Właściwości farmakodynamiczne
Linezolid
Linezolid, syntetyczny antybiotyk z grupy oksazolidynonów, wykazuje selektywne działanie przeciwbakteryjne wobec tlenowych bakterii Gram-dodatnich oraz beztlenowych, hamując syntezę białka poprzez wiązanie się z 23S podjednostką 50S rybosomu, co uniemożliwia formowanie kompleksu inicjującego translację 70S. Efekt poantybiotykowy (PAE) linezolidu in vitro dla Staphylococcus aureus utrzymuje się około 2 godzin, natomiast in vivo na modelach zwierzęcych wynosi 3,6 godziny dla S. aureus i 3,9 godziny dla Streptococcus pneumoniae. Kluczowym parametrem farmakodynamicznym jest czas, w którym stężenie leku w osoczu przekracza minimalne stężenie hamujące (MIC), z wartościami granicznymi EUCAST dla wrażliwości szczepów: ≤4 mg/l dla gronkowców i enterokoków oraz ≤2 mg/l dla paciorkowców, w tym S. pneumoniae. Spektrum działania obejmuje m.in. Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, S. pneumoniae oraz bakterie beztlenowe Gram-dodatnie, natomiast linezolid nie jest aktywny wobec Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria spp., Enterobacteriaceae i Pseudomonas spp.
Ogólne właściwości farmakodynamiczne linezolidu
Linezolid jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym należącym do nowej klasy antybiotyków – oksazolidynonów. W warunkach in vitro wykazuje aktywność przeciwko tlenowym bakteriom Gram-dodatnim oraz drobnoustrojom beztlenowym. Dzięki wyjątkowemu mechanizmowi działania linezolid wybiórczo hamuje syntezę białka bakteryjnego.1 2
Mechanizm działania
Mechanizm działania linezolidu polega na wiązaniu się z określonymi miejscami na rybosomie bakteryjnym (23S podjednostki 50S), co uniemożliwia powstanie czynnego kompleksu inicjującego 70S, mającego podstawowe znaczenie w procesie translacji białka.3 4
Ten unikalny sposób oddziaływania na komórki bakteryjne sprawia, że linezolid jest skuteczny wobec wielu patogenów, w tym tych wykazujących oporność na inne klasy antybiotyków.5
Efekt poantybiotykowy
Efekt poantybiotykowy (ang. postantibiotic effect, PAE) linezolidu w stosunku do Staphylococcus aureus oceniany in vitro utrzymuje się około 2 godzin.6 7
W badaniach na modelach zwierzęcych PAE linezolidu in vivo wykazywał dłuższy czas działania, utrzymując się 3,6 godziny dla Staphylococcus aureus i 3,9 godziny dla Streptococcus pneumoniae.8 9
Parametry farmakodynamiczne
W badaniach prowadzonych na zwierzętach kluczowym parametrem farmakodynamicznym, określającym skuteczność linezolidu, był czas, w którym stężenie leku w osoczu przekraczało wartość minimalnego stężenia hamującego (MIC) drobnoustrojów wywołujących zakażenie.10 11
Stężenia graniczne MIC
Wartości graniczne w odniesieniu do minimalnego stężenia hamującego (MIC) ustanowione przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST) są zróżnicowane dla poszczególnych gatunków bakterii.12 13
Wartości te przedstawiają się następująco:
- Dla gronkowców i enterokoków: szczepy wrażliwe ≤4 mg/l, szczepy oporne >4 mg/l
- Dla paciorkowców (w tym S. pneumoniae): szczepy wrażliwe ≤2 mg/l, szczepy oporne >4 mg/l
- Wartości graniczne MIC niezwiązane z określonymi gatunkami: szczepy wrażliwe ≤2 mg/l, szczepy oporne >4 mg/l
14 15
Według najnowszej wersji rekomendacji EUCAST (2022-01-01, wersja 12.0) wartości graniczne dla niektórych drobnoustrojów zostały doprecyzowane:16
| Drobnoustroje | Wrażliwe | Oporne |
|---|---|---|
| Bacillus spp. za wyjątkiem B. anthracis | ≤2 mg/L | >2 mg/L |
| Corynebacterium spp. | ≤2 mg/L | >2 mg/L |
| Staphylococcus spp. | ≤4 mg/L | >4 mg/L |
| Enterococcus spp. | ≤4 mg/L | >4 mg/L |
| Streptococcus z grupy A, B, C oraz G | ≤2 mg/L | >2 mg/L |
| Streptococcus pneumoniae | ≤2 mg/L | >2 mg/L |
| Stężenia graniczne niezwiązane z żadnym gatunkiem | ≤2 mg/L | >2 mg/L |
Warto podkreślić, że wartości graniczne niezwiązane z określonymi gatunkami zostały ustalone przede wszystkim na podstawie danych farmakokinetycznych/farmakodynamicznych i są niezależne od rozkładów MIC u określonych gatunków. Dotyczą one wyłącznie drobnoustrojów, dla których nie wyznaczono określonej wartości granicznej, a nie tych gatunków, dla których nie zaleca się badania wrażliwości.17 18
Spektrum działania przeciwbakteryjnego
Drobnoustroje wrażliwe
Spektrum przeciwbakteryjne linezolidu obejmuje przede wszystkim bakterie Gram-dodatnie, zarówno tlenowe, jak i beztlenowe. Wrażliwość poszczególnych szczepów bakteryjnych na linezolid przedstawia się następująco:19 20
Bakterie tlenowe Gram-dodatnie:
- Enterococcus faecalis
- Enterococcus faecium*
- Staphylococcus aureus*
- Gronkowce koagulazo-ujemne
- Streptococcus agalactiae*
- Streptococcus pneumoniae*
- Streptococcus pyogenes*
- Paciorkowce grupy C
- Paciorkowce grupy G
21
Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie:
- Clostridium perfringens
- Peptostreptococcus anaerobius
- Peptostreptococcus spp.
22
* Skuteczność kliniczną wykazano w stosunku do szczepów wrażliwych, które izolowano w zakażeniach zgodnych z zatwierdzonymi wskazaniami klinicznymi.23
Linezolid wykazał również działanie in vitro na Legionella, Chlamydia pneumoniae i Mycoplasma pneumoniae, jednak brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność kliniczną.24 25
Drobnoustroje oporne
Linezolid nie wykazuje aktywności wobec następujących drobnoustrojów:26 27
28
Mechanizmy oporności
Oporność krzyżowa
Mechanizm działania linezolidu różni się znacząco od mechanizmu działania innych grup antybiotyków. Badania in vitro ze szczepami wyizolowanymi z materiału klinicznego (w tym z gronkowcami opornymi na metycylinę, enterokokami opornymi na wankomycynę i paciorkowcami opornymi na penicylinę i erytromycynę) wskazują, że linezolid działa zwykle na drobnoustroje oporne na inne antybiotyki z jednej lub z kilku grup.29 30
Mechanizm rozwoju oporności
Oporność na linezolid jest związana z mutacjami punktowymi w podjednostce 23S rRNA.31 32
Podobnie jak to udokumentowano w przypadku innych antybiotyków, po stosowaniu linezolidu u pacjentów z trudnymi do wyleczenia zakażeniami i (lub) przez dłuższy czas, obserwowano zmniejszanie się wrażliwości. Stwierdzano oporność na linezolid enterokoków, Staphylococcus aureus i gronkowców koagulazo-ujemnych.33 34
Rozwój oporności na ogół wiązał się z wydłużonym okresem leczenia i obecnością materiałów protetycznych lub niedrenowanych ropni.35 36
W przypadku występowania w szpitalu drobnoustrojów opornych na antybiotyki, konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad ograniczania zakażeń.37 38
Skuteczność kliniczna w populacjach szczególnych
Skuteczność u dzieci i młodzieży
W otwartym badaniu klinicznym porównano skuteczność linezolidu (10 mg/kg mc. co 8 godzin) ze skutecznością wankomycyny (10-15 mg/kg mc. co 6-24 godzin) w leczeniu zakażeń wywołanych przez Gram-dodatnie szczepy o potwierdzonej lub przypuszczalnej oporności.39 40
Badanie obejmowało dzieci w wieku od urodzenia do 11 lat z różnymi rodzajami zakażeń, takimi jak:41 42
- szpitalne zapalenie płuc
- powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
- bakteriemia związana ze stosowaniem cewników
- bakteriemia nieznanego pochodzenia
- inne zakażenia
43
Odsetek wyleczeń w populacji kwalifikującej się do oceny klinicznej wynosił 89,3% (134/150) w grupie leczonej linezolidem oraz 84,5% (60/71) w grupie leczonej wankomycyną (95% CI: -4,9, 14,6).44 45
Wyniki te potwierdzają, że linezolid jest skuteczną opcją terapeutyczną w leczeniu zakażeń u dzieci wywołanych przez oporne szczepy bakterii Gram-dodatnich, z porównywalną skutecznością do wankomycyny.46 47
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania