Właściwości farmakokinetyczne
Disulfiram

Disulfiram wykazuje zmienną indywidualnie biodostępność po podaniu doustnym, z dystrybucją do narządów takich jak nerki, trzustka, wątroba, jelita oraz tkanka tłuszczowa. Metabolizm leku zachodzi głównie w wątrobie, gdzie disulfiram jest szybko przekształcany do kwasu dietyloditiokarbaminowego, a następnie ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, utlenianiu do siarczanu, metylacji oraz ostatecznemu rozkładowi do dietyloaminy i dwusiarczku węgla. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z moczem usuwane są metabolity, natomiast około 20% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem.

Właściwości farmakokinetyczne disulfiramu

Disulfiram, jako substancja stosowana w leczeniu uzależnienia od alkoholu, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Jego transport i metabolizm w organizmie są kluczowe dla zrozumienia działania terapeutycznego oraz potencjalnych efektów niepożądanych.1

Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu doustnym wchłanianie disulfiramu cechuje się zmiennością osobniczą. Po absorpcji substancja jest dystrybuowana w organizmie, osiągając najwyższe stężenia w następujących narządach i tkankach:

2

Metabolizm

Disulfiram podlega intensywnym procesom metabolicznym, głównie w wątrobie. Lek w znacznym stopniu metabolizowany jest do nieczynnych metabolitów, które następnie są wydalane z moczem.3

Szlak metaboliczny disulfiramu obejmuje kilka etapów przekształceń:

  1. Szybka metabolizacja do kwasu dietyloditiokarbaminowego
  2. Sprzęganie z kwasem glukuronowym
  3. Utlenianie do siarczanu
  4. Metylacja
  5. Ostateczny rozkład do dietyloaminy i dwusiarczku węgla

4

Wydalanie

Wydalanie disulfiramu i jego metabolitów zachodzi dwoma głównymi drogami:

  • Przez nerki – większość metabolitów jest wydalana z moczem
  • Przez przewód pokarmowy – około 20% podanej dawki ulega wydaleniu w postaci niezmienionej z kałem

5 6

Farmaceutyczne postaci disulfiramu

Disulfiram jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych, co wpływa na jego właściwości farmakokinetyczne:

7 8 9

Wpływ postaci farmaceutycznej na farmakokinetykę

Postać farmaceutyczna disulfiramu może znacząco wpływać na jego parametry farmakokinetyczne, w szczególności na szybkość wchłaniania i biodostępność. W przypadku tabletek doustnych (Anticol) wchłanianie jest zmienne, co może prowadzić do różnic w skuteczności klinicznej.10

W przypadku tabletek do implantacji (Disulfiram WZF), uwalnianie substancji czynnej jest powolne i przedłużone, co pozwala na utrzymanie stałego stężenia terapeutycznego przez dłuższy czas. Ten sposób podania zmienia profil farmakokinetyczny leku, umożliwiając jego zastosowanie u pacjentów z problemem współpracy w codziennym przyjmowaniu leku.11 12

Warto zaznaczyć, że w przypadku plastrów do testów prowokacyjnych (TRUE Test 36), gdzie disulfiram występuje jako składnik mieszaniny tiuramów, właściwości farmakokinetyczne nie mają zastosowania diagnostycznego, gdyż celem jest miejscowa reakcja skórna, a nie efekt ogólnoustrojowy.13

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl