Przedawkowanie
Zofenil 7,5 7,5 mg

Przedawkowanie zofenoprylu, inhibitora ACE stosowanego w preparatach Zofenil 7,5 mg i 30 mg, może prowadzić do ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, w tym ciężkiego niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe często <90 mmHg), wstrząsu, bradykardii (<60 uderzeń/min), zaburzeń elektrolitowych (hiperkaliemia, hiponatremia, zaburzenia chlorków) oraz niewydolności nerek manifestującej się oligurią/anurią i wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron i hipoperfuzji narządowej, co może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, w tym zaburzeń świadomości i osłupienia.

Postępowanie w przypadku przedawkowania zofenoprylu wymaga natychmiastowej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych oraz regularną kontrolą biochemiczną, ze szczególnym uwzględnieniem stężeń elektrolitów i kreatyniny w osoczu. Leczenie jest objawowe i obejmuje wyrównanie hipotonii poprzez podaż płynów i ewentualne zastosowanie leków wazopresyjnych, korekcję zaburzeń elektrolitowych, leczenie bradykardii (atropina, elektrostymulacja) oraz wspomaganie funkcji nerek, w tym rozważenie nerkozastępczych technik w ciężkich przypadkach. Brak swoistej odtrutki wymaga indywidualizacji terapii i dostosowania intensywności działań do stanu klinicznego pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Zofenil 7,5 – Tabletki powlekane – 7,5 mg
  1. Przedawkowanie leku Zofenil
    1. Objawy kliniczne przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nadciśnienie tętnicze
  2. ostry zawał serca
Substancja czynna
  1. zofenopryl
Kategoria leku
  1. inhibitory konwertazy angiotensyny
  2. leki przeciwnadciśnieniowe

Przedawkowanie leku Zofenil

Przedawkowanie zofenoprylu (składnik aktywny produktu leczniczego Zofenil 7,5 mg i Zofenil 30 mg) może prowadzić do poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Zofenil, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), przy przyjęciu w nadmiarze wywołuje szereg charakterystycznych objawów klinicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Kliniczne manifestacje przedawkowania zofenoprylu obejmują szereg objawów związanych głównie z nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Objawy te mogą się rozwijać gwałtownie i prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm Stopień zaawansowania
Ciężkie niedociśnienie Znaczny spadek ciśnienia tętniczego krwi, często z wartościami skurczowymi poniżej 90 mmHg Nadmierna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron Od umiarkowanego do zagrażającego życiu
Wstrząs Stan krytyczny związany z niedostateczną perfuzją narządów Konsekwencja ciężkiego niedociśnienia Zagrażający życiu
Osłupienie Zaburzenia świadomości, obniżona reaktywność Skutek hipoperfuzji mózgowej Umiarkowany do ciężkiego
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę Związana z zaburzeniem homeostazy układu sercowo-naczyniowego Umiarkowany do ciężkiego
Zaburzenia elektrolitowe Nieprawidłowe stężenia elektrolitów w surowicy, szczególnie potasu, sodu i chlorków Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej Od łagodnego do ciężkiego
Niewydolność nerek Pogorszenie funkcji nerek z oligurią lub anurią oraz wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika Hipoperfuzja nerek związana z niedociśnieniem Od umiarkowanego do ciężkiego

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Przedawkowanie zofenoprylu wymaga natychmiastowego wdrożenia odpowiednich procedur terapeutycznych w warunkach intensywnego nadzoru medycznego. Leczenie powinno być ukierunkowane na stabilizację parametrów życiowych pacjenta oraz korektę zaburzeń będących następstwem przedawkowania.3

Pacjent z podejrzeniem przedawkowania Zofenilu powinien być niezwłocznie hospitalizowany i poddany ścisłej obserwacji w warunkach oddziału intensywnej terapii. Kluczowe znaczenie ma stały monitoring parametrów życiowych oraz regularne kontrole laboratoryjne.4

Podczas leczenia przedawkowania należy regularnie monitorować parametry biochemiczne, ze szczególnym uwzględnieniem:5

  • Stężenia elektrolitów w osoczu – pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń elektrolitowych i wdrożenie odpowiedniej suplementacji
  • Stężenie kreatyniny w osoczu – umożliwia ocenę funkcji nerek i stopnia ich uszkodzenia

Strategia terapeutyczna powinna być indywidualizowana w zależności od manifestacji klinicznej przedawkowania oraz nasilenia objawów. Leczenie może obejmować:6

  1. Wyrównanie hipotonii – podaż płynów, w ciężkich przypadkach zastosowanie leków wazopresyjnych
  2. Korekcję zaburzeń elektrolitowych – suplementacja odpowiednich elektrolitów w zależności od wyników badań laboratoryjnych
  3. Leczenie bradykardii – w razie potrzeby zastosowanie atropiny lub czasowej elektrostymulacji
  4. Wspomaganie funkcji nerek – adekwatna podaż płynów, w ciężkiej niewydolności nerek rozważenie technik nerkozastępczych

Należy pamiętać, że nie istnieje swoista odtrutka dla zofenoprylu, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Intensywność działań terapeutycznych powinna być dostosowana do nasilenia objawów klinicznych i odpowiedzi pacjenta na wdrożone leczenie.7

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl