Leki zawierające w składzie
Klebsiella pneumoniae

Kliknij tutaj aby przewinąć do listy leków zawierających Klebsiella pneumoniae.
Skrócony opis

Klebsiella pneumoniae to Gram-ujemna pałeczka należąca do rodziny Enterobacteriaceae, powszechnie występująca w środowisku oraz jako część normalnej flory przewodu pokarmowego i dróg oddechowych u ludzi. Jest istotnym patogenem oportunistycznym, odpowiedzialnym za szereg zakażeń, przede wszystkim zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego, zakażenia ran oraz sepsy, szczególnie u pacjentów hospitalizowanych i z obniżoną odpornością.

K. pneumoniae posiada charakterystyczną otoczkę polisacharydową, która stanowi ważny czynnik wirulencji, chroniąc bakterię przed fagocytozą i działaniem dopełniacza. Dodatkowo bakteria ta może wytwarzać różne enzymy rozkładające antybiotyki, w tym beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania (ESBL) oraz karbapenemazy (KPC, NDM), co znacząco ogranicza opcje terapeutyczne.

W leczeniu zakażeń wywołanych przez K. pneumoniae stosuje się różne antybiotyki, w zależności od wrażliwości szczepu. Dla szczepów wrażliwych stosuje się cefalosporyny (np. Biofuroksym, Tarfazolin), fluorochinolony (np. Cipronex, Floxamic) lub karbapenemy (np. Meronem, Invanz). W przypadku szczepów wieloopornych konieczne może być zastosowanie kolistyny (Colistin TZF), tygecykliny (Tygacil) lub nowych kombinacji antybiotyków jak ceftazydym z awibaktamem (Zavicefta).

Największą zaletą wczesnego rozpoznania zakażenia K. pneumoniae jest możliwość szybkiego wdrożenia celowanej antybiotykoterapii, co znacząco zwiększa szanse na skuteczne leczenie. Identyfikacja bakterii i określenie jej lekowrażliwości pozwala uniknąć stosowania antybiotyków o zbyt szerokim spektrum działania, co ma znaczenie w zapobieganiu rozwojowi antybiotykooporności.

Największe niebezpieczeństwo związane z K. pneumoniae dotyczy rosnącej oporności na antybiotyki. Szczepy wytwarzające karbapenemazy (CRE – Carbapenem-Resistant Enterobacteriaceae) są szczególnie groźne, gdyż powodują zakażenia o wysokiej śmiertelności (do 50%). Infekcje te są trudne w leczeniu ze względu na ograniczone opcje terapeutyczne. Dodatkowo, bakteria ta ma zdolność szybkiego nabywania i przekazywania genów oporności innym bakteriom, co przyczynia się do rozprzestrzeniania się wielolekooporności w środowisku szpitalnym.

Lista leków z tym składnikiem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl