Właściwości farmakodynamiczne
Zocor 20 20 mg

Symwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii hipercholesterolemii i innych zaburzeń lipidowych. Po podaniu doustnym ulega aktywacji w wątrobie do beta-hydroksykwasu, który hamuje biosyntezę cholesterolu, prowadząc do istotnego obniżenia stężenia LDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także umiarkowanego wzrostu HDL-C. W badaniach klinicznych, takich jak HPS, 4S i SEARCH, wykazano, że stosowanie symwastatyny w dawkach 20-40 mg/dobę znacząco redukuje ryzyko zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnych zdarzeń wieńcowych, udarów oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń. W badaniu HPS, u pacjentów leczonych dawką 40 mg/dobę, odnotowano m.in. 18% redukcję zgonów wieńcowych oraz 27% zmniejszenie ryzyka poważnych zdarzeń wieńcowych (p < 0,0001). Dawkozależne efekty terapeutyczne obejmują redukcję LDL-C o 30-47% w zależności od dawki (10-80 mg/dobę) oraz zmniejszenie triglicerydów o 28-33% przy dawkach 40-80 mg.

Właściwości farmakodynamiczne leku Zocor

Symwastatyna, substancja czynna produktu leczniczego Zocor, należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (kod ATC: C10A A01). Jest to lek o udowodnionym działaniu hipolipemizującym, stosowany w leczeniu zaburzeń lipidowych, w szczególności hipercholesterolemii.1

Mechanizm działania

Symwastatyna podawana jest doustnie w postaci nieaktywnego laktonu, który po podaniu ulega hydrolizie w wątrobie do odpowiedniego beta-hydroksykwasu. Ten metabolit jest silnym inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje przemianę HMG-CoA w mewalonian, co stanowi wczesny i kluczowy etap w procesie biosyntezy cholesterolu. Zahamowanie aktywności tego enzymu prowadzi do ograniczenia szybkości syntezy cholesterolu endogennego.2

Zocor wykazuje złożony mechanizm działania hipolipemizującego, obejmujący zmniejszenie stężenia cholesterolu frakcji LDL (LDL-C) zarówno w przypadku stężeń podwyższonych, jak i prawidłowych. Lipoproteidyny LDL powstają z lipoprotein o bardzo niskiej gęstości (VLDL) i ulegają katabolizmowi głównie za pośrednictwem receptora LDL o wysokim powinowactwie. Działanie symwastatyny polega na zmniejszaniu stężenia LDL poprzez dwa mechanizmy: obniżenie stężenia cholesterolu VLDL (VLDL-C) oraz indukcję ekspresji receptorów LDL. W konsekwencji dochodzi do zmniejszenia syntezy LDL-C i zwiększenia jego katabolizmu.3

W wyniku zastosowania leczenia produktem Zocor obserwuje się znaczące zmniejszenie stężenia apolipoproteiny B oraz umiarkowany wzrost stężenia cholesterolu frakcji HDL (HDL-C). Dodatkowo lek powoduje zmniejszenie stężenia triglicerydów (TG) w osoczu. Te korzystne zmiany parametrów lipidowych prowadzą do obniżenia niekorzystnych wskaźników aterogennych, takich jak stosunek cholesterolu całkowitego do HDL-C oraz LDL-C do HDL-C.4

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Duże ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej lub istniejąca choroba wieńcowa

Skuteczność kliniczna symwastatyny została potwierdzona w szeregu dużych, randomizowanych badań klinicznych z udziałem pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub czynnikami ryzyka ich wystąpienia. Najważniejsze z tych badań to HPS (Heart Protection Study), 4S (Scandinavian Simvastatin Survival Study) oraz SEARCH (Study of Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and Homocysteine).5

Badanie HPS (Heart Protection Study)

W badaniu Heart Protection Study oceniano wpływ leczenia produktem Zocor u 20 536 pacjentów w wieku 40-80 lat z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic lub cukrzycą, niezależnie od wyjściowego stężenia lipidów. W badaniu tym 10 269 pacjentów otrzymywało Zocor w dawce 40 mg na dobę, a 10 267 pacjentów – placebo, przez okres średnio 5 lat. Na początku badania u 33% pacjentów stężenie LDL-C było poniżej 116 mg/dl, u 25% – między 116 a 135 mg/dl, a u 42% – powyżej 135 mg/dl.6

Wyniki badania HPS wykazały, że w porównaniu z placebo, stosowanie produktu Zocor w dawce 40 mg/dobę wiązało się z:7

  • Istotnym zmniejszeniem ryzyka śmierci z powodu wszystkich przyczyn – 1328 (12,9%) zgonów w grupie symwastatyny vs 1507 (14,7%) w grupie placebo (p = 0,0003)
  • Zmniejszeniem ryzyka zgonów wieńcowych o 18% – 587 (5,7%) vs 707 (6,9%), p = 0,0005; z bezwzględnym zmniejszeniem ryzyka o 1,2%

Nie odnotowano istotnej statystycznie redukcji liczby zgonów z przyczyn innych niż naczyniowe. Zocor zmniejszał również ryzyko wystąpienia:<sup data-drug="Zocor 20" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Przyjmowanie produktu leczniczego Zocor zmniejszało także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (złożony punkt końcowy składający się z zawału serca nieprowadzącego do zgonu lub zgonu z przyczyn wieńcowych) o 27% (p < 0,0001). Zocor zmniejszał potrzebę wykonania procedury rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (w tym pomosty aortalno-wieńcowe lub przezskórna angioplastyka balonowa) i rewaskularyzację naczyń obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowych, odpowiednio o 30% (p < 0,0001) i 16% (p = 0,006). Zocor zmniejszał o 25% (p < 0,0001) ryzyko wystąpienia udaru, a do 30% zmniejszał ryzyko udaru z powodu niedokrwienia (p 8

  • Poważnych zdarzeń wieńcowych (zawał serca nieprowadzący do zgonu lub zgon z przyczyn wieńcowych) o 27% (p < 0,0001)
  • Konieczności wykonania rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (w tym pomostów aortalno-wieńcowych lub przezskórnej angioplastyki balonowej) o 30% (p < 0,0001)
  • Potrzeby rewaskularyzacji naczyń obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowe o 16% (p = 0,006)
  • Udarów ogółem o 25% (p < 0,0001)
  • Udarów niedokrwiennych o 30% (p < 0,0001)

W podgrupie pacjentów z cukrzycą Zocor zmniejszał o 21% (p = 0,0293) ryzyko rozwoju powikłań ze strony dużych naczyń krwionośnych, konieczność wykonania rewaskularyzacji naczyń obwodowych, amputacji kończyn oraz częstość wystąpienia owrzodzeń nóg.9

Warto podkreślić, że proporcjonalne zmniejszenie częstości zdarzeń było podobne we wszystkich badanych podgrupach pacjentów, w tym u osób bez stwierdzonej choroby wieńcowej, ale ze schorzeniami naczyń mózgowych lub tętnic obwodowych, u kobiet i mężczyzn w różnym wieku (poniżej i powyżej 70 lat), z nadciśnieniem tętniczym lub bez, a także u pacjentów z wyjściowym stężeniem LDL-C poniżej 3,0 mmol/l.10

Badanie 4S (Scandinavian Simvastatin Survival Study)

W badaniu 4S oceniano wpływ leczenia produktem Zocor na śmiertelność całkowitą u 4444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych i stężeniem cholesterolu całkowitego w granicach 212-309 mg/dl (5,5-8,0 mmol/l). W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą, pacjenci z dławicą piersiową lub po przebytym zawale mięśnia sercowego otrzymywali leczenie złożone z diety, standardowych leków oraz produkt Zocor w dawce 20-40 mg na dobę (n = 2221) albo placebo (n = 2223) przez średnio 5,4 lat.11

Wyniki badania 4S wykazały, że stosowanie produktu Zocor wiązało się z:12

  • Zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,3%)
  • Redukcją ryzyka śmierci z powodu choroby wieńcowej o 42% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,5%)
  • Zmniejszeniem ryzyka wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (zgon z powodu choroby wieńcowej wraz z potwierdzonym w trakcie hospitalizacji zawałem serca niepowodującym śmierci) o 34%
  • Redukcją ryzyka wystąpienia zdarzeń ze strony naczyń mózgowych zakończonych zgonem i niezakończonych zgonem (udar i przemijające epizody niedokrwienia) o 28%

Nie zaobserwowano istotnej statystycznie różnicy w częstości występowania zgonów z przyczyn niesercowo-naczyniowych.13

W badaniu SEARCH (Study of Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and Homocysteine) porównano skuteczność symwastatyny w dawce 80 mg z dawką 20 mg w zakresie wpływu na występowanie poważnych zdarzeń naczyniowych (MVE) u 12 064 pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego. Mediana czasu obserwacji kontrolnej wynosiła 6,7 roku. Poważne zdarzenia naczyniowe zdefiniowano jako: choroba wieńcowa zakończona zgonem, zawał mięśnia sercowego bez skutku śmiertelnego, procedura rewaskularyzacji naczyń wieńcowych, udar mózgu ze skutkiem śmiertelnym lub bez, lub procedura rewaskularyzacji naczyń obwodowych.14

Nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania MVE między grupami leczonymi symwastatyną w dawce 20 mg (n = 1553; 25,7%) a symwastatyną w dawce 80 mg (n = 1477; 24,5%) – względna redukcja ryzyka wyniosła 0,94 (95% CI: 0,88 do 1,01). Bezwzględna różnica stężenia LDL-C między dwiema grupami w trakcie badania wyniosła 0,35 ± 0,01 mmol/l.15

Profil bezpieczeństwa był zbliżony w obu grupach, jednakże częstość występowania miopatii wynosiła około 1,0% w grupie leczonej symwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z 0,02% w grupie leczonej symwastatyną w dawce 20 mg. Około połowę przypadków miopatii stwierdzono w pierwszym roku leczenia, a częstość występowania miopatii w każdym kolejnym roku leczenia wynosiła około 0,1%.16

Pierwotna hipercholestrolemia i mieszana hiperlipidemia

W badaniach porównujących skuteczność i bezpieczeństwo stosowania symwastatyny w dawkach 10, 20, 40 i 80 mg na dobę u pacjentów z hipercholesterolemią obserwowano dawkozależne zmniejszenie stężenia LDL-C. Średnia redukcja stężenia LDL-C wynosiła odpowiednio 30%, 38%, 41% i 47% dla poszczególnych dawek.17

W badaniach pacjentów z mieszaną hiperlipidemią, którzy otrzymywali symwastatynę w dawkach 40 i 80 mg, mediana zmniejszenia stężenia triglicerydów wynosiła odpowiednio 28% i 33% (dla placebo: 2%), a średni wzrost stężenia HDL-C – odpowiednio 13% i 16% (dla placebo: 3%).18

Dzieci i młodzież

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania symwastatyny u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HeFH) oceniano w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym placebo. Do badania włączono 175 pacjentów (99 chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz 76 dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki) w wieku 10-17 lat (średni wiek 14,1 roku) z HeFH. Warunkiem kwalifikacji było wyjściowe stężenie LDL-C między 160 i 400 mg/dl oraz stężenie LDL-C u co najmniej jednego rodzica powyżej 189 mg/dl. 189 mg/dl.”>19

Dawkowanie symwastatyny w badaniu było stopniowo zwiększane: w pierwszych 8 tygodniach podawano 10 mg/dobę, przez kolejne 8 tygodni – 20 mg/dobę, a następnie 40 mg/dobę. W 24-tygodniowym przedłużeniu badania 144 pacjentów kontynuowało leczenie, otrzymując symwastatynę w dawce 40 mg lub placebo.20

Po 24 tygodniach leczenia produkt Zocor wykazał istotną skuteczność w redukcji parametrów lipidowych:21

  • Zmniejszenie stężenia LDL-C, triglicerydów (TG) oraz apolipoproteiny B (Apo B) w osoczu
  • Średnie stężenie LDL-C wynosiło 124,9 mg/dl (zakres: 64,0–289,0 mg/dl) w grupie przyjmującej Zocor w dawce 40 mg, w porównaniu z 207,8 mg/dl (zakres: 128,0–334,0 mg/dl) w grupie otrzymującej placebo

Stopniowe zwiększanie dawki symwastatyny (od 10, przez 20, do 40 mg na dobę w odstępach 8-tygodniowych) spowodowało:22

  • Zmniejszenie średniego stężenia LDL-C o 36,8% (w grupie placebo wystąpił wzrost o 1,1% względem wartości początkowej)
  • Redukcję stężenia Apo B o 32,4% (placebo: wzrost o 0,5%)
  • Zmniejszenie mediany stężenia TG o 7,9% (placebo: 3,2%)
  • Zwiększenie średniego stężenia HDL-C o 8,3% (placebo: 3,6%)

Należy podkreślić, że długotrwałe korzyści z przyjmowania produktu Zocor w odniesieniu do zdarzeń sercowo-naczyniowych u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną nie zostały jeszcze określone. Nie prowadzono również badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności dawek wyższych niż 40 mg na dobę w tej grupie pacjentów. Nie ustalono także długoterminowej skuteczności leczenia symwastatyną rozpoczętego w dzieciństwie w kontekście redukcji chorobowości i śmiertelności w wieku dorosłym.23

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl