Właściwości farmakokinetyczne
Acytretyna

Acytretyna wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) w ciągu 1-4 godzin, z biodostępnością średnio 60% (zakres 36-95%), która jest istotnie zwiększona przy jednoczesnym spożyciu pokarmu, zwłaszcza mleka. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (>99,9%) oraz silnymi właściwościami lipofilnymi, co umożliwia jego szeroką dystrybucję do tkanek, w tym przenikanie przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Po podaniu dawki 50 mg, stężenie w stanie stacjonarnym osiąga około 22 ng/ml po około 7 dniach stosowania. Metabolizm acytretyny obejmuje izomeryzację do 13-cis-acytretyny, glukuronidację oraz rozkład łańcucha bocznego, a istotnym klinicznie procesem jest powstawanie teratogennego etretynatu w obecności alkoholu etylowego.

Właściwości farmakokinetyczne acytretyny

Acytretyna jest substancją aktywną o złożonych właściwościach farmakokinetycznych, które determinują jej zachowanie w organizmie od momentu podania aż do całkowitej eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych acytretyny z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania.1 2

Wchłanianie i biodostępność

Acytretyna charakteryzuje się stosunkowo szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po doustnym podaniu produktów leczniczych zawierających acytretynę (Acitren, Neotigason), maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest średnio po 1-4 godzinach od zażycia kapsułek. Biodostępność acytretyny po pojedynczej dawce doustnej wynosi średnio około 60%, jednak parametr ten wykazuje znaczne wahania międzyosobnicze (od 36% do 95%).3 4

Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność acytretyny jest obecność pokarmu w momencie przyjmowania leku. Biodostępność acytretyny jest znacznie większa, gdy kapsułki są przyjmowane podczas posiłku, przy czym szczególnie korzystne efekty obserwuje się przy jednoczesnym spożyciu mleka.5

Przy regularnym, codziennym podawaniu acytretyny, stężenie w fazie stacjonarnej osiąga się po około 7 dniach stosowania leku. W przypadku podawania dawki 50 mg, stężenie w fazie stacjonarnej wynosi około 22 ng/ml.6

Dystrybucja w organizmie

Acytretyna wykazuje silne właściwości lipofilne, co determinuje jej zachowanie w ustroju. Dzięki tej właściwości łatwo przenika do tkanek organizmu. Jednocześnie acytretyna charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym ponad 99,9%.7 8

W badaniach prowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że acytretyna ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową w ilościach, które mogą wywierać działanie teratogenne na rozwijający się płód. Ze względu na silne właściwości lipofilne substancji, można założyć, że acytretyna przenika również w znaczących ilościach do mleka kobiecego.9 10

Metabolizm

Acytretyna podlega w organizmie złożonym procesom metabolicznym. Główne szlaki metaboliczne obejmują:11 12

  • Izomeryzację do izomeru cis (13-cis-acytretyny), który również wykazuje działanie teratogenne13 14
  • Glukuronidację – tworzenie połączeń z kwasem glukuronowym15 16
  • Odłączenie części łańcucha bocznego, w wyniku czego powstają metabolity o skróconym łańcuchu bocznym17 18
Powstawanie etretynatu

Szczególnie istotnym procesem metabolicznym, który zaobserwowano podczas stosowania acytretyny, jest powstawanie etretynatu w obecności alkoholu etylowego. Zjawisko to zostało potwierdzone zarówno w badaniach in vitro, jak i w obserwacjach klinicznych, gdzie jednoczesne przyjmowanie acytretyny oraz spożywanie alkoholu prowadziło do tworzenia się etretynatu.19 20

Etretynat charakteryzuje się silnym działaniem teratogennym, a jego okres półtrwania w fazie eliminacji jest znacznie dłuższy niż acytretyny i wynosi około 120 dni. Z tego powodu, w przypadku pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez okres 3 lat po zakończeniu terapii acytretyną.21 22

Eliminacja

Eliminacja acytretyny z organizmu jest procesem złożonym i stosunkowo długotrwałym. W badaniach farmakokinetycznych prowadzonych u pacjentów w wieku od 21 do 70 lat wykazano, że okres półtrwania acytretyny w fazie eliminacji wynosi średnio około 50 godzin, natomiast dla głównego metabolitu – cis-acytretyny – około 60 godzin.23 24

Warto zwrócić uwagę, że zaobserwowano znaczne zróżnicowanie w wartościach okresu półtrwania między poszczególnymi pacjentami. Najdłuższe obserwowane okresy półtrwania wynosiły 96 godzin dla acytretyny oraz 123 godziny dla cis-acytretyny. Przyjmując liniowy model farmakokinetyczny, można przewidywać, że ponad 99% substancji zostaje wydalona z organizmu w ciągu 36 dni po zakończeniu długotrwałej terapii. Stężenie zarówno acytretyny, jak i cis-acytretyny w osoczu spada poniżej progu czułości oznaczenia (poniżej 6 ng/ml) w ciągu 36 dni od zakończenia leczenia.<sup data-drug="Acitren" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Na podstawie obserwowanych najdłuższych okresów półtrwania u tych pacjentów (96 godzin w przypadku acytretyny i 123 godziny w przypadku cis-acytretyny) oraz przyjmując liniową farmakokinetykę, można przewidywać, że ponad 99% substancji jest wydalane z organizmu w ciągu 36 dni po zakończeniu długotrwałej terapii. Stężenie acytretyny i cis-acytretyny w osoczu zmniejszało się do wartości poniżej progu czułości oznaczenia (25 <sup data-drug="Neotigason" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Na podstawie obserwowanych najdłuższych okresów półtrwania dla acytretyny (96 godzin) i dla cis-acytretyny (123 godziny) oraz przyjmując liniowy schemat eliminacji można przewidywać, że ponad 99% preparatu jest wydalane z organizmu w ciągu 36 dni po zakończeniu długotrwałej terapii. Stężenie acytretyny oraz cis-acytretyny w osoczu zmniejszało się do wartości poniżej progu czułości oznaczenia (26

Acytretyna jest wydalana z organizmu wyłącznie w postaci metabolitów, w zbliżonych ilościach przez nerki (z moczem) i z żółcią.27 28

Parametr farmakokinetyczny Acytretyna cis-Acytretyna (metabolit) Etretynat (produkt interakcji z alkoholem)
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 1-4 godziny Brak danych Brak danych
Średnia biodostępność po podaniu doustnym 60% (zakres 36-95%) Nie dotyczy Nie dotyczy
Wiązanie z białkami osocza Około 99,9% Brak danych Brak danych
Okres półtrwania w fazie eliminacji (średni) 50 godzin 60 godzin 120 dni
Najdłuższy obserwowany okres półtrwania 96 godzin 123 godziny Brak danych
Czas do osiągnięcia stężenia stacjonarnego Około 7 dni Brak danych Brak danych
Stężenie w stanie stacjonarnym (po 50 mg) 22 ng/ml Brak danych Brak danych
Drogi eliminacji Wyłącznie w postaci metabolitów, w równych ilościach przez nerki i z żółcią Brak danych
Czas do całkowitej eliminacji (>99%) Około 36 dni Znacznie dłuższy (wymagane 3 lata antykoncepcji)

29 30

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl