Właściwości farmakokinetyczne
Vinpoven Forte 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne winpocetyny

Właściwości farmakokinetyczne preparatu Vinpoven Forte obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej – winpocetyny. Poniżej przedstawiono szczegółowe parametry farmakokinetyczne tego leku, istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej.¹

Wchłanianie

Winpocetyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu krwi pacjenta jest osiągane już po 1 godzinie od podania leku. Proces absorpcji zachodzi głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Całkowita dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi 7%.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwioobiegu winpocetyna ulega szerokiej dystrybucji w organizmie. Badania farmakokinetyczne wykazały znaczne wiązanie z tkankami, co potwierdza duża objętość dystrybucji wynosząca 246,7 ± 88,5 l. Wiązanie z białkami osocza u ludzi wynosi 66%.³

W badaniach na szczurach z użyciem winpocetyny znakowanej radioaktywnie, którą podawano doustnie, najwyższe stężenia substancji oznaczano w wątrobie i przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenie w tkankach obserwowano po 2-4 godzinach od podania winpocetyny. Co istotne, stężenie substancji radioaktywnej w mózgu nie przekraczało wartości oznaczanych we krwi.⁴

Klirens winpocetyny wynosi 66,7 l/godz. i jest wyższy niż klirens wątrobowy (50 l/godz.), co wskazuje na istnienie pozawątrobowych szlaków metabolizmu leku.⁵

Metabolizm

Kwas apowinkaminowy (AVA) stanowi główny metabolit winpocetyny, stanowiąc 25-30% wszystkich metabolitów u ludzi. Po podaniu doustnym pole pod krzywą AVA jest dwukrotnie większe niż po podaniu dożylnym, co świadczy o istotnym tworzeniu się tego metabolitu podczas efektu pierwszego przejścia.⁶

Poza kwasem apowinkaminowym, winpocetyna jest metabolizowana do następujących związków:⁷

• Hydroksywinpocetyna – metabolit powstający w wyniku hydroksylacji cząsteczki winpocetyny
• Hydroksy-AVA – hydroksylowana forma kwasu apowinkaminowego
• Dihydroksy-AVA-glicynian – metabolit zawierający dwie grupy hydroksylowe i przyłączoną glicynę
• Połączenia powyższych metabolitów z glukuronianami i/lub siarczanami – powstające w wyniku reakcji II fazy metabolizmu

Badania wykazały, że u wszystkich badanych gatunków zwierząt, ilość winpocetyny wydalanej w formie niezmienionej stanowiła zaledwie kilka procent podanej dawki, co wskazuje na intensywny metabolizm substancji.⁸

Eliminacja

Okres półtrwania winpocetyny w organizmie człowieka wynosi 4,83 ± 1,29 godziny. W badaniach z użyciem związku znakowanego radioaktywnie wykazano, że winpocetyna i jej metabolity są wydalane zarówno z moczem (60%), jak i z kałem (40%).⁹

U szczurów i psów większość znakowanej radioaktywnie dawki pochodziła z dróg żółciowych, jednak w badaniach nie potwierdzono znacznego stężenia w krążeniu jelitowo-wątrobowym. Kwas apowinkaminowy jest wydalany przez nerki w mechanizmie prostego przesączania kłębkowego, a jego okres półtrwania zmienia się w zależności od zastosowanej dawki i drogi podania winpocetyny.¹⁰

Liniowość farmakokinetyki

Winpocetyna wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie badanych dawek. Badania z wielokrotnym podawaniem doustnym dawek 5 mg i 10 mg wykazały, że stężenia w osoczu w stanie równowagi wynosiły odpowiednio 1,2 ± 0,27 ng/ml oraz 2,1 ± 0,33 ng/ml, co potwierdza liniowy charakter farmakokinetyki tego leku.¹¹

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

Winpocetyna jest wskazana do stosowania głównie u osób w podeszłym wieku, u których fizjologicznie mogą występować zmiany właściwości farmakokinetycznych, takie jak:¹²

• Zmniejszone wchłanianie substancji leczniczych
• Zmiany w dystrybucji leków
• Modyfikacje metabolizmu
• Zmniejszone wydalanie produktów leczniczych

Przeprowadzone badania kinetyki winpocetyny w tej grupie wiekowej wykazały, że właściwości farmakokinetyczne u osób w podeszłym wieku nie różnią się w sposób istotny od właściwości obserwowanych u pacjentów młodszych. Co równie ważne, nie zaobserwowano zjawiska kumulacji leku.¹³

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania winpocetyny. Badania potwierdziły, że nawet w tych grupach pacjentów lek nie ulega kumulacji, również podczas długotrwałego stosowania.¹⁴