Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chromu chlorek

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania chromu chlorku

Chrom chlorek sześciowodny jest jednym z pierwiastków śladowych wchodzących w skład produktu leczniczego Pediaven NN1, stosowanego w żywieniu pozajelitowym u noworodków. W produkcie tym znajduje się w ilości 2,6 µg na 250 ml roztworu (0,01 mg na 1000 ml). Ze względu na specyfikę podawania oraz potencjalne zagrożenia związane ze stosowaniem tego pierwiastka śladowego, konieczne jest przestrzeganie określonych środków ostrożności w trakcie terapii.¹

Narażenie na działanie światła a stabilność chromu

Szczególną uwagę należy zwrócić na ochronę roztworów zawierających chrom chlorek przed działaniem światła. Narażenie na działanie światła roztworów do dożylnego żywienia pozajelitowego, szczególnie po dodaniu pierwiastków śladowych (w tym chromu chlorku), może mieć niepożądane skutki dotyczące odpowiedzi klinicznej u noworodków. Przyczyną jest wytwarzanie się nadtlenków i innych produktów rozpadu, które mogą negatywnie wpływać na organizm pacjenta. Z tego względu podczas stosowania u noworodków, produkt leczniczy Pediaven NN1 zawierający chrom chlorek należy bezwzględnie chronić przed światłem aż do momentu zakończenia podawania.²

Monitorowanie pacjenta otrzymującego chrom chlorek

W trakcie infuzji roztworu zawierającego chrom chlorek niezbędna jest systematyczna obserwacja kliniczna i laboratoryjna pacjenta, szczególnie na początku terapii. Należy regularnie kontrolować parametry biochemiczne, w tym osmolarność i stężenie glukozy w surowicy, jak również równowagę wodno-elektrolitową oraz równowagę kwasowo-zasadową.³

Specjalne grupy pacjentów wymagające dodatkowej ostrożności

Obserwacja kliniczna i laboratoryjna podczas podawania roztworów zawierających chrom chlorek powinna zostać wzmożona w następujących przypadkach:⁴

• Ciężka niewydolność wątroby – istnieje ryzyko wystąpienia lub nasilenia zaburzeń neurologicznych związanych z hiperamonemią
• Ciężka niewydolność nerek – istnieje ryzyko wystąpienia lub nasilenia kwasicy metabolicznej oraz hiperazotemii
• Kwasica metaboliczna – w kwasicy mleczanowej nie zaleca się podawania dożylnie roztworów zawierających chrom chlorek wraz z glukozą
• Cukrzyca lub nietolerancja glukozy u wcześniaków – należy kontrolować glikemię, cukromocz, ketonurię oraz, o ile to konieczne, dostosować dawkę insuliny

⁵

Zaburzenia czynności nerek a podawanie chromu chlorku

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu preparatów zawierających chrom chlorek. Konieczne jest ścisłe kontrolowanie bilansu płynowego i elektrolitowego u tych pacjentów. Niewydolność nerek związana z fizjologiczną niedojrzałością noworodków nie jest przeciwwskazaniem do stosowania produktu leczniczego Pediaven NN1, zawierającego chrom chlorek. W przypadku innych rodzajów niewydolności nerek, konieczne jest dostosowanie przyjęcia azotu do czynności nerek pacjenta i do ścisłego kontrolowania czynności pracy nerek w czasie trwania infuzji.⁶

Ryzyko wynaczynienia podczas podawania preparatów z chromem chlorkiem

Tak jak w przypadku wszystkich produktów leczniczych podawanych dożylnie, podczas infuzji preparatów zawierających chrom chlorek może wystąpić wynaczynienie. Należy regularnie sprawdzać miejsce założenia cewnika w celu rozpoznania objawów wynaczynienia. W przypadku wystąpienia wynaczynienia, należy natychmiast przerwać infuzję, pozostawiając jednak założony cewnik lub kaniulę w celu umożliwienia natychmiastowego podjęcia leczenia pacjenta. Pozostały po wynaczynieniu płyn należy odciągnąć przed usunięciem cewnika lub kaniuli oraz unieść kończynę, w której doszło do wynaczynienia (jeśli dotyczy).⁷

Sposób postępowania po wynaczynieniu może obejmować leczenie niefarmakologiczne, farmakologiczne i/lub interwencję chirurgiczną. W przypadku wystąpienia dużego wynaczynienia, należy obowiązkowo skonsultować się z chirurgiem. Nie należy podawać infuzji ponownie do tej samej żyły centralnej.⁸

Ryzyko zakażeń w trakcie podawania preparatów z chromem chlorkiem

Ponieważ wykorzystanie cewnika dożylnego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia, podczas zakładania i obsługi cewnika zalecane jest dokładne przestrzeganie zasad postępowania aseptycznego, aby uniknąć jakiegokolwiek zakażenia. Infuzja do żył obwodowych może powodować podrażnienie w miejscu wkłucia i zakrzepowe zapalenie żyły. W celu zmniejszenia ryzyka zakrzepowego zapalenia żyły, zaleca się codzienne kontrole miejsca wkłucia cewnika.⁹

Ryzyko reakcji anafilaktycznej

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek oznak lub jakiegokolwiek objawu reakcji anafilaktycznej (szczególnie gorączki, dreszczy, pocenia się, wysypki lub duszności) należy natychmiast przerwać infuzję preparatu zawierającego chrom chlorek.¹⁰

Kontrola szybkości infuzji i hiperglikemia

W celu uniknięcia ryzyka wystąpienia hiperglikemii, należy obserwować maksymalną szybkość infuzji glukozy na godzinę, w zależności od wieku i sytuacji metabolicznej pacjenta. W celu uniknięcia ryzyka związanego z podaniem infuzji z szybkością większą niż zalecana, ważne jest przeprowadzenie infuzji z regularną i kontrolowaną szybkością, z użyciem elektronicznego urządzenia regulującego szybkość przepływu (pompa, np. pompa strzykawkowa).¹¹

Ograniczenia czasowe podawania

Pediaven NN1, zawierający chrom chlorek, jest roztworem hipertonicznym. Zawiera niskie stężenie sodu (4,5 mmol/l) i chlorków (5 mmol/l), a nie zawiera potasu i fosforu. Z tego względu, nie należy podawać samego produktu leczniczego dłużej niż przez 48 godzin i należy kontrolować kalcemię, fosfatemię i kaliemię, co ma szczególnie istotne znaczenie przy podawaniu składników mineralnych, w tym chromu chlorku.¹²

Ograniczenia płynowe podczas terapii

Pediaven NN1, roztwór do infuzji zawierający chrom chlorek, należy stosować ostrożnie gdy wymagane jest ograniczenie przyjmowania płynów, szczególnie w niektórych chorobach serca, płuc lub nerek. Jest to związane z hipertonicznym charakterem roztworu i możliwym wpływem na gospodarkę płynową pacjenta.¹³

Podając chrom chlorek wraz z innymi pierwiastkami śladowymi w ramach żywienia pozajelitowego, należy przestrzegać wszystkich wymienionych zasad bezpieczeństwa, szczególnie u noworodków i pacjentów z dodatkowymi obciążeniami zdrowotnymi. Bezwzględnie konieczne jest regularne monitorowanie parametrów biochemicznych i stanu klinicznego pacjenta otrzymującego tego typu preparaty.¹⁴