Właściwości farmakokinetyczne
Taromentin 875 mg + 125 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Taromentin (875 mg + 125 mg)

Preparat Taromentin zawierający amoksycylinę (875 mg) i kwas klawulanowy (125 mg) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie lecznicze. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów, jakim podlega lek w organizmie pacjenta.¹

Wchłanianie leku

W roztworach wodnych o pH fizjologicznym zachodzi całkowita dysocjacja obu składników aktywnych preparatu Taromentin. Zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy wykazują szybkie i efektywne wchłanianie po podaniu doustnym. Proces ten osiąga optymalną wydajność, gdy lek przyjmowany jest na początku posiłku. Biodostępność obu substancji aktywnych po podaniu doustnym wynosi około 70%.²

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki Taromentinu jest podobny przebieg krzywych stężeń obu składników w osoczu, przy czym czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) wynosi około 1 godziny.³

W badaniach farmakokinetycznych, gdzie preparat Taromentin (tabletki 875 mg + 125 mg) podawano dwa razy na dobę na czczo grupom zdrowych ochotników, uzyskano następujące parametry:

* Mediana (zakres)⁴

Istotnym aspektem farmakokinetyki Taromentinu jest fakt, że stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy po podaniu leku są porównywalne do stężeń uzyskiwanych przy oddzielnym podawaniu równoważnych dawek tych substancji.⁵

Dystrybucja leku

W przypadku preparatu Taromentin, wiązanie z białkami osocza dotyczy około 25% kwasu klawulanowego i 18% amoksycyliny z całkowitej ilości substancji czynnych znajdujących się w osoczu. Objętość dystrybucji wynosi około 0,3-0,4 L/kg dla amoksycyliny i około 0,2 L/kg dla kwasu klawulanowego.⁶

Po dożylnym podaniu obie substancje aktywne – amoksycylina i kwas klawulanowy – są wykrywalne w różnych tkankach i płynach ustrojowych, takich jak:

• pęcherzyk żółciowy
• tkanki narządów jamy brzusznej
• skóra
• tkanka tłuszczowa
• mięśnie
• płyn maziowy
• płyn otrzewnowy
• żółć
• ropa

Istotne jest, że amoksycylina nie wykazuje wystarczającego przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego.⁷

Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały znaczącej retencji tkankowej pochodnych żadnego ze składników leku. Podobnie jak większość penicylin, amoksycylina jest wykrywalna w mleku ludzkim. Również kwas klawulanowy może być obecny w mleku ludzkim, choć w ilościach śladowych.⁸

Udowodniono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy mają zdolność przenikania przez barierę łożyskową.⁹

Metabolizm leku

Amoksycylina podlega częściowemu wydalaniu z moczem w postaci nieaktywnego metabolitu – kwasu penicylinowego. Ilość ta odpowiada 10-25% początkowej dawki amoksycyliny. Natomiast kwas klawulanowy u ludzi jest intensywnie metabolizowany i wydalany wieloma drogami: z moczem, z kałem oraz jako dwutlenek węgla wydalany z wydychanym powietrzem.¹⁰

Eliminacja leku

Główny szlak wydalania amoksycyliny to droga nerkowa, podczas gdy kwas klawulanowy eliminowany jest zarówno przez nerki, jak i w mechanizmie pozanerkowym.¹¹

U osób zdrowych średni okres półtrwania w fazie eliminacji dla preparatu Taromentin wynosi około 1 godziny, a średni klirens całkowity kształtuje się na poziomie około 25 L/h.¹²

W ciągu pierwszych 6 godzin od momentu doustnego podania preparatu Taromentin w dawce 250 mg + 125 mg lub 500 mg + 125 mg w postaci tabletek, około 60-70% amoksycyliny i 40-65% kwasu klawulanowego jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Różne badania wskazują, że w okresie 24 godzin z moczem wydalane jest 50-85% amoksycyliny i 27-60% kwasu klawulanowego. Należy podkreślić, że największa ilość kwasu klawulanowego jest wydalana w ciągu pierwszych dwóch godzin po podaniu.¹³

Istotną interakcją farmakokinetyczną jest jednoczesne podanie probenecydu, który opóźnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na nerkowe wydalanie kwasu klawulanowego.¹⁴

Czynniki wpływające na farmakokinetykę leku

Wpływ wieku

Okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji u dzieci w wieku 3 miesięcy do 2 lat jest porównywalny z wartościami obserwowanymi u dzieci starszych oraz dorosłych. Szczególnej uwagi wymagają bardzo małe dzieci (w tym wcześniaki) w pierwszym tygodniu życia – u tych pacjentów lek należy podawać maksymalnie dwa razy na dobę ze względu na niedojrzałość nerkowej drogi wydalania.¹⁵

U pacjentów w wieku podeszłym istnieje zwiększone prawdopodobieństwo spadku funkcji nerek, co wymaga starannego dopasowania dawki. W tej grupie pacjentów zaleca się również monitorowanie czynności nerek.¹⁶

Wpływ płci

Badania prowadzone na zdrowych mężczyznach i kobietach, którym podawano doustnie preparat Taromentin, nie wykazały istotnego wpływu płci na farmakokinetykę amoksycyliny i kwasu klawulanowego.¹⁷

Wpływ zaburzeń czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się proporcjonalne zmniejszenie całkowitego klirensu surowiczego preparatu Taromentin w stosunku do spadku wydolności nerek. Efekt ten jest bardziej wyraźny w przypadku amoksycyliny niż kwasu klawulanowego, co wynika z faktu, że proporcjonalnie większa część amoksycyliny jest wydalana drogą nerkową.¹⁸

W związku z tym, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie preparatu Taromentin powinno być zmodyfikowane tak, aby zapobiegać niepożądanej kumulacji amoksycyliny przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiednich stężeń terapeutycznych kwasu klawulanowego.¹⁹

Wpływ zaburzeń czynności wątroby

Stosowanie preparatu Taromentin u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga szczególnej ostrożności. W tej grupie chorych zalecane jest regularne monitorowanie funkcji wątroby podczas leczenia.²⁰