Właściwości farmakokinetyczne
Aceklofenak

Aceklofenak, substancja czynna leku Digavar, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 1,25-3,00 godziny. Lek wykazuje wysokie (>99%) wiązanie z białkami osocza oraz objętość dystrybucji około 25 litrów, co świadczy o dobrej penetracji do tkanek, w tym do mazi stawowej, gdzie stężenie osiąga około 57% stężenia w osoczu. Aceklofenak krąży głównie w postaci niezmienionej, a jego głównym metabolitem jest 4′-hydroksyaceklofenak, powstający w wyniku hydroksylacji. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 4 godziny, co umożliwia stosowanie leku dwa razy na dobę.

Właściwości farmakokinetyczne aceklofenaku

Aceklofenak, substancja czynna produktu leczniczego Digavar, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, co przyczynia się do jego skuteczności terapeutycznej w leczeniu stanów zapalnych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tej substancji.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym aceklofenak charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego w postaci niezmienionej. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko – w czasie od 1,25 do 3,00 godzin od momentu podania. Taki profil wchłaniania zapewnia stosunkowo szybki początek działania leku.2

Dystrybucja

Aceklofenak wykazuje zdolność do penetracji do mazi stawowej, co jest istotne z punktu widzenia jego skuteczności w leczeniu chorób reumatycznych. Stężenie substancji czynnej w mazi stawowej osiąga wartość stanowiącą około 57% stężenia oznaczanego w osoczu krwi. Objętość dystrybucji aceklofenaku wynosi około 25 litrów, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek.3

Charakterystyczną cechą aceklofenaku jest wysokie wiązanie z białkami osocza, przekraczające 99%. Ten parametr wpływa na biodostępność substancji oraz jej czas działania w organizmie. 99%).”>4

Metabolizm

W organizmie aceklofenak krąży przeważnie w postaci niezmienionej, co oznacza, że substancja macierzysta zachowuje swoją aktywność farmakologiczną. Głównym metabolitem wykrywanym w osoczu jest 4′-hydroksyaceklofenak, powstający w wyniku procesu hydroksylacji. Obecność metabolitów może przyczyniać się do ogólnego efektu terapeutycznego leku Digavar.5

Eliminacja

Okres półtrwania aceklofenaku w fazie eliminacji wynosi około 4 godzin, co pozwala na stosowanie leku dwa razy na dobę. Główną drogą eliminacji jest wydalanie nerkowe – około dwie trzecie podanej dawki jest wydalane wraz z moczem, głównie w postaci hydroksylowych metabolitów.6

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Na podstawie dostępnych danych klinicznych dotyczących produktu Digavar, nie stwierdzono istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych aceklofenaku u osób w podeszłym wieku. Oznacza to, że u pacjentów geriatrycznych nie jest wymagana modyfikacja dawkowania ze względu na zmiany w farmakokinetyce substancji czynnej.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas do osiągnięcia Cmax 1,25-3,00 godziny
Objętość dystrybucji około 25 l
Okres półtrwania w fazie eliminacji około 4 godziny
Wiązanie z białkami osocza >99%
Stężenie w mazi stawowej około 57% stężenia w osoczu
Główny metabolit 4′-hydroksyaceklofenak
Wydalanie z moczem około 2/3 podanej dawki

99%). […] Aceklofenak przechodzi do mazi stawowej, gdzie jego stężenie osiąga w przybliżeniu 57% stężenia w osoczu. […] Główny metabolit wykrywany w osoczu to 4′-hydroksyaceklofenak. […] Mniej więcej dwie trzecie podanej dawki jest wydalane wraz z moczem, w większości w postaci hydroksylowych metabolitów.”>8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl