas do osiągnięcia maksymalnej inhibicji enkefalinazy | Około 2 godziny | – |
| Stopień zahamowania enkefalinazy (dawka 100 mg) | 75% | Preparaty dla dorosłych |
| Stopień zahamowania enkefalinazy (dawka 1,5 mg/kg) | 90% | Preparaty pediatryczne |
| Czas trwania inhibicji enkefalinazy | Około 8 godzin | – |
| Biologiczny okres półtrwania | Około 3 godziny | Mierzony jako zahamowanie enkefalinazy w osoczu |
| Czas osiągnięcia Cmax u dzieci | 2,5 godziny | – |
| Wydalanie przez nerki | 81,4% | W postaci metabolitów |
| Wydalanie z kałem | Około 8% | – |
| Wydalanie przez płuca | <1% | – |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania