Właściwości farmakokinetyczne
Acytretyna
Acytretyna wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) w ciągu 1-4 godzin, z biodostępnością średnio 60% (zakres 36-95%), która jest istotnie zwiększona przy jednoczesnym spożyciu pokarmu, zwłaszcza mleka. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (>99,9%) oraz silnymi właściwościami lipofilnymi, co umożliwia jego szeroką dystrybucję do tkanek, w tym przenikanie przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Po podaniu dawki 50 mg, stężenie w stanie stacjonarnym osiąga około 22 ng/ml po około 7 dniach stosowania. Metabolizm acytretyny obejmuje izomeryzację do 13-cis-acytretyny, glukuronidację oraz rozkład łańcucha bocznego, a istotnym klinicznie procesem jest powstawanie teratogennego etretynatu w obecności alkoholu etylowego.
Właściwości farmakokinetyczne acytretyny
Acytretyna jest substancją aktywną o złożonych właściwościach farmakokinetycznych, które determinują jej zachowanie w organizmie od momentu podania aż do całkowitej eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych acytretyny z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania.1 2
Wchłanianie i biodostępność
Acytretyna charakteryzuje się stosunkowo szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po doustnym podaniu produktów leczniczych zawierających acytretynę (Acitren, Neotigason), maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest średnio po 1-4 godzinach od zażycia kapsułek. Biodostępność acytretyny po pojedynczej dawce doustnej wynosi średnio około 60%, jednak parametr ten wykazuje znaczne wahania międzyosobnicze (od 36% do 95%).3 4
Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność acytretyny jest obecność pokarmu w momencie przyjmowania leku. Biodostępność acytretyny jest znacznie większa, gdy kapsułki są przyjmowane podczas posiłku, przy czym szczególnie korzystne efekty obserwuje się przy jednoczesnym spożyciu mleka.5
Przy regularnym, codziennym podawaniu acytretyny, stężenie w fazie stacjonarnej osiąga się po około 7 dniach stosowania leku. W przypadku podawania dawki 50 mg, stężenie w fazie stacjonarnej wynosi około 22 ng/ml.6
Dystrybucja w organizmie
Acytretyna wykazuje silne właściwości lipofilne, co determinuje jej zachowanie w ustroju. Dzięki tej właściwości łatwo przenika do tkanek organizmu. Jednocześnie acytretyna charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym ponad 99,9%.7 8
W badaniach prowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że acytretyna ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową w ilościach, które mogą wywierać działanie teratogenne na rozwijający się płód. Ze względu na silne właściwości lipofilne substancji, można założyć, że acytretyna przenika również w znaczących ilościach do mleka kobiecego.9 10
Metabolizm
Acytretyna podlega w organizmie złożonym procesom metabolicznym. Główne szlaki metaboliczne obejmują:11 12
- Izomeryzację do izomeru cis (13-cis-acytretyny), który również wykazuje działanie teratogenne13 14
- Glukuronidację – tworzenie połączeń z kwasem glukuronowym15 16
- Odłączenie części łańcucha bocznego, w wyniku czego powstają metabolity o skróconym łańcuchu bocznym17 18
Powstawanie etretynatu
Szczególnie istotnym procesem metabolicznym, który zaobserwowano podczas stosowania acytretyny, jest powstawanie etretynatu w obecności alkoholu etylowego. Zjawisko to zostało potwierdzone zarówno w badaniach in vitro, jak i w obserwacjach klinicznych, gdzie jednoczesne przyjmowanie acytretyny oraz spożywanie alkoholu prowadziło do tworzenia się etretynatu.19 20
Etretynat charakteryzuje się silnym działaniem teratogennym, a jego okres półtrwania w fazie eliminacji jest znacznie dłuższy niż acytretyny i wynosi około 120 dni. Z tego powodu, w przypadku pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez okres 3 lat po zakończeniu terapii acytretyną.21 22
Eliminacja
Eliminacja acytretyny z organizmu jest procesem złożonym i stosunkowo długotrwałym. W badaniach farmakokinetycznych prowadzonych u pacjentów w wieku od 21 do 70 lat wykazano, że okres półtrwania acytretyny w fazie eliminacji wynosi średnio około 50 godzin, natomiast dla głównego metabolitu – cis-acytretyny – około 60 godzin.23 24
Warto zwrócić uwagę, że zaobserwowano znaczne zróżnicowanie w wartościach okresu półtrwania między poszczególnymi pacjentami. Najdłuższe obserwowane okresy półtrwania wynosiły 96 godzin dla acytretyny oraz 123 godziny dla cis-acytretyny. Przyjmując liniowy model farmakokinetyczny, można przewidywać, że ponad 99% substancji zostaje wydalona z organizmu w ciągu 36 dni po zakończeniu długotrwałej terapii. Stężenie zarówno acytretyny, jak i cis-acytretyny w osoczu spada poniżej progu czułości oznaczenia (poniżej 6 ng/ml) w ciągu 36 dni od zakończenia leczenia.<sup data-drug="Acitren" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Na podstawie obserwowanych najdłuższych okresów półtrwania u tych pacjentów (96 godzin w przypadku acytretyny i 123 godziny w przypadku cis-acytretyny) oraz przyjmując liniową farmakokinetykę, można przewidywać, że ponad 99% substancji jest wydalane z organizmu w ciągu 36 dni po zakończeniu długotrwałej terapii. Stężenie acytretyny i cis-acytretyny w osoczu zmniejszało się do wartości poniżej progu czułości oznaczenia (25 <sup data-drug="Neotigason" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Na podstawie obserwowanych najdłuższych okresów półtrwania dla acytretyny (96 godzin) i dla cis-acytretyny (123 godziny) oraz przyjmując liniowy schemat eliminacji można przewidywać, że ponad 99% preparatu jest wydalane z organizmu w ciągu 36 dni po zakończeniu długotrwałej terapii. Stężenie acytretyny oraz cis-acytretyny w osoczu zmniejszało się do wartości poniżej progu czułości oznaczenia (26
Acytretyna jest wydalana z organizmu wyłącznie w postaci metabolitów, w zbliżonych ilościach przez nerki (z moczem) i z żółcią.27 28
| Parametr farmakokinetyczny | Acytretyna | cis-Acytretyna (metabolit) | Etretynat (produkt interakcji z alkoholem) |
|---|---|---|---|
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | 1-4 godziny | Brak danych | Brak danych |
| Średnia biodostępność po podaniu doustnym | 60% (zakres 36-95%) | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| Wiązanie z białkami osocza | Około 99,9% | Brak danych | Brak danych |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (średni) | 50 godzin | 60 godzin | 120 dni |
| Najdłuższy obserwowany okres półtrwania | 96 godzin | 123 godziny | Brak danych |
| Czas do osiągnięcia stężenia stacjonarnego | Około 7 dni | Brak danych | Brak danych |
| Stężenie w stanie stacjonarnym (po 50 mg) | 22 ng/ml | Brak danych | Brak danych |
| Drogi eliminacji | Wyłącznie w postaci metabolitów, w równych ilościach przez nerki i z żółcią | Brak danych | |
| Czas do całkowitej eliminacji (>99%) | Około 36 dni | Znacznie dłuższy (wymagane 3 lata antykoncepcji) | |
29 30
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania