Właściwości farmakokinetyczne
Vinpoven 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Vinpoven

Vinpoven jest preparatem zawierającym winpocetynę w dawce 5 mg w postaci tabletek. Właściwości farmakokinetyczne tego związku obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji, które zostaną szczegółowo omówione w poniższym opracowaniu.¹

Wchłanianie

Winpocetyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie. Proces absorpcji zachodzi głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Całkowita dostępność biologiczna winpocetyny po podaniu doustnym wynosi zaledwie 7%, co wskazuje na znaczący efekt pierwszego przejścia.²

Dystrybucja

Dystrybucja winpocetyny w organizmie charakteryzuje się następującymi parametrami:

• Wiązanie z białkami osocza u ludzi wynosi 66%.³
• Objętość dystrybucji wynosi 246,7 ± 88,5 l, co wskazuje na znaczne wiązanie z tkankami.⁴
• Klirens winpocetyny wynosi 66,7 l/godz. i jest wyższy niż klirens wątrobowy (50 l/godz.), co świadczy o istnieniu pozawątrobowego metabolizmu leku.⁵

Badania z zastosowaniem winpocetyny znakowanej radioaktywnie przeprowadzone na szczurach wykazały, że najwyższe stężenia substancji osiągane są w wątrobie i przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenie w tkankach odnotowano po 2-4 godzinach od podania leku. Warto zauważyć, że stężenie substancji radioaktywnej w mózgu nie przekraczało wartości oznaczanych we krwi, co może mieć znaczenie dla mechanizmu działania leku.⁶

Metabolizm

Winpocetyna podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie. Głównym metabolitem jest kwas apowinkaminowy (AVA), który u ludzi stanowi 25-30% wszystkich metabolitów. Po podaniu doustnym pole pod krzywą stężenia AVA jest dwukrotnie większe niż po podaniu dożylnym, co potwierdza znaczący udział efektu pierwszego przejścia w metabolizmie winpocetyny.⁷

Oprócz kwasu apowinkaminowego, do metabolitów winpocetyny należą również:

• Hydroksywinpocetyna
• Hydroksy-AVA
• Dihydroksy-AVA-glicynian
• Połączenia powyższych metabolitów z glukuronianami i/lub siarczanami

Badania przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt wykazały, że ilość winpocetyny wydalanej w postaci niezmienionej wynosi zaledwie kilka procent podanej dawki, co świadczy o intensywnym metabolizmie leku.⁸

Eliminacja

Okres półtrwania winpocetyny u ludzi wynosi 4,83 ± 1,29 godziny. Badania z wykorzystaniem związku znakowanego radioaktywnie wykazały, że winpocetyna i jej metabolity są wydalane głównie z moczem (60%) oraz z kałem (40%).⁹

W badaniach przeprowadzonych na szczurach i psach zaobserwowano, że większość znakowanej radioaktywnie dawki była wydzielana do żółci, jednakże nie stwierdzono znaczącego udziału krążenia jelitowo-wątrobowego w eliminacji leku. Główny metabolit winpocetyny – kwas apowinkaminowy – jest wydalany przez nerki poprzez prosty proces przesączania kłębkowego. Okres półtrwania tego metabolitu zależy od dawki i drogi podania winpocetyny.¹⁰

Liniowość farmakokinetyki

Badania z wielokrotnym podawaniem winpocetyny w dawkach doustnych 5 mg i 10 mg wykazały, że stężenia leku w osoczu w stanie równowagi wynosiły odpowiednio 1,2 ± 0,27 ng/ml oraz 2,1 ± 0,33 ng/ml. Proporcjonalny wzrost stężenia w stosunku do dawki wskazuje na liniowy charakter farmakokinetyki winpocetyny w badanym zakresie dawek.¹¹

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Winpocetyna jest wskazana głównie do stosowania u osób w podeszłym wieku, u których często występują zmiany właściwości farmakokinetycznych leków, takie jak:

• Zmniejszone wchłanianie
• Zmiany w dystrybucji leku
• Alteracje w procesach metabolicznych
• Obniżone wydalanie produktów leczniczych

Przeprowadzone badania farmakokinetyczne wykazały jednak, że właściwości farmakokinetyczne winpocetyny u osób w podeszłym wieku nie różnią się w sposób istotny od właściwości obserwowanych u pacjentów młodszych. Co ważne, nie stwierdzono kumulacji leku w tej grupie wiekowej.¹²

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawkowania, ponieważ nawet w tych przypadkach winpocetyna nie ulega kumulacji podczas długotrwałego stosowania.¹³