Leki zawierające w składzie
triazotan glicerolu

Triazotan glicerolu (nitrogliceryna) to organiczny ester kwasu azotowego, który działa jako donor tlenku azotu, powodując rozszerzenie naczyń żylnych i tętniczych. Jego głównym działaniem terapeutycznym jest zmniejszenie obciążenia wstępnego serca (preload) poprzez rozszerzenie naczyń żylnych oraz zwiększenie przepływu wieńcowego, co prowadzi do poprawy ukrwienia mięśnia sercowego.

Nitrogliceryna jest stosowana przede wszystkim w leczeniu i zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Dostępna jest w różnych postaciach: tabletek podjęzykowych o szybkim działaniu, aerozoli podjęzykowych, plastrów transdermalnych oraz preparatów dożylnych. Na polskim rynku występuje pod nazwami handlowymi takimi jak: Nitrocard, Nitromint, Sustonit, Nitroderm TTS czy Perlinganit.

Największą zaletą triazotanu glicerolu jest jego szybkie działanie w formie podjęzykowej, które rozpoczyna się już po 1-3 minutach od podania, co ma kluczowe znaczenie w doraźnym leczeniu ostrych napadów dławicy. Formy transdermalne zapewniają natomiast długotrwałe, kontrolowane uwalnianie substancji, co pozwala na skuteczną profilaktykę napadów dławicowych.

Do najważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem nitrogliceryny należy ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego, który może prowadzić do odruchowej tachykardii, zawrotów głowy, a nawet omdleń. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafilem), co może skutkować dramatycznym spadkiem ciśnienia krwi zagrażającym życiu. Ponadto, przy długotrwałym stosowaniu może rozwinąć się tolerancja na lek, zmniejszająca jego skuteczność, dlatego zaleca się stosowanie z przerwami, szczególnie w przypadku form transdermalnych.