Właściwości farmakodynamiczne
Vigalex Max 4000 IU

Cholekalcyferol, zawarty w preparacie Vigalex Max w dawce 4000 IU (100 µg), jest prohormonem witaminy D3, kluczowym dla regulacji homeostazy wapniowo-fosforanowej oraz licznych procesów fizjologicznych wykraczających poza metabolizm kostny. Po endogennej syntezie w skórze pod wpływem UVB, cholekalcyferol ulega dwustopniowej aktywacji: najpierw w wątrobie do kalcyfediolu (25-hydroksycholekalcyferolu), a następnie w nerkach do kalcytriolu (1,25-dihydroksycholekalcyferolu) – aktywnego metabolitu działającego poprzez receptory jądrowe witaminy D. Kalcytriol reguluje ekspresję genów odpowiedzialnych za syntezę białek transportujących wapń w jelitach oraz białek zaangażowanych w mineralizację kości, współdziałając z parathormonem i kalcytoniną w utrzymaniu równowagi mineralnej, co jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania układu kostnego, nerwowego i mięśniowego.

Właściwości farmakodynamiczne cholekalcyferolu (witaminy D3)

Cholekalcyferol, występujący w preparacie Vigalex Max w dawce 4000 IU (100 mikrogramów), należy do grupy farmakoterapeutycznej preparatów witaminy D i jej analogów, sklasyfikowany pod kodem ATC: A11CC05. Jest to substancja o kluczowym znaczeniu dla homeostazy wapniowo-fosforanowej organizmu oraz wpływająca na liczne procesy fizjologiczne wykraczające poza metabolizm kostny.1

Biosynteza i aktywacja metaboliczna

Cholekalcyferol powstaje endogennie w skórze w wyniku ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe. Aby uzyskać pełną aktywność biologiczną, związek ten podlega dwuetapowej aktywacji metabolicznej w organizmie. Pierwszy etap transformacji zachodzi w wątrobie, gdzie dochodzi do hydroksylacji w pozycji 25, co prowadzi do powstania kalcyfediolu. Następnie w nerkach zachodzi drugi etap aktywacji – hydroksylacja w pozycji 1, której produktem jest kalcytriol (1,25-dihydroksycholekalcyferol), uznawany za najbardziej aktywny metabolit witaminy D3.2

Mechanizm działania na poziomie komórkowym

Aktywne metabolity cholekalcyferolu – kalcyfediol i kalcytriol – oddziałują poprzez receptory steroidowe w DNA jąder komórkowych. To oddziaływanie prowadzi do regulacji procesów transkrypcji i translacji genów, czego efektem jest synteza specyficznych białek odpowiedzialnych za dwa kluczowe procesy:3

  • Wchłanianie wapnia do organizmu – poprzez indukcję syntezy białek transportujących jony wapnia w jelitach
  • Procesy mineralizacji tkanki kostnej – poprzez regulację ekspresji genów kodujących białka zaangażowane w metabolizm kostny

Rola w homeostazy wapniowo-fosforanowej

1,25-dihydroksycholekalcyferol współdziała z parathormonem i kalcytoniną w utrzymaniu fizjologicznej równowagi stężeń wapnia i fosforanów w organizmie. Ten trójhormonalny układ regulacyjny zapewnia precyzyjną kontrolę gospodarki mineralnej, która jest kluczowa dla prawidłowego funkcjonowania układu kostnego, nerwowego i mięśniowego.4

Efekty fizjologiczne cholekalcyferolu

Cholekalcyferol poprzez swoje aktywne metabolity, szczególnie kalcytriol, wywiera liczne efekty fizjologiczne w organizmie:5

  • Zwiększenie wchłaniania wapnia i fosforanów w przewodzie pokarmowym – kalcytriol indukuje syntezę białek transportujących odpowiedzialnych za aktywne wchłanianie jonów Ca²⁺ i PO₄³⁻ w jelicie cienkim
  • Zwiększenie wchłaniania zwrotnego wapnia w kanalikach nerkowych – wpływa na gospodarkę wapniową poprzez zmniejszenie wydalania wapnia z moczem
  • Regulacja stężenia wapnia i fosforanów we krwi – utrzymanie optymalnych poziomów tych pierwiastków w osoczu
  • Hamowanie wydzielania parathormonu z przytarczyc – mechanizm negatywnego sprzężenia zwrotnego
  • Ułatwianie mineralizacji kości – promowanie odkładania związków mineralnych w macierzy kostnej
  • Zapobieganie utracie wapnia z organizmu – kompleksowe działanie na poziomie jelit, nerek i kości

Istotnym następstwem niedoboru witaminy D są zaburzenia mineralizacji tkanki kostnej, manifestujące się jako krzywica u dzieci (zaburzenie wapnienia rosnących kości) lub osteomalacja u dorosłych (utrata wapnia z już uformowanych kości).6

Plejotropowe działanie witaminy D

W świetle aktualnej wiedzy medycznej, witamina D3 jest uznawana za prekursora hormonu steroidowego o szerokim spektrum działania na organizm, wykraczającym poza klasycznie rozumiany metabolizm kostny. Ta plejotropowa aktywność wynika z obecności receptorów witaminy D w różnych tkankach i narządach organizmu.7

Badania kliniczne koncentrują się obecnie na analizie wpływu odpowiedniego zaopatrzenia organizmu w witaminę D na liczne procesy patofizjologiczne, w tym:8

  • Modulacja układu immunologicznego – wpływ na funkcje komórek immunokompetentnych, regulacja procesów zapalnych
  • Gospodarka węglowodanowa – potencjalny wpływ na wrażliwość tkanek na insulinę i metabolizm glukozy
  • Układ sercowo-naczyniowy – oddziaływanie na ciśnienie tętnicze, funkcję śródbłonka naczyniowego i procesy miażdżycowe
  • Funkcje neurologiczne – rola w rozwoju i prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, potencjalne działanie neuroprotekcyjne

Źródła witaminy D i konsekwencje jej niedoboru

Źródła pokarmowe witaminy D

Witamina D3 w diecie występuje w ograniczonej liczbie produktów spożywczych. Do najbogatszych źródeł pokarmowych tej witaminy należą:9

  • Olej z wątroby ryb (tran) – tradycyjne, wysoko skoncentrowane źródło naturalnej witaminy D
  • Mięso ryb morskich – szczególnie tłustych ryb takich jak łosoś, makrela, śledź, sardynki
  • Mięso zwierzęce – zawiera stosunkowo niewielkie ilości witaminy D
  • Żółtka jaj – umiarkowane źródło cholekalcyferolu
  • Mleko i przetwory mleczne – zawierają niewielkie ilości witaminy D, często są jednak wzbogacane
  • Owoce awokado – rzadki przykład źródła roślinnego zawierającego pewne ilości witaminy D

Należy podkreślić, że głównym fizjologicznym źródłem witaminy D dla organizmu człowieka jest jej endogenna synteza w skórze pod wpływem promieniowania słonecznego (UVB), a nie źródła pokarmowe.

Grupy szczególnie narażone na niedobór witaminy D

Niedobory witaminy D są powszechnym problemem zdrowotnym w populacji ogólnej. Szczególne ryzyko niedoboru występuje u:10

  • Wcześniaków – ze względu na krótszy okres gromadzenia zapasów witaminy D in utero
  • Noworodków i niemowląt karmionych wyłącznie piersią przez ponad 6 miesięcy bez suplementacji lub wprowadzenia pokarmów zawierających wapń i witaminę D
  • Dzieci na ścisłej diecie wegetariańskiej – ograniczenie źródeł pokarmowych bogatych w witaminę D

Czynniki etiologiczne niedoboru witaminy D

Do głównych przyczyn niedoborów witaminy D można zaliczyć:11

  • Niedobory żywieniowe – dieta uboga w naturalne źródła witaminy D
  • Niewystarczająca ekspozycja na promieniowanie UVB – związana z:
    • Szerokością geograficzną i porą roku
    • Trybem życia (praca w pomieszczeniach, ograniczenie aktywności zewnętrznej)
    • Stosowaniem filtrów przeciwsłonecznych
    • Odzieżą zasłaniającą większość ciała
  • Zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego – choroby zapalne jelit, celiakia, zespoły złego wchłaniania
  • Zaburzenia trawienia składników pokarmowych – przewlekłe choroby trzustki, niedobór enzymów trawiennych
  • Marskość wątroby – upośledzenie pierwszego etapu hydroksylacji witaminy D
  • Niewydolność nerek – zaburzenie drugiego etapu hydroksylacji i aktywacji metabolicznej
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl