Dawkowanie i sposób podawania
Disulfiram
Disulfiram jest stosowany w terapii uzależnienia od alkoholu, działając poprzez blokowanie metabolizmu etanolu i wywoływanie nieprzyjemnych reakcji po spożyciu alkoholu. Terapia doustna rozpoczyna się po co najmniej 24-godzinnej abstynencji alkoholowej, z dawką początkową 500 mg/dobę (1 tabletka Anticol 500 mg) przez 1-2 tygodnie, następnie przechodzi się na dawkę podtrzymującą 250 mg/dobę (zakres 125-500 mg). Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 500 mg. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 6 miesięcy bez ponownej oceny stanu pacjenta. Alternatywnie stosuje się implantację tabletek Disulfiram WZF (100 mg każda), 8-10 tabletek podpowięziowo, co odpowiada dawce 800-1000 mg, z efektem terapeutycznym utrzymującym się do 8 miesięcy i możliwością powtórzenia zabiegu po tym czasie.
Dawkowanie i sposób podawania disulfiramu
Disulfiram jest substancją stosowaną w leczeniu uzależnienia od alkoholu, działając poprzez blokowanie metabolizmu alkoholu i wywoływanie nieprzyjemnych objawów po spożyciu alkoholu. Szczegółowe zasady dawkowania zależą od postaci farmaceutycznej preparatu, w której substancja jest podawana pacjentowi. 1
Dawkowanie doustne
Terapię z zastosowaniem disulfiramu można rozpocząć wyłącznie po zachowaniu co najmniej 24-godzinnego okresu abstynencji alkoholowej. Standardowa dawka początkowa wynosi 500 mg na dobę, co odpowiada jednej tabletce preparatu Anticol. Tabletkę należy przyjmować jednorazowo w ciągu dnia – najczęściej rano, jednak w przypadku znacznego nasilenia efektu uspokajającego zaleca się podanie wieczorne. 2
Dawkę początkową stosuje się zazwyczaj przez okres 1-2 tygodni. Po tym czasie następuje przejście na dawkę podtrzymującą, która wynosi 250 mg na dobę, przy czym w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta może być modyfikowana w zakresie od 125 mg do 500 mg na dobę. Należy pamiętać, że maksymalna dopuszczalna dawka doustna disulfiramu wynosi 500 mg na dobę i nie powinna być przekraczana. 3
Długość terapii powinna być określona przez lekarza prowadzącego, jednak zgodnie z zaleceniami nie powinna przekraczać 6 miesięcy bez ponownej oceny stanu pacjenta i weryfikacji zasadności kontynuowania leczenia. 4
Podawanie implantacyjne
Disulfiram może być również stosowany w formie tabletek do implantacji (Disulfiram WZF), które zawierają 100 mg substancji czynnej. Tabletki do implantacji muszą bezwzględnie zachować jałowość przed wszczepieniem, nie mogą być uszkodzone ani zanieczyszczone. 5
Procedura wszczepiania polega na umieszczeniu 8-10 tabletek podpowięziowo, rozmieszczając je gwiaździście. Zabieg implantacji można ponowić po upływie 8 miesięcy od poprzedniego wszczepienia. 6
Stosowanie w testach prowokacyjnych
Disulfiram jest również składnikiem mieszaniny tiuramów, która jest wykorzystywana w testach płatkowych do diagnostyki alergii kontaktowej (TRUE Test 36). W takim przypadku substancja stanowi część składową testu diagnostycznego i nie jest stosowana w celach leczniczych. 7
Szczegółowe dawkowanie disulfiramu
| Produkt leczniczy | Postać farmaceutyczna | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka dobowa | Sposób podawania | Okres leczenia |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Anticol | Tabletki 500 mg | 500 mg (1 tabletka) na dobę przez 1-2 tygodnie | 250 mg (½ tabletki) na dobę (zakres 125-500 mg) | 500 mg | Doustnie, raz na dobę rano lub wieczorem | Zgodnie z zaleceniem lekarza, nie dłużej niż 6 miesięcy bez ponownej oceny |
| Disulfiram WZF | Tabletki do implantacji 100 mg | Wszczepienie 8-10 tabletek (800-1000 mg) | Nie dotyczy | Nie dotyczy | Podpowięziowo, rozmieszczając gwiaździście | Do 8 miesięcy, możliwość powtórzenia zabiegu |
Wytyczne stosowania disulfiramu
Warunki rozpoczęcia terapii
Bezwzględnym warunkiem rozpoczęcia terapii disulfiramem jest zachowanie przez pacjenta całkowitej abstynencji alkoholowej przez co najmniej 24 godziny przed podaniem pierwszej dawki leku. Niezachowanie tego warunku może prowadzić do wystąpienia reakcji disulfiramowej o ciężkim przebiegu. 8
Dostosowanie dawki
Dawkowanie disulfiramu powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb i tolerancji pacjenta. Przejście z dawki początkowej na podtrzymującą następuje zazwyczaj po 1-2 tygodniach terapii, ale może być modyfikowane przez lekarza w zależności od odpowiedzi klinicznej. 9
Czas trwania terapii
Terapia disulfiramem w postaci doustnej nie powinna być prowadzona dłużej niż 6 miesięcy bez ponownej, kompleksowej oceny stanu pacjenta. Po tym okresie lekarz powinien zweryfikować zasadność kontynuowania leczenia oraz ocenić skuteczność i bezpieczeństwo dotychczasowej terapii. 10
W przypadku implantacji podpowięziowej czas działania leku determinowany jest przez okres uwalniania substancji z implantowanych tabletek, który wynosi około 8 miesięcy. Po tym czasie możliwe jest powtórzenie zabiegu implantacji. 11
Informacje dla pacjenta
Pacjent powinien zostać szczegółowo poinformowany o konieczności zachowania całkowitej abstynencji alkoholowej podczas terapii disulfiramem oraz o możliwych konsekwencjach spożycia alkoholu w tym okresie. Istotne jest również uświadomienie pacjentowi, że nawet niewielkie ilości alkoholu (również w postaci ukrytej, np. w lekach, produktach spożywczych czy kosmetykach) mogą wywołać reakcję disulfiramową.
W przypadku terapii doustnej należy poinformować pacjenta o regularnym przyjmowaniu leku zgodnie z zaleceniami oraz o konieczności kontaktu z lekarzem w razie wystąpienia niepokojących objawów. 12
W przypadku implantacji pacjent powinien być świadomy, że działanie leku będzie utrzymywało się przez okres około 8 miesięcy od wszczepienia, niezależnie od jego decyzji o kontynuowaniu terapii. 13
Szczególne grupy pacjentów
W dostępnych charakterystykach produktów leczniczych zawierających disulfiram nie zdefiniowano specyficznych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, osób w podeszłym wieku czy dzieci i młodzieży. Należy jednak zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu disulfiramu u pacjentów z chorobami współistniejącymi, a dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie pod nadzorem lekarza specjalisty.
Monitorowanie terapii
Podczas leczenia disulfiramem zaleca się regularne monitorowanie pacjenta, obejmujące:
- Ocenę utrzymywania abstynencji alkoholowej
- Monitorowanie funkcji wątroby ze względu na potencjalną hepatotoksyczność disulfiramu
- Obserwację w kierunku działań niepożądanych
- Ocenę skuteczności terapii i motywacji pacjenta
Po 6 miesiącach terapii doustnej konieczna jest kompleksowa ocena stanu pacjenta przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia. 14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania