Działania niepożądane
Ultiva 2 mg

Remifentanyl, agonista receptorów opioidowych μ, charakteryzuje się szybkim ustępowaniem działań niepożądanych, zwykle w ciągu kilku minut po zaprzestaniu podawania, co zwiększa bezpieczeństwo jego stosowania w warunkach klinicznych. Do najczęstszych działań niepożądanych (≥1/10) należą: sztywność mięśni szkieletowych, bradykardia, niedociśnienie tętnicze oraz nudności i wymioty, które wymagają monitorowania podczas terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu zdarzenia, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny), asystolia i zatrzymanie krążenia, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących remifentanyl w skojarzeniu z innymi lekami znieczulającymi. Ryzyko ostrej niewydolności oddechowej, bezdechu i hipoksji podkreśla konieczność ścisłego monitorowania funkcji oddechowej podczas podawania leku.

Pobierz ChPL PDF Ultiva – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji – 2 mg
  1. Działania niepożądane leku Ultiva
    1. Najczęstsze działania niepożądane
    2. Szczególne zagrożenia kliniczne
    3. Objawy odstawienne i potencjał uzależniający
  2. Tabela działań niepożądanych remifentanylu
    1. Monitorowanie działań niepożądanych
    2. Rekomendacje kliniczne dotyczące zarządzania działaniami niepożądanymi
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. analgezja podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych
  2. leczenie bólu w bezpośrednim okresie pooperacyjnym
  3. znieczulenie i sedacja u pacjentów mechanicznie wentylowanych w oddziałach intensywnej terapii
Substancja czynna
  1. remifentanyl
Kategoria leku
  1. leki opioidowe
  2. leki przeciwbólowe
  3. leki znieczulające ogólne

Działania niepożądane leku Ultiva

Remifentanyl, substancja czynna leku Ultiva, jest agonistą receptorów opioidowych μ, co determinuje profil jego działań niepożądanych. Istotną cechą charakterystyczną leku jest szybkie ustępowanie działań niepożądanych – zwykle w ciągu kilku minut od zaprzestania podawania lub zmniejszenia szybkości wlewu. Fakt ten ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania leku w warunkach klinicznych.1

Najczęstsze działania niepożądane

Wśród najczęściej występujących działań niepożądanych związanych ze stosowaniem remifentanylu (występujących bardzo często, czyli ≥1/10 przypadków) znajdują się: sztywność mięśni szkieletowych, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty. Każde z tych działań jest bezpośrednio związane z farmakologicznym działaniem opioidów i powinno być monitorowane podczas stosowania leku.<sup data-drug="Ultiva" data-section="Działania niepożądane" title="Działania niepożądane zostały pogrupowane poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość występowania została określona w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (2

Szczególne zagrożenia kliniczne

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia poważnych zdarzeń niepożądanych, które choć występują rzadko, mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta. Do takich działań należą: reakcje nadwrażliwości włącznie z anafilaksją, wstrząs anafilaktyczny oraz asystolia i/lub zatrzymanie krążenia. Te ostatnie są zwykle poprzedzone bradykardią i występują u pacjentów otrzymujących remifentanyl w skojarzeniu z innymi lekami znieczulającymi.3

Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest również ryzyko ostrej niewydolności oddechowej, bezdechu oraz hipoksji, które mogą wystąpić jako działania niepożądane związane z układem oddechowym. Monitorowanie funkcji oddechowej pacjenta podczas stosowania remifentanylu jest zatem kluczowym elementem postępowania klinicznego.4

Objawy odstawienne i potencjał uzależniający

Po nagłym odstawieniu remifentanylu, szczególnie jeśli był stosowany dłużej niż 3 dni, niezbyt często obserwowano objawy takie jak tachykardia, nadciśnienie tętnicze i pobudzenie. Jest to istotna informacja kliniczna, wskazująca na konieczność stopniowego odstawiania leku przy dłuższym stosowaniu.5

Należy również zwrócić uwagę na ryzyko rozwoju uzależnienia od leku oraz wystąpienia zespołu odstawiennego, choć częstość występowania tych zjawisk jest nieznana. Dodatkowo odnotowano przypadki rozwoju tolerancji na lek, co może prowadzić do konieczności zwiększania dawek przy dłuższym stosowaniu.6

Tabela działań niepożądanych remifentanylu

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane Opis i implikacje kliniczne
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko Reakcje nadwrażliwości, włącznie z anafilaksją Występują u pacjentów otrzymujących remifentanyl w skojarzeniu z jednym lub więcej produktami leczniczymi znieczulającymi. Wymagają natychmiastowej interwencji.
Nieznana Wstrząs anafilaktyczny Stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowego postępowania resuscytacyjnego.
Zaburzenia psychiczne Nieznana Uzależnienie od produktu leczniczego, zespół odstawienny Ryzyko uzależnienia fizycznego wzrasta przy dłuższym stosowaniu. Zespół odstawienny może wymagać odpowiedniego postępowania.
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Sztywność mięśni szkieletowych Typowe działanie opioidów, może utrudniać wentylację, szczególnie przy indukcji znieczulenia.
Rzadko Uspokojenie (podczas wybudzania ze znieczulenia ogólnego) Może prowadzić do opóźnionego wybudzenia ze znieczulenia.
Nieznana Drgawki Mogą wymagać odpowiedniego postępowania przeciwdrgawkowego.
Zaburzenia serca Bardzo często Bradykardia Zwolnienie akcji serca, często wymagające interwencji farmakologicznej (atropina).
Często Asystolia i (lub) zatrzymanie krążenia Zazwyczaj poprzedzone bradykardią, u pacjentów otrzymujących remifentanyl w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi znieczulającymi. Stan zagrożenia życia.
Rzadko Blok przedsionkowo-komorowy, arytmia Zaburzenia przewodzenia i rytmu serca, mogące wymagać interwencji kardiologicznej.
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Niedociśnienie tętnicze Wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekcji dawki lub podania leków wazopresyjnych.
Często Nadciśnienie tętnicze w okresie pooperacyjnym Może wymagać farmakologicznej kontroli ciśnienia w okresie pooperacyjnym.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Ostra niewydolność oddechowa, bezdech, kaszel Depresja oddechowa typowa dla opioidów, może wymagać wspomagania oddychania, zwłaszcza przy wyższych dawkach.
Niezbyt często Hipoksja Niedotlenienie tkanek, wymaga monitorowania saturacji i ewentualnej tlenoterapii.
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności, wymioty Typowe działania niepożądane opioidów, mogą wymagać profilaktyki przeciwwymiotnej.
Często Zaparcie Zaburzenie perystaltyki jelit typowe dla opioidów, może wymagać profilaktyki.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Świąd Reakcja skórna związana z uwalnianiem histaminy, może wymagać leczenia przeciwhistaminowego.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Dreszcze w okresie pooperacyjnym Mogą wymagać ogrzewania pacjenta i monitorowania temperatury ciała.
Niezbyt często Ból w okresie pooperacyjnym Może wymagać dodatkowego leczenia przeciwbólowego.
Nieznana Tolerancja produktu leczniczego Zmniejszenie efektu terapeutycznego przy dłuższym stosowaniu, może prowadzić do konieczności zwiększania dawki.

Monitorowanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Jest to niezbędny element systemu monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii, umożliwiający nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych.7

Rekomendacje kliniczne dotyczące zarządzania działaniami niepożądanymi

W praktyce klinicznej, przy stosowaniu remifentanylu, kluczowe znaczenie ma odpowiednie monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu krążenia i oddechowego. Ponadto, mając na uwadze możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości, należy zapewnić dostępność sprzętu i leków niezbędnych do podjęcia natychmiastowej interwencji w przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej.

W celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych zaleca się:8

  • Dokładne miareczkowanie dawki remifentanylu według indywidualnych potrzeb pacjenta
  • Ciągłe monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza czynności oddechowej i pracy serca
  • Unikanie nagłego odstawiania leku po dłuższym okresie stosowania (powyżej 3 dni)
  • Profilaktyczne stosowanie leków przeciwwymiotnych przy podwyższonym ryzyku nudności i wymiotów
  • Gotowość do szybkiej interwencji w przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu oddechowego lub krążenia

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl