Właściwości farmakokinetyczne
Ventolin Dysk 200 mcg/dawkę inh.

Salbutamol, podawany wziewnie (Ventolin Dysk), wykazuje biodostępność miejscową na poziomie 10-20%, co oznacza, że tylko ta część dawki dociera efektywnie do dolnych dróg oddechowych i wywiera działanie terapeutyczne. Pozostała część dawki (80-90%) osadza się w jamie ustnej i gardle, a następnie jest połykana i wchłaniana z przewodu pokarmowego do krążenia ogólnego. Lek nie ulega metabolizmowi w płucach, co zapewnia pełną aktywność farmakologiczną w miejscu działania. Salbutamol wiąże się z białkami osocza w około 10%, pozostając w 90% w formie wolnej, aktywnej farmakologicznie. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie powstaje nieaktywny siarczan salbutamolu, a eliminacja odbywa się przede wszystkim przez nerki z moczem, zarówno w formie metabolitów, jak i częściowo niezmienionej substancji.

Właściwości farmakokinetyczne salbutamolu

Właściwości farmakokinetyczne salbutamolu (Ventolin Dysk) obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku po podaniu wziewnym oraz dożylnym. Charakterystyka tych procesów ma istotne znaczenie dla skuteczności terapeutycznej oraz bezpieczeństwa stosowania tego beta-mimetyka.1

Wchłanianie leku po podaniu wziewnym

Po podaniu wziewnym jedynie 10-20% dawki salbutamolu dociera efektywnie do dolnych dróg oddechowych, gdzie wywiera działanie terapeutyczne. Jest to istotny parametr określający biodostępność miejscową leku. Pozostała część dawki (80-90%) osadza się w jamie ustnej i gardle, skąd zostaje połknięta i wchłonięta z przewodu pokarmowego do krążenia ogólnego.2

Dystrybucja w organizmie

Salbutamol, który dotarł bezpośrednio do dróg oddechowych, jest wchłaniany w miąższu płucnym i przedostaje się do krążenia systemowego. Ważną cechą farmakokinetyczną jest fakt, że lek nie podlega metabolizmowi w płucach, co zapewnia jego pełną aktywność w miejscu działania. Stopień wiązania salbutamolu z białkami osocza jest stosunkowo niski i wynosi 10%, co oznacza, że 90% leku krążącego we krwi występuje w formie wolnej, farmakologicznie aktywnej.3

Metabolizm i eliminacja

Salbutamol podlega procesom metabolicznym głównie w wątrobie, gdzie jest przekształcany do nieaktywnego siarczanu salbutamolu. Dotyczy to zarówno frakcji leku, która dostała się do krążenia ogólnego z dróg oddechowych, jak i części wchłoniętej z przewodu pokarmowego po połknięciu. Wydalanie leku i jego metabolitów odbywa się głównie przez nerki z moczem. Część leku jest również wydalana w postaci niezmienionej.4

Okres półtrwania i całkowita eliminacja

Po podaniu dożylnym okres półtrwania salbutamolu wynosi 4-6 godzin, co determinuje czas trwania jego działania systemowego. Jest to istotny parametr w kontekście potencjalnych działań ogólnoustrojowych leku. Całkowita eliminacja salbutamolu z organizmu następuje w ciągu 72 godzin od momentu podania, niezależnie od drogi podania (wziewnie czy doustnie).5

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Biodostępność miejscowa (po podaniu wziewnym) 10-20% dawki
Wiązanie z białkami osocza 10%
Metabolizm w płucach Nie występuje
Główne miejsce metabolizmu Wątroba
Główny metabolit Siarczan salbutamolu
Droga eliminacji Głównie przez nerki z moczem
Okres półtrwania (po podaniu dożylnym) 4-6 godzin
Czas całkowitej eliminacji Do 72 godzin
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl