Dawkowanie i sposób podawania leku Rivaldo

Terapia lekiem Rivaldo powinna być rozpoczęta i nadzorowana przez lekarza z doświadczeniem w diagnozowaniu i leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego lub otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Rozpoznanie powinno zostać postawione zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Istotnym warunkiem rozpoczęcia terapii rywastygminą jest zapewnienie pacjentowi opieki osoby, która będzie odpowiedzialna za regularne przyjmowanie leku.¹

Schemat dawkowania

Rywastygminę należy podawać dwa razy dziennie – rano i wieczorem, zawsze podczas posiłków. Kapsułki twarde powinny być połykane w całości, bez rozgryzania czy otwierania.²

Dawka początkowa

Leczenie rozpoczyna się od dawki 1,5 mg podawanej dwa razy na dobę.³

Ustalanie optymalnej dawki

Proces ustalania optymalnej dawki rywastygminy powinien przebiegać etapowo, z uwzględnieniem indywidualnej tolerancji pacjenta. Po co najmniej dwutygodniowym okresie leczenia dawką początkową 1,5 mg dwa razy na dobę, jeśli jest ona dobrze tolerowana, można zwiększyć dawkowanie do 3 mg dwa razy na dobę. Następnie, przy zachowaniu co najmniej dwutygodniowych odstępów między zmianami dawkowania i dobrej tolerancji aktualnie stosowanej dawki, można rozważyć zwiększenie do 4,5 mg dwa razy na dobę, a w końcowym etapie do 6 mg dwa razy na dobę.⁴

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała lub nasilenie objawów pozapiramidowych (np. drżenia) u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona, wskazane może być pominięcie jednej lub kilku dawek leku. Jeśli działania niepożądane utrzymują się pomimo tego, należy czasowo zmniejszyć dawkę dobową do poprzedniej, dobrze tolerowanej dawki lub rozważyć przerwanie leczenia.⁵

Dawka podtrzymująca

Terapeutyczna dawka rywastygminy mieści się w zakresie 3-6 mg podawanych dwa razy na dobę. Aby uzyskać maksymalny efekt terapeutyczny, pacjenci powinni przyjmować najwyższą, dobrze tolerowaną dawkę leku. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 6 mg dwa razy na dobę (łącznie 12 mg/dobę).⁶

Leczenie podtrzymujące może być kontynuowane tak długo, jak długo obserwuje się korzyści terapeutyczne. Należy regularnie oceniać skuteczność terapeutyczną rywastygminy, szczególnie u pacjentów leczonych dawkami mniejszymi niż 3 mg dwa razy na dobę. Jeżeli po 3 miesiącach stosowania dawki podtrzymującej nie nastąpi zauważalna poprawa w zakresie objawów otępienia, należy rozważyć przerwanie leczenia. Podobnie, leczenie powinno zostać przerwane w przypadku braku oznak działania terapeutycznego.⁷

Reakcja na leczenie rywastygminą jest indywidualna i trudna do przewidzenia. Badania kliniczne wykazały lepszą odpowiedź terapeutyczną u pacjentów z chorobą Parkinsona i umiarkowanym otępieniem, a także u pacjentów z chorobą Parkinsona i omamami wzrokowymi. Należy zaznaczyć, że działanie terapeutyczne nie było badane w kontrolowanych placebo badaniach klinicznych trwających dłużej niż 6 miesięcy.⁸

Wznowienie leczenia

W przypadku przerwy w leczeniu trwającej dłużej niż 3 dni, należy wznowić terapię od dawki początkowej wynoszącej 1,5 mg dwa razy na dobę. Następnie proces ustalania optymalnej dawki powinien przebiegać według opisanego wcześniej schematu.⁹

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowywania dawki. Jednak ze względu na potencjalnie zwiększoną ekspozycję na lek w tych grupach pacjentów, zaleca się szczególnie staranne ustalanie dawki w zależności od indywidualnej tolerancji. U pacjentów z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może wystąpić więcej działań niepożądanych zależnych od dawki.¹⁰

W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie przeprowadzono odpowiednich badań, jednak kapsułki z rywastygminą mogą być stosowane w tej populacji pod warunkiem ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta.¹¹

Dzieci i młodzież

Rywastygmina nie ma odpowiedniego zastosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego.¹²